Waarom die boze buren van Tomorrowland het mis hebben

De rechter in Antwerpen heeft beslist dat de klacht om Tomorrowland te verbieden ongegrond is. Een goeie beslissing, de enige juiste wat music monkey betreft. Wat op het spel stond was van belang voor iedereen die van muziek houdt en die in jonge mensen gelooft. Al voor het vonnis, en nog voor de behandeling in kortgeding, toen pas bekend werd dat er een rechtzaak zou komen, schreven we dit:

Hoeveel buurtbewoners een probleem hebben met Tomorrowland, is een raadsel. Bij Tomorrowland zeggen ze met één iemand te hebben gepraat, een cliënt van meester Griet Cnudde, eind vorige week nog. In de ogen van de organisatie was dat een goed gesprek trouwens, en ze vielen daar dan ook de lucht toen er dinsdag aangekondigd werd door de NIMBY-advocate dat er toch een kortgeding zou komen.

Toen ging het nog om het verbieden van het tweede Tomorrowlandweekend, dat er komt omdat 2014 een feesteditie is. Uit een persbericht van Cnudde van gisterenavond blijkt dat de dagvaarding als inzet heeft om Tomorrowland tout court te fnuiken.

Cnudde + hoeveel?

Eerder liet Cnudde al weten niet te willen zeggen hoeveel buren ze vertegenwoordigt. Bijzonder tekenend is ook het einde van het perscommuniqué van meester Cnudde: “Cliënten delen via deze weg  mee dat er over de zaak zelf niet inhoudelijk meer zal gecommuniceerd worden met de pers teneinde de sereniteit van het debat in rechte niet te verstoren. Dit is in het belang van alle partijen. Cliënten vragen de pers met aandrang om hen niet persoonlijk te benaderen en respect te betuigen voor hun persoonlijke levenssfeer, privacy en integriteit. Zij vragen om hun persoonlijke gegevens niet te gebruiken in de pers teneinde te vermijden dat zij zouden geïntimideerd worden door derden.” 

Met andere woorden: de klagers willen de gevolgen van hun actie niet dragen. Misschien vind je dat kort door de bocht - er valt iets te zeggen voor die privacy, maar bottom line: de sereniteit van het debat - sorry, die is om zeep geholpen door de klagers zelf. Het is opmerkelijk hoeveel moeite Tomorrowland - maar ook de andere grote Belgische festivals - heeft gedaan om buurtbewoners tegemoet te komen.

Spectaculair lijstje

In het geval van Tomorrowland is dat een spectaculair lijstje. De organisatoren proberen wel degelijk de buren zoveel mogelijk te betrekken bij het gebeuren. Ze hebben een ombudsman, een buurthuis, een krantje, een apart 0800-nummer dat buurtbewoners tijdens of na het festival kunnen bellen om schade of andere materiële ongemakken te melden, en is een aparte website speciaal voor omwonenden.

De organisatie nodigt ook net voor het festival start de buren uit om te komen kijken en kennis te maken met het festival. Daarnaast kunnen de inwoners van de regio vooraf kaarten bestellen met een speciale korting. (Ondertussen zijn er al 10.000 kaarten verkocht aan inwoners van de Rupelstreek zo, en tijdens het festival voorziet Tomorrowland nog eens 100 gratis kaarten per dag voor buurtbewoners die na 21 uur eens willen komen piepen.)

De organisatie schaart zich ook al jaren achter een zero tolerantie-politiek van de politie. Er geldt gedurende de festivaldagen een aparte verkeersregeling en een apart politiereglement voor de ruime buurt. Wildparkeren en bermparkeren worden niet getolereerd en daar wordt snel op ingrepen. 

Belastingen

Bovendien is Tomorrowland begonnen met initiatieven waar de plaatselijke bevolking blijvend een meerwaarde van ondervindt. Het One World-kunstproject van Arne Quinze op De Schorre is misschien het meest spectaculaire, maar zeker niet het enige. Dit jaar wordt er geïnvesteerd in nieuw materiaal voor de verenigingen van Rumst en krijgt Terhagen een gloednieuw rondpunt in Tomorrowland-stijl. De heraanleg van de Kerremansstraat wordt sneller uitgevoerd dankzij Tomorrowland. 

De gemeente Boom kan dankzij de financiële tegemoetkoming van Tomorrowland haar idee om de algemene belasting tegen 2018 af te schaffen verder doorvoeren. Die werd dit jaar al verlaagd naar 85 euro en zal tegen 2018 dus volledig afgeschaft zijn. Een tegemoetkoming waar elk Booms gezin of elke alleenstaande zijn voordeel mee doet. Dankzij Tomorrowland kan Boom ook 50 % korting geven op het uitlenen van gemeentelijke materiaal voor alle verenigingen die aangesloten zijn bij de adviesraden jeugd – cultuur – sport – senioren. 

En het lijstje houdt daar echt niet mee op. Ik ken geen enkel festival in de wereld dat al die dingen doet.

Vlaanderen festivalland

En ik kan wel degelijk vergelijken. Ik heb festivals bijgewoond op alle continenten ondertussen. Van de noordpoolcirkel tot in Australië. Ik ken het wereldje van de Vlaamse festivals vanuit organisatorisch punt, al meer dan 25 jaar zet ik mij als vrijwilliger in op één van de grootste - iets waarmee ik me overigens niet onderscheid, want dat laatste doen duizenden Vlamingen, en niet alleen jongeren. 

Je gaat mij niet horen zeggen dat Vlaanderen de beste festivals heeft, en ik hecht ook totaal geen waarde eerlijk gezegd aan het uitstralingseffect dat die festivals zouden hebben. Wat ik wel weet is dat pop-, rock- en dancefestivals hier ten lande een uniek cultureel gegeven zijn. Een fenomeen dat zich organisch heeft verweven in ons collectief gemeenschapsleven. 

Ik ken mensen die maanden op voorhand uitkijken om met hun vereniging pinten te gaan tappen in een biertent op een festival of in de bonnetjeswagen te gaan zitten of wat dan ook te doen in de periferie van het gebeuren. Het levert hun vereniging, school of goed doel centen op. 

"Ge hebt daar geen last mee"

Maar dat is meestal niet eens het belangrijkste: deze mensen - tot kranige zeventigers toe - zeggen doorgaans hoe leuk het is om een paar dagen getuige te kunnen zijn van een unieke uiting van jeugdcultuur, en dat samen te kunnen doen met mensen waar ze in een ander aspect van hun leven mee werken of een hobby bedrijven.

Je hoort diezelfde mensen ook nooit zeuren over hoe erg het wel gesteld is met onze jeugd, ze zijn gefascineerd door de manier waarop jongeren zich kleden, door het enthousiasme waarmee ze het festival ondergaan, en één van de meest gehoorde opmerkingen wanneer ik mijn ronde maak is “hoe beleefd” de festivalgangers wel zijn en: “ge hebt daar geen last mee.” 

Jobs

Daarnaast is er een economisch aspect dat niet te verwaarlozen valt, zeker in tijden van twijfelachtig economisch herstel. Veel mensen verdienen geld met festivals, en dat zijn niet alleen de organisaties. Bedrijven die eten en drinken verkopen, bedrijven die schoonmaken, bedrijven die zorgen dat er naar toilet gegaan kan worden, bedrijven die bouwen en afbreken, bedrijven die aan- en afvoeren, … de lijst is lang en gaat over duizenden jobs.

Misschien ben je nu op het punt beland dat je zegt: dat zal allemaal wel, maar dat kan toch ook op een plaats waar geen mensen wonen? Good luck with that in Vlaanderen. 

Ik ben begonnen met te stellen dat wat er inzake Tomorrowland beslist wordt, een affaire is die alle muziekliefhebbers aangaat. Of gewoon alle mensen die evenementen organiseren. Of zelfs mensen met kinderen. Want wat in Boom en omstreken gebeurt, ligt in het verlengde van een mentaliteit die zich blijkbaar steeds meer aan het nestelen is. Kinderdagverblijven die te luidruchtig zouden zijn. Kermissen die weg moeten. Ik woon zelf in een gemeente waar tentfuiven gebannen zijn. 

Precedent

We zitten hier met een heel gevaarlijk precedent, dat zou kunnen aantonen dat we een weg ingeslagen zijn in dit land die ik en alvast de ongeveer één miljoen mensen die deze zomer een kaart zullen kopen om naar Tomorrowland, Graspop, Werchter, Pukkelpop en tal van andere festivals te gaan, niet willen. Net zomin als de tienduizenden vrijwilligers die ervoor zorgen dat die feesten kunnen doorgaan.

Los van de economische en sociale aspecten, is er overigens nog dit: festivals, op hun beste momenten, en los van genre, zijn anno 2014 in dit deel van de wereld de laatste echte uitingen van jeugdige counter-culture. De enige plaats waar jonge (en oudere) mensen zichzelf en masse nog enigszins kunnen uiten en kunnen laten gaan op hun soundtrack van verandering. Toegegeven, het zijn momenten, maar ze vinden elk jaar op Vlaamse weides plaats. En ze zijn belangrijk.

Overlast is absoluut iets dat vermeden moet worden. Daar is iedereen het mee eens. Maar twee weekends Tomorrowland bieden ontelbaar meer voordelen en kansen dan de overlast die een handvol mensen er claimen van te hebben. Ikke ikke en de rest kan stikken is het antwoord zeker niet. 

Ga je akkoord? Wil je ook niet dat Tomorrowland en andere festivals verdwijnen? Deel dan dit bericht met je vrienden.