Spots Op West 2015: Het jaarlijkse hoogtepunt van het amateurtheaterjaar in de Westhoek was dit jaar nog groter

!

Dit artikel werd gemaakt door een van onze bezoekers. Wil je reageren of zelf een artikel schrijven in onze Zoo, be our guest! Lees hier het hoe/wat/waar of begin er meteen aan.

Het jaarlijkse hoogtepunt van het amateurtheaterjaar in de Westhoek was dit jaar nog groter. Spots Op West had namelijk IATA te gast en hiermee meteen ook een hele resem buitenlandse groepen die hier bij ons in de Westhoek eens lieten zien hoe zij in hun land theater maken. Hetgeen we te zien kregen, was goed. En dat deed ons dus concluderen dat dit alweer een geslaagde editie was. Ik hoop het alvast ook voor de vele medewerkers die de zondagavond bijna murw geslagen hun jobs bleven uitvoeren. Bloed, zweet en tranen moet het hen gekost hebben om alles op wieltjes te laten verlopen. Deze zesdaagse internationale editie vroeg natuurlijk een perfecte organisatie en dat was, naar ons aanvoelen, ook het geval.

De eerste voorstelling die we bijwoonden, werd gebracht door een Tsjechische groep, Kocovné Divadlo Ad Hoc. Zij brachten Il congelatore (XX1/2). Het stuk is eigenlijk een parodie op The Godfather en op de vele verhalen die verteld worden over de drooglegging en de maffia. Buitenlanders komen aan in Amerika en proberen daar hun “American dream” na te streven. Amerika wordt gedomineerd door de mafia, die profiteert van het ijsjesverbod om ijsjes illegaal aan de man te brengen. De groep brengt hiermee een hilarische parodie in de vorm van een soort opera-musical waar op bekende opera-deuntjes eigen teksten verzonnen worden. Wij hebben ons alvast kostelijk geamuseerd.

Het Spiegeltheater dan bracht met hun Schuwe maandag vertellingen uit WO I (XXX). Op schuwe maandag werden in Roeselare met name 38 burgers gedood door de Duitsers nadat deze laatsten in een hinderlaag gevallen waren van Franse soldaten waarbij 12 Duitsers het leven lieten. De verhalen van een aantal van deze mensen worden verteld, gegoten in een mooie vorm met enkel vier stoelen als decor en projecties uit WO I op de achterwand. Af en toe lijkt de vorm het over te nemen van de inhoud, maar gelukkig zijn de verhalen sterk genoeg en worden ze bovendien goed verteld door de vier acteurs.

Norway today van KT Osea (XXX) was voor ons het hoogtepunt. Het verhaal van twee jonge mensen die elkaar vinden in een chatroom en besluiten om samen zelfmoord te plegen (bovendien gebaseerd op ware feiten) wordt door beide acteurs met de nodige humor verteld in een miniem decor. De laatste tien minuten zijn er misschien te veel aan, maar dat neemt niet weg dat hen van het aanwezige publiek een staande ovatie te beurt valt. Een mooie voorstelling met twee goeie acteurs!

Afspanning Wolvengracht stond in Loods centrum met hun Een plek die er geen is (X1/2). De acteurs doen hun best, maar krijgen weinig om iets mee te doen. Daarvoor is het verhaal van een jonge vrouw die ontvoerd wordt en verliefd wordt op haar bewaker te zwak. De regisseur moet dit ook beseft hebben en besluit dan maar om het geheel vooral via de vorm over te brengen. Jammer genoeg neemt de vorm hier wel de bovenhand en is het voor het publiek op de duur niet meer zo duidelijk waarom die of die choreografie nu weer wordt uitgevoerd.

© Kathleen Clé

Spots Op West was voor ons alweer een voltreffer. We zagen, proefden en snuifden theater met alleen maar gelijkgestemde theaterliefhebbers. Plannen werden gesmeed om nog ettelijke seizoenen te kunnen vullen met alleen maar theater. Maar nu eerst genieten van de zon tijdens ons (welverdiend?) verlof!