Allow yourself to ‘zoom’- ‘zoem’ !

!

Dit artikel werd gemaakt door een van onze bezoekers. Wil je reageren of zelf een artikel schrijven in onze Zoo, be our guest! Lees hier het hoe/wat/waar of begin er meteen aan.

07u00 – Vroeg in de ochtend neem ik de trein naar een – voor mij – bekende bestemming. 

Een gevoel van eindeloze rust bereikt me, geen kat op de weg, geen files, geen stoplicht dat me verveelt. Ik parkeer mijn wagen op een bijna lege parkeerplaats aan het station. Ik haal een broodje en een koffie, ik heb nog een mooi kwart-uur om mijn trein te halen. Met mijn tas aan de schouder, wandel ik langs de lege wagons van de trein om een rustig plekje uit ze zoeken. Niet moeilijk, aangezien er nog maar een enkeling op dit uur de trein neemt vandaag. Gevonden!

Ik stap in, doe de deur achter me dicht wanneer ik merk dat de vrieskou mee instapt. Het is lekker warm op de trein, ik ontknoop mijn jas, ga comfortabel zitten en vul mijn treinpas in. Alles “at ease”, ik hoef me nergens voor te haasten. Sluimerend, mijmerend, denkend aan niets, nip ik aan mijn koffie en knabbel ik de kaas van tussen mijn broodje. Lekker! Ik kijk naar buiten maar zie slechts de weerspiegeling van mezelf in het raam … ik heb er zin in!

Dat zijn van die momenten om te koesteren en aan te denken wanneer het leven je luttele minuten later overvalt met drukte, mensen, prikkels, geuren, … en geloof me, alles neem ik op, net als een spons die zich in overvloed laat vullen met vocht.

Tot Tielen blijft het rustig op de trein, slechts enkele zitplaatsen ingenomen. De trein rijdt verder tot Herentals, de deuren gaan open … ik schrik op uit mijn oase van rust. Mensen, tassen, trolleys, kranten, geroezemoes. Iedereen zoekt een plek tot wanneer alle zitplaatsen in de coupon – zo goed als – volzet zijn. Daarna keert de rust terug … lezend, slapend, voor zich uit starend, loerend op de pen in mijn hand om te kijken wat ik in mijn schriftje schrijf. Door de luidspreker gonst het geluid van een grappige conducteur die ons meldt dat we aangekomen zijn in Lier. Nog eentje en dan loop ik zelf de drukte in.

Meerdere malen per dag worden we als mens gegrepen door drukte en stress, door onze – steeds veeleisender wordende – maatschappij, onze ‘moetjes’ van de dag of de druk die we ons door anderen laten opleggen. Om nog maar te zwijgen over datgene wat wij als – vaak perfectionistisch wezen – van onszelf verwachten, gedreven door ons enthousiasme en onze wilskracht. We willen ‘bereiken’ zonder ons nog maar enig moment af te vragen of we – nog wel – ‘kunnen’ bereiken.

Wie slaagt erin elke dag 100% alert te zijn? Mag je dat van jezelf verwachten? Wat gebeurt er met een rallyauto in een bocht aan 380 km/uur? Een crash? Wat gebeurt er met een voetballer die met volle kracht – in overdrive – naar de goal schiet? Een gemiste kans? Met 200km/u en met 80% rustig en doelgericht maakt een piloot minder kans om te crashen en de voetballer meer kans op het doelpunt. Dat principe geldt – mijns inziens – niet alleen voor topatleten.

Waarom laten we onszelf niet toe om even in de zoom- of zoemmodus te gaan? “Zoomen” op datgene waarmee je bezig bent. De wereld groter of kleiner maken naargelang jouw behoefte. Je tijