Gaat prins Laurent echt failliet?

!

Dit artikel werd gemaakt door een van onze bezoekers. Wil je reageren of zelf een artikel schrijven in onze Zoo, be our guest! Lees hier het hoe/wat/waar of begin er meteen aan.

opinieRoyalty nieuwe stijl met 'tongue in the cheek' presentatie door Jo De Poorter wordt wel gesmaakt door mijn vrouw. En zo kwam het ontstellende bericht onder mijn semi-professionele aandacht dat Laurent op de rand van de financiële afgrond bengelt. Het is altijd een bengel geweest, dus zal het wel meevallen met dat bengelen ... of toch niet?

Normaal kan je met een gerust hart zo'n bericht klasseren bij de gangbare roddel. We hadden deze week al de vraag of Filip's huwelijk op springen staat (omdat zijn vrouw zonder hem met de kinderen naar de Efteling ging). En vergeet ook niet de prangende vraag of Albert blind wordt (omdat hij zijn hand boven zijn ogen hield om tegen de zon in naar de fotograaf te kijken). Maar hier werd door royalty mijn op harde feiten beluste geest gelaafd met een schemaatje.
Om te beginnen is het schema nodeloos ingewikkeld gemaakt om alvast de indruk te wekken dat er hier een kluwen van ondoorgrondelijke transacties rond de buikige prins en zijn spichtige eega is geweven. Dat de immobiliën-vennootschap Cerbux "huurders" heeft, moet bijvoorbeeld niet met een lange stippellijn die alle andere verbanden doorkruist, worden vermeld. Maar kom, we hebben hier toch enige concrete houvast. Laurent participeert blijkbaar in drie vennootschappen Cerbux Invest, Compagnie des Eoliennes en Rec Arlon 67. Die moeten we in de databank van de nationale bank (nbb.be) kunnen vinden. Tijd voor een beetje light-onderzoeksjournalistiek.

De Mérode en dé methode (om slapend rijk te worden)

Alles draait blijkbaar om Cerbux Invest, een vennootschap van de prins die voor 30 september miljoenen aan de bank moet terugbetalen. Cerbux Invest heeft ondernemingsnummer 0436.905.717. Een van de bestuurders is Claire Coombs (spreek uit "kleir-kome" toegegeven een wat vreemd klinkende naam voor de Antwerpse onderdanen, maar soit). Cerbux werd opgericht in 1989. Dat gebeurde blijkbaar door Prins Charles Louis de Mérode (zie foto hierboven), sjiek volk. Het kapitaal is voor 2.750.000 frank volgestort, frankskes dus, vandaag een slordige 68.000 Euro. Peanuts voor die mannen. In 2001 neemt de tak van mevrouw de Mérode (de d'Oultremonts) het bestuur over. Rodolphe d'Outremont is "maar" graaf, maar dus toch ook donkerblauw bloed. De automatische spellingscorrector van Newsmonkey wil van zijn voornaam voortdurend "Roodpluchen" maken, en dat zou ook een gepaste voornaam kunnen geweest zijn, maar het is dus Rodolphe.

In 2003 is de vennootschap Cerbux nog altijd helemaal leeg, ze heeft zelfs een negatief eigen vermogen van -151.000 Euro. Het is dus nog erger dan een lege doos. Dat belet de erger-dan-lege doos niet om eigenaar geworden van een pand met een aankoopprijs van meer dan 700.000 Euro. Hiervoor wordt 886.000 Euro geleend. Dat is een gekende truuk om slapend rijk(er) te worden. Met een lege vennootschap, maar met veel privé-kredietwaardigheid, koop je een gebouw. Dat verhuur je. De huurinkomsten zijn niet belast omdat je op het gebouw kan afschrijven en intrest betaalt. Met de cash-flow betaal je de bank af. Laat voldoende jaren sudderen, en de vennootschap wordt geleidelijk schuldenvrij eigenaar van een mooi gebouw. Een gebouw van 700.000 Euro in 2003 is goed onderhouden pakweg in 2028 zo'n 1.400.000 Euro waard. Verkoop dan de aandelen in plaats van het gebouw (meerwaarde op aandelen is belastingvrij) en je bent 1.400.000 Euro rijker geworden in 25 jaar zonder een frank investering. Je bent dus zo'n 5.000 Euro per maand netto rijker geworden, zonder één euro op tafel te leggen en zonder één Euro belastingen te betalen. De enige voorwaarde is dat je een bank vindt dit meer dan 100% van de aankoop wil belenen en dat je lening plus intresten op 25 jaar kan afbetalen. Daarvoor is voor Cerbux "Light" (met 700.000 Euro onroerend goed) zo'n 4.000 Euro huur per maand nodig (bij 3% bankintrest). Dat moet lukken.

