Eva Jacobs en Udo winnen erg zwakke eerste halve finale Eurosong

Eva Jacobs en Udo stoten door naar de finale van Eurosong na een teleurstellende eerste halve finale waarin geen enkel nummer écht kon overtuigen. Petra en het gemaskerde Day One vallen af na een uitzending waarin nogal wat te doen was over de opgelegde nummers die de artiesten kregen voorgeschoteld.

De zoektocht naar een geschikte Belgische inzending voor het Eurovisiesongfestival koppelen aan een goed tv-programma viel in het verleden nogal eens tegen. Dit jaar begon de VRT eraan met een fris nieuw concept, dat echter steeds verder afglijdt naar de formule die enkele jaren geleden kritiek kreeg.

De eerste twee auditierondes legden de zweep erop: in amper een uur tijd schotelde Eurosong ons vijftien kandidaten voor, die in een leeg Sportpaleis gedropt werden bij een kennersjury. Geen tierlantijntjes, gewoon een zanger(es) en een nummer, in casu een song die ooit deelnam aan het echte Songfestival. 

Vorige week kregen we een eerste live-uitzending, niet met halvefinalisten maar met herkansers die in de eerste rondes niet genoeg punten verzamelden om rechtstreeks naar de halve finales te mogen. Je kan je dan afvragen of dergelijke kandidaten écht iets kunnen betekenen op dat grote Songfestival, waar het natuurlijk van de eerste keer boenk erop moet zijn. 

Maar Eurosong is natuurlijk een tv-programma, en na de eerste audities meteen een finale houden zou dan te simpel zijn. Daarom volgen nu nog maar liefst drie halve finales, waarvan we vanavond de eerste voor de kiezen kregen. Terwijl dergelijke programma's dreigen te verzanden in een hoop saaie tussenfilmpjes en tijdrekkend gepalaver, hield Eurosong er gelukkig flink de vaart in. Saai was het programma nooit, wat we niet kunnen zeggen van de nummers waarmee Day One, Eva Jacobs, Udo en Petra een plaats in de finale wilden veroveren. In deze fase van de wedstrijd zoeken we een nummer dat je van de eerste keer omverblaast, dat de stemgerechtigden op het Songfestival meteen naar de strot grijpt. We bleven op onze honger zitten.

Net als in de eerste live-uitzending met herkansers bestaat de jury uit Bart Peeters, Piet Goddaer, Jef Martens en Ruslana, die elke kandidaat punten toekennen. Die score wordt vervolgens samengevoegd met de stemmen van het publiek.

Day One

Terug naar het begin, waar Day One niet start met een opgelegd nummer, maar met een eigen song die de goedkeuring kreeg van de experten. De groepsleden zijn nog steeds onherkenbaar, maar de muzikanten dragen dozen op hun hoofd met schermen waarop verschillende gezichten verschijnen. Voor de outfit van de gemaskerde zangeres zijn dan weer veel vogels gesneuveld.

© screenshot vrt

Whoever You Are blijkt veel klassieker dan de nummers waarmee we Day One al zagen. Eigenlijk is het gewoon een popnummer, dat pas helemaal op het einde een kleine drum 'n' bass-versnelling krijgt zoals in de audities. Na een eerste luisterbeurt blijft er weinig van hangen, en hoewel we erg houden van de overtuigende zang, missen we ook die dreiging die de muziek van Day One de vorige keren wist uit te stralen. Toch klopt het plaatje hier helemaal, en dat is niet bij alle kandidaten het geval.

Jef zegt dat ook voor de jury de wedstrijd nu echt begint, en dat de juryleden nu ook aangeven wie voor hen naar de finale mag. Hij denkt dat het nummer ofwel heel succesvol wordt, ofwel helemaal niet. Bart spreekt van een smaakvolle popsingle, en vindt de tv's met die gezichten geweldig. Hij raadt aan de gezichten van Angela Merkel, Harry Styles of Kris Peeters erop te laten verschijnen, en voegt eraan toe dat hij "prinses Mathilde altijd een knap wijf heeft gevonden." Ruslana vindt alles tof: "Nice song, nice groove", enzovoort. 

Day One krijgt maar liefst 90 punten, maar dat zal niet genoeg blijken.

Eva Jacobs

Dan is het de beurt aan Eva Jacobs, die vooraf weinig kans leek te hebben om door te stoten, maar geheel ten onrechte. Eva is "ontzettend gelovig", en het nummer Nothing is Impossible lijkt haar dan ook op het lijf geschreven: "I believe in miracles", zingt ze aan haar piano. Het mierzoete nummer start zo wel interessant, maar al snel loopt een tape met een erg bombastisch en dichtgeplamuurd arrangement mee, waardoor je de piano nog amper hoort. 

Less is more, en dat geldt ook voor die dansers. Er is zo goed als geen interactie tussen hen en de zangeres, waardoor de act als geheel voor ons geen steek houdt en snel verzandt in een gimmick. Oké, daar draait het Songfestival natuurlijk rond, maar iemand aan een piano laten starten en daar vervolgens van laten weglopen net op het moment dat je het gepingel terug goed hoort, komt toch vrij belachelijk over. De (samen)zang in het refrein is wel heel aanstekelijk, en vocaal doet Eva het prima.

Piet vindt zowel het optreden als de manier waarop Eva de boodschap van het nummer overbrengt dan ook fantastisch. Ruslana zegt dat Eva de beste deelneemster is omdat het niet alleen draait rond haar stem, maar ook rond haar lach. En het moet gezegd: Eva kan heel schoon lachen. Ze krijgt maar liefst 91 punten en traantjes in de ogen.

Lees meer

Udo

Udo vindt dat ons land na 27 jaar nog eens het Songfestival mag winnen. In een opmerkelijk filmpje voor zijn optreden zien we hoe hij alle voorgestelde nummers afwimpelt, en liever zelf aan de slag gaat. Hij trekt naar Berlijn om met een professional een killersong te schrijven waarmee hij denkt Europa te kunnen veroveren. De experten van de jury keuren Udo's schrijfsel echter af, waarna de zanger een nummer uit Zweden brengt. Raar.

Het wordt Hero (In Flanders Fields), een bombastische song met een marsritme in verwerkt, toepasselijk (of opportunistisch?) in het jaar waarin de Eerste Wereldoorlog wordt herdacht. "Het gaat erom dat je niet moet vechten, dat je moet praten," zegt Udo. De in een blauw pak gestoken zanger zet geen instrumenten op het podium, maar brengt enkel vijf in het wit geklede jongens en meisjes mee voor dans en zang. Vreemd genoeg wandelt Udo een beetje mee in een choreografie, waardoor dat gekostumeerd gezelschap ons wat doet denken aan Good Shape. Udo wordt om God mag weten welke reden ook even de lucht in getild, waarschijnlijk omdat dat zo hoort bij Eurosong. Maar toch niet door een danseres, komaan?!

2.jpg

© screenshot vrt

Muzikaal horen we ook in dit nummer erg veel bombast, waardoor Udo erg krachtig moet zingen en het geheel voor ons wat te overweldigend overkomt. Trek die alomtegenwoordige achtergrond van keyboards en strijkers wat open, en je wint veel dynamiek, waardoor ook de stem van Udo beter uit de verf zal komen. Zo overdonderd als we waren met zijn cover van Céline Dion in de audities, zo onbewogen laat hij ons nu.

Het thema van het nummer raakt wel een gevoelige snaar bij Ruslana, gezien de gebeurtenissen in haar thuisland Oekraïne. Ze weet nu wat oorlog en vrede betekenen, en vindt het heel moeilijk om naar het nummer te luisteren, zegt ze. Ze meent wel dat Udo zijn stem nog wat meer mocht verheffen. Jef heeft een klein beetje een déjà-vugevoel, en vindt dat de aanzet van het refrein wat doet denken aan Ne Partez Pas Sans Moi, zijn Céline Dion-nummer uit de audities. "Als je geen danser bent, doe dan niet mee aan de choreografie", geeft hij goeie raad, ook in verband met de lift. Want hij heeft gelijk wanneer hij zegt: "Je bent een ongelooflijk goeie zanger, misschien zelfs de beste zanger in deze wedstrijd."

