Anti-systemisch flamingantisme?

!

Dit artikel werd gemaakt door een van onze bezoekers. Wil je reageren of zelf een artikel schrijven in onze Zoo, be our guest! Lees hier het hoe/wat/waar of begin er meteen aan.

opinieTwee dagen geleden schreef Gie Goris, hoofdredacteur van MO magazine, een opiniestuk in De Morgen getiteld ‘Het flamingantisme is de meest antisystemische beweging in België’. Daarin deed Goris enkele gepeperde uitspraken over het flamingantisme die volgens ons, studenten van het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond (KVHV) Antwerpen, echter geen enkele beredeneerde grond hebben in de werkelijkheid.

Vooreerst citeert Goris Jean-Pierre Rondas in een opiniestuk in dezelfde krant (18 augustus 2015): “… de grootste antisystemische beweging in België is nog altijd het flamingantisme. Dit is het wat ten allen prijze moet bestreden worden

Volgens Goris heeft Rondas “hier een punt”. Maar laat ons eerst even de vraag stellen: over welk flamingantisme heeft men het hier? Goris heeft eerder in zijn opiniestuk de mond vol van “culturele diversiteit”, maar blijkt die vervolgens niet te erkennen in het flamingantisme, dat hier voorgesteld wordt als één ideologisch monolithisch blok.

Een eendrachtig flamingantisme mag dan misschien de droom zijn van elke Vlaams-nationalist, vooralsnog is het zeker niet in overeenstemming met de werkelijkheid. Mikt men hier op de N-VA, het Vlaams Belang, de Vlaamse Volksbeweging (VVB), of de brede Vlaamse beweging? Niemand weet het. Enig onderscheid ontbreekt volledig.

Misschien was bovenstaande uitspraak van toepassing op het Vlaams Blok in haar beginjaren, dat een zekere revolutionaire allure of ambitie had, maar welke flamingante partij of vereniging treedt vandaag nog openlijk naar buiten met de slagzin “tegen het systeem!”? Juist: geen enkele. Misschien hebben flamingante politici van nu in hun studententijd “hét systeem” in vraag gesteld, maar dat doen ze nu zeker niet meer.

Conservatieven zijn nu de grootste verdedigers

Flamingante verenigingen of partijen van vandaag zijn hoogstens tegen delen van het systeem (bv. de gang van zaken op communautair vlak) maar nooit tegen hét volledige systeem. Zowel N-VA als VB aanvaarden de principes van de democratie en mensenrechten, terwijl eerstgenoemde partij dan nog eens deelneemt aan de macht en openlijk pleit voor een evolutie in plaats van een revolutie richting meer Vlaamse autonomie. Uitspraken als “Flaminganten willen het systeem tot op de grond afbreken” zijn dan ook volledig ongegrond.

Daarbij zijn conservatieven nu net de grootste verdedigers van een gezonde stabiliteit en een eerbied voor de autoriteit, wie die ook heeft. Waar Goris meent dat “wij [flaminganten] tegen de macht zijn, n'importe wie aan de macht is”, slaat hij grondig de bal mis. Ten eerste omdat het nu net de flaminganten zijn die momenteel aan de macht zijn – N-VA zit in de meerderheid, weet u nog? – en het toch bijzonder moeilijk zou zijn om zich als politieke beweging tegen zichzelf te verzetten.

Ten tweede omdat er nooit sprake is van een verzet tegen de autoriteit op zich, maar wel van een misbruik van die autoriteit. Als flaminganten zich ideologisch tegen de Belgische staat verzetten, is dat in eerste instantie omdat die Belgische staat al sinds haar ontstaan haar macht misbruikt ten nadele van het Vlaamse volk. Een noodzakelijke nuance.

Een volk dat haar eigen staat wenst op te richten (wat volledig in overeenstemming is met het zelfbeschikkingsrecht ingeschreven in het internationaal volkerenrecht), is net bijzonder “systemisch” op zich. Goris verwart flamingantisme met anarchisme. En anarchisme vinden we misschien nog het meest terug onder bepaalde varianten van hedendaags Belgisch communisme, toch de ideologische tegenpool van een vaak rechts flamingantisme.

Onafhankelijk Vlaanderen

Verder meent Goris dat “het systeem aangevallen wordt omdat het te veel herverdeelt, verzorgt, koestert en begeleidt”. Werkelijk, meneer Goris? Wij waren niet op de hoogte van de afschaffing van de sociale zekerheid op korte of middellange termijn. Of doelt u misschien op een trager, subtieler proces? Maar waarom schrijft u dan over “Een revolutie die bedacht is door marketeers en zaakvoerders die niet begrijpen waarom het gaat”? Een revolutie is een plotse omwenteling op korte termijn.

En is het dan werkelijk verboden om te streven naar een geleidelijke aanpassing (niet omverwerping) van het systeem naar een model waar meer verantwoordelijkheidszin bij de burger ligt? U lijkt wel erg weinig respect te hebben voor “marketeers en zaakvoerders”, hoewel het wel zij zijn die onze economie draaiende houden, samen met hun werknemers. Zij staan dag in dag uit midden in de economische realiteit van de torenhoge Belgische belastingdruk. Ook dit jaar lag de zogenaamde tax liberation day weer erg laat. Mag het nog gezegd worden?

Goris schrijft alsof de enige motieven voor een onafhankelijk Vlaanderen van economische aard zijn. Wellicht klopt het dat een groot deel van het kiezerskorps van N-VA zich liet overtuigen om economische redenen. En inderdaad, het economische speelt een belangrijke rol. Maar daarnaast zijn er ook politieke, bestuurlijke, culturele en principiële redenen voor een eigen Vlaamse staat.

Tot slot lijkt Goris zich te bedienen van een ‘pars pro toto’ in een dwaze veralgemening: de N-VA voor de hele Vlaamse beweging. Het VB bijvoorbeeld houdt er sinds enkele jaren sociaal-economisch erg linkse standpunten op na. Misschien voelt hij zich daar meer thuis?

Andreas Van Puyvelde,

Praeses KVHV-Antwerpen