Zijn onze vakbonden wel nog sociaal?

!

Dit artikel werd gemaakt door een van onze bezoekers. Wil je reageren of zelf een artikel schrijven in onze Zoo, be our guest! Lees hier het hoe/wat/waar of begin er meteen aan.

Als reactie op de centrumrechtse federale regering organiseren de Belgische vakbonden op 15 december een algemene stakingsdag. Daarnaast zullen er ook meerdere regionale stakingen worden georganiseerd om ongenoegen te uiten over de zogenaamde Zweedse coalitie. Als studenten van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) kunnen wij ons niet vinden in de geplande stakingen. Zulke grote politieke stakingen werken vooral een negatieve verhouding tussen werkgevers en –nemers in de hand en bovendien loopt de kostprijs ervan behoorlijk op.

Op grond waarvan hebben de vakbonden nu al een nationale staking gepland? Aangezien de regering-Michel I nog maar net van start is gegaan, is het eigenlijk nog weinig zinvol om al omwille van beleid een algemene staking uit te vaardigen. Hoewel er in het regeerakkoord elementen staan die sommige mensen tegen de borst stuiten, gaat de regering toch voor een verhoging van de koopkracht van de werknemers, door de daling op fiscaliteit en parafiscaliteit op arbeid.[1] Ook meer soepelheid in de loopbaanspreiding staat te lezen in het regeerakkoord, met als gevolg een beter evenwicht tussen professioneel- en privéleven voor de werknemers.[2] De stakingen lijken niet zozeer gepland omwille van het inhoudelijke, maar eerder als een blinde reactie op de (centrum)rechtse identiteit van de regering-Michel I.

Daarnaast gaat het idee van een politieke staking voorbij aan de bestaansreden van de vakbonden. Wanneer men politiek actie wil voeren - en in ons vrij land kan dat gelukkig - dan is dat iets geheel anders dan zomaar het werk neerleggen. In België hebben vakbonden veel te veel bevoegdheden (zoals bv. de verdeling van de werkloosheidsuitkeringen), een permanent en onvoorwaardelijk recht op staken, geen rechtspersoonlijkheid en bovendien zijn vakbonden verankerd in de traditionele partijstructuren (misschien ook wel de reden voor hun enorm bevoegdhedenpakket). Een vakbond is normaliter een organisatie ten bate van de werknemers in een bedrijf en in een bepaalde bedrijfssector. Vakbonden met een partijsignatuur overstijgen dit niveau en worden daardoor grote bastions van partijpolitieke macht. KVHV acht dit principe van verzuiling als fundamenteel verkeerd. De eigenlijke functie van de vakbonden verdwijnt, nl. de bescherming van de werknemers. Als men aan de top van deze organisatie al aan politieke spelletjes doet, zijn we een heel eind weg van het oorspronkelijke doel.

Specialisten berekenden dat de extra werkdag in een schrikkeljaar het bruto binnenlands product (bbp) met 0,4 procent verhoogt. Wat zou betekenen dat een dag van algemene staking, als die volledig wordt opgevolgd, de groei met 0,4 procent vertraagt,[3] laat Rik Van Cauwelaert optekenen in zijn vrije tribune in De Tijd.  Een dergelijke nationale staking kost dus wel degelijk bergen geld. Kunnen we ons dat als land dat al enorme besparingen voor de boeg heeft wel veroorloven?

Tevens tonen de sociale partners geen begrip voor de werkelijke noden vandaag de dag. België heeft een heel ‘dure’ geschiedenis. Jaren van socialistisch bewind hadden het niet zo begrepen op een gezond economisch beleid, maar eerder op een ‘sociaal’ beleid. Nu ondervinden we daar de gevolgen van en moeten we trachten onze kredietwaardigheid te behouden. Besparingsmaatregelen zijn er niet voor de lol, maar zijn hoogst noodzakelijk. Demografische en ook macro-economische evoluties maken nu eenmaal dat dit land dringend hervormingen nodig heeft. Dit met oog op het algemeen welzijn van de burger. De regering wordt gesteund door een meerderheid in het parlement die democratisch verkozen is, dus moet er ook vanuit de oppositie respect komen voor de regering. Laat ons op zijn minst wachten met kritiek tot het beleid effectief in de praktijk wordt gebracht. Het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond zal daarom op verschillende dagen acties ondernemen voor zij die willen werken en tegen de overmachtige vakbonden.

Michaël Hoffmann, praeses a.i. KVHV-Antwerpen

Michiel Vantongerloo, praeses KVHV-Gent

Olivier Persyn, praeses KVHV-Leuven

[1] Blz. 11 van het regeerakkoord 2014 http://www.premier.be/sites/default/files/articles/Accord_de_Gouvernement_-_Regeerakkoord.pdf

[2] Blz. 5 van het regeerakkoord 2014 http://www.premier.be/sites/default/files/articles/Accord_de_Gouvernement_-_Regeerakkoord.pdf  

[3] http://www.tijd.be/opinie/column/Staken_voor_een_illusie.9557264-2337.art?itm_campaign=newsstream_recent