Cerbux op immo-koopjesronde met geleend geld, en hokus-pokus eigen vermogen

Als 5.000 Euro netto-opbrengst met één gebouw van 700.000 Euro kan voor een doogewone prins, dan kan natuurlijk voor een koninklijke prins iets meer. Vijf keer belangrijkere prins, waarom dan ook geen vijf keer meer gebouwen? Dan kan meteen worden gemikt op zo'n 25.000 Euro netto per maand belasting- en risicovrij. Cerbux koopt dus gebouwen bij tot ze aan 3,5 miljoen Euro aankoopwaarde komen. De bank is welwillender dan voor u en mij, en is bereid voor de aankoop van de 3,5 miljoen gebouwen 5,3 miljoen lening te verstrekken. Het cash-verschil van 1,8 miljoen is grotendeels (voor 1,3 miljoen) in de kortste keren weg aan kosten, intresten, en vergoedingen. Het eigen vermogen van de vennootschap zou dus zwaar negatief moeten zijn, maar daar wordt een boekhoudkundige mouw aangepast. 131.000 Euro subsidie, en een "herwaardering" van het gebouw met 1.545.000 Euro tillen het eigen vermogen terug naar 423.000 Euro plus. Dat wil zeggen dat de aandelen CERBUX op papier terug 423.000 Euro waard zijn. Let wel, op papier.

De Prins komt op de proppen

Inmiddels is in alle stilte Prins Laurent in de coulissen opgedoken. Dat weten we omdat in 2007, vlak na het boeken van die 'herwaardering' een nieuwe bestuurder wordt benoemd en dat is Ric Van Aerschot. Ric die in Vilvoorde gewoon Rik heette, was een briljante bestuurder in de verzekeringswereld (groep Josi), die tot de vaste entourage van de prins ging behoren.

Ric/Rik wordt in 2009 vervangen door de familie 't Kint de Roodenbeke en in 2013 treedt Claire Coombs dan in de plaats van Rodolphe de roodpluchen van Oultremont. Er is nog een onmiskenbaar signaal van de komst van de prins in het aandeelhouderschap. Cerbux koopt vlak voor de toetreding van Rik Van Aerschot tot het bestuur met de cash die ze nog over heeft van haar te hoge lening nog iets: ze koopt 75% van de aandelen van Compagnie des Eoliennes. En als we het plaatje van VTM mogen geloven is dat een vennootschap van prins Laurent en is die vennootschap op haar beurt de eigenares van Villa Sofia. Eventjes Googlen...

De prins krijgt dus van koper Meer-dan-lege-doos-Cerbux de ronde som van 535.000 voor 75% van de aandelen van een andere vennootschap die enkel een bouwvallige villa bezit in Italie met overigens nog een ferme banklening op die villa.

Wat is hier nu gebeurd? Als u het mij vraagt, wijzen de cijfers in de volgende richting: Cerbux leent meer bij de bank dan de aankoopprijs van haar gebouwen. Met het teveel geleend geld koopt ze dan voor 535.000 Euro aandelen van Laurent. Die aandelen zijn in werkelijkheid bijna niets waard. De villa in Italie is te duur gekocht met geleend geld, en daarna liet de vennootschap de villa volledig verkommeren. U begrijpt het financieel plaatje. Maar onze prins had nu wel uitzonderlijk 535.000 Euro cash in handen. Daarmee koopt hij dan voor 423.000 Euro van de de Mérodes de aandelen van Cerbux, die opgewaardeerde erger-dan-lege doos met panden in de Aarlenstraat als kroonjuweel.

Eigenlijk mag een vennootschap nooit de overname van haar eigen aandelen helpen financieren. Dat is verboden bij de wet. En dat is wat hier met de omweg via de aandelen van Compagnie des Eoliennes wel gebeurt. Maar laten we niet te moeilijk doen. De wet is rekbaar en de rekbaarheid neemt toe naarmate u verder op de sociale ladder klimt. De de Mérodes vangen dus in 2007 423.000 Euro voor aandelen waarin achttien jaar eerder 68.000 Euro hadden geïnvesteerd. Inleg maal zes in achttien jaar. Niet slecht. Nu neemt onze onvolprezen prins de fakkel over. Onze prins hoopt dat de Aarlenstraat voor hem ook zo'n vetpotje wordt, maar dan met vijf keer meer gebouwen op monopoly-bord.

Laurent kalltgestelt door Philippe

Maar Cerbux krijgt in de volgende jaren haar bankschuld nauwelijks omlaag. Einde 2014 bedraagt de bankschuld nog 4.800.000 Euro een daling met 400.000 Euro tegenover de 5,2 miljoen schuld in 2006. Aan 50.000 Euro per jaar zijn er nog 96 jaar te gaan om de schuld af te betalen... Dat schiet niet zo lekker op. Maar bon, iets afbetalen is beter dan niets. In 2014 loopt het pas goed fout. Huurder VZW EREC, die 60% van het gebouw huurt, geeft er de brui aan. Het gebouw staat plots voor meer dan de helft leeg. Een tijdelijke terugval van de inkomsten, normaal gesproken. Maar hier duurt dat nu al meer dan een jaar.

En dus vindt de bank het welletjes. De 75% aandelen Compagnie des Eoliennes zijn niets waard. Die vennootschap heeft einde 2014 nog nauwelijks een eigen vermogen. De Italiaanse villa voor 600.000 Euro gekocht is inmiddels zwaar verkommerd. Als de compagnie ze zou kunnen verkopen voor 414.000 Euro (de boekwaarde) kan ze misschien nipt haar schulden betalen, en houdt Cerbux na liquidatiebelasting en kosten misschien zelfs een paar duizend euro over. Maar dat helpt Cerbux niet uit de problemen.

Alles hangt dus af van de waarde van het onroerend goed in de Aarlenstraat. Dat is dus rond 2006 voor ongeveer 3,5 miljoen aankoopwaarde verworven. Maar met nog wat andere schulden bij moet Cerbux 5 miljoen schulden betalen, en dan spreken we nog niet van wederbeleggingsvergoedingen en kosten ... Het blijft dus wat het altijd was, een meer-dan-lege-doos. De romanfiguur Baron van Munchenhausen kon zich niet aan zijn eigen haar uit het moeras trekken, onze nog adellijker prins, nochtans ook een schelm van eerste categorie, vermag dat ook niet.

De truuk om slapend rijk te worden door zonder enige investering onroerende goederen te kopen werkt natuurlijk alleen als je nadien voldoende huurinkomsten hebt. En daar wringt het schoentje voor Cerbux: "To let 2.200 sqm".

Van je familie moet je het hebben!

En net dat vertelt het hele verhaal. Een of twee telefoontjes van het paleis, en het pand is morgennamiddag volledig verhuurd aan marktconforme voorwaarden. Er is toch altijd wel een of andere industrieel die graag een lintje wil of een uitnodiging op het paleis en die vatbaar is voor lichte suggestie? Die kan toch wel toevallig, zonder dat er sprake is van enige onrechtmatigheid, een huurkantoor zoeken, en waarom dan niet in de Rue d'Arlon, in de schaduw van de Europese wijk? Dat Cerbux zonder huurders zit, betekent dus dat het koningshuis Laurent heeft kalltgestelt. Philippe is koning met een ruime dotatie en alle faveurs, pa en ma liggen op hun yacht met een wit wijntje in de hand te dobberen voor hun Italiaanse villa, zus is getrouwd met het onmetelijk fortuin van de Habsburgers. En Laurent... Laurent laten ze stikken. Slapend rijk worden, hij? Dat zullen we nog wel eens zien! Hij wou solo slim gaan, en nu heeft hij pech. Eigen schuld.

Gaat de prins nu failliet? Ja en nee. Als KBC het been stijf houdt moet Cerbux binnen twee weken bijna 5 miljoen op tafel leggen. Dat geld hebben ze natuurlijk niet. Zelfs een omhaling door Père Gilbert kan hier niet baten, de hemel besteedt zijn kostbare mirakels niet aan rock-pastoors in lederen jekker. Dus gaat eind september, of na nog enig uitstel iets later, finaal het licht uit in de Rue d'Arlon. Maar welbeschouwd verliest de prins dan enkel zijn loterijbiljet, zijn win-for-life kans om slapend rijk te worden. De 75% aandelen van zijn bouwvallige Italiaanse villa kan hij vermoedelijk voor een prikje van de curator van Cerbux terugkopen. Al bij al verliest hij dus niet zoveel, tenzij... tja, zijn gezicht. Het zoveelste gezichtsverlies voor de prins, en dat met heimelijke koninklijke goedkeuring. Van je familie moet je het hebben!