Bart Peeters merkt nog op dat de commentatoren op het Songfestival altijd iets moeten hebben om tussen de nummers door te zeggen, en dat het oorlogsthema van Udo's song hier wel prima voor geschikt is. "Liedjes hoeven niet altijd over 'daar gaat ze' te gaan", zegt Bart. Piet vindt de versie van het nummer niet zo goed, en zegt dat het origineel beter was. Uit de opmerkelijke reactie van Udo begrijpen we dat hij een telefoontje had gekregen dat het net de bedoeling was om dat te doen met het nummer. Consternatie, maar presentator Peter weet de meubelen te redden door te zeggen dat "telefoons smeerlappen zijn". Hier is het laatste waarschijnlijk nog niet over gezegd. 

Udo krijgt een teleurstellende 75 punten, en geraakt slechts met de steun van het publiek in de finale.

Petra

Ook Petra is niet al te lyrisch over haar nummer, onder meer omdat ze slechts mocht kiezen uit... een enkele song. Een swingend nummer, dat Petra niet meteen kon overtuigen. "Het is een lekker 'gerechje' geworden", houdt ze de moed er toch in voor het optreden. Ze draagt dan een gigantische bolle zwarte outfit die versierd lijkt met kerstballetjes, waardoor presentatrice Eva Daelman opmerkt dat Petra haar kerstboom heeft gerecycleerd. "Minister van Oorlog Pieter De Crem, als u aan het kijken bent, volgens mij kan heel het Belgisch leger in dit uniform", vindt Peter ervan.

Op het podium is de gerecycleerde kerstboom vervangen door een rood pakje met een mantel, die halverwege het optreden verdwijnt en een kort glitterpakje onthult. "Burlesque meets cartoon met een knipoog", zei Petra vooraf in de winkel waar ze haar outfit ging zoeken. Petra beeldt dus samen met enkele danseressen Roodkapje uit, terwijl twee dansers wolven moeten voorstellen, al dan niet groot en boos.

Killer Touch start met blazers, en ook dit nummer blijkt bijzonder druk met een hoog meezinggehalte. We weten natuurlijk dat Petra kan zingen, maar ze verzuipt grotendeels in het muzikale geweld en de act. Het refrein is aanstekelijk, maar een oorwurm zouden we het nummer nu ook niet meteen noemen. En Petra weet dat zelf natuurlijk ook wel.

De jury had nog wat meer show verwacht, zoals meer Moulin Rouge, Christina Aguilera en pluimen, aldus Jef. Hij bleef op dat vlak wat op zijn honger zitten, en ook voor Piet mocht er iets meer 'Petra-peper en -zout' op. Bart miste vooral wat killer touch bij het dansensemble. "Jij straalde dan weer zo dat het waarneembaar was op andere planeten. Of die aliens daar blij mee zijn, da's iets anders", zegt hij in zijn gekende stijl. Ruslana zit er na de aangrijpende tekst van Udo nog altijd heel triest bij. Ze vindt Petra's optreden 'very nice' maar zegt dat de zangeres zich meer moet bezighouden met zingen, en dat de performance pas op de tweede plaats komt.

Petra krijgt slechts 75 punten, en mag ook deze keer niet naar het Eurovisiesongfestival. "Ik heb er gestaan zoals ik wou. Iedereen die mij geholpen heeft, heel erg bedankt", zegt ze. Volgende keer beter? "Dat zou goed kunnen", antwoordt ze op de vraag of ze over twee jaar opnieuw meedoet.

"Zo'n wedstrijd is echt klote"

De aflevering kent zo een opmerkelijke ontknoping. Want hoewel Day One van de jury 90 punten kreeg, mag Udo ondanks 15 punten minder toch naar de finale dankzij de stemmen van het publiek. Hij bedankt iedereen die nog naar artiesten op tv kijkt, en vindt Eva Jacobs een terechte winnares. En dan volgt een bijzonder opvallende mededeling: "Het is echt klote zo'n wedstrijd", zegt de man die X Factor won in 2005. "Ik raad iedereen af om aan zo'n wedstrijd op tv deel te nemen." We zullen maar aannemen dat hij het had over de spannende ontknoping, en niet over het gedoe rond zijn nummerkeuze.

Lees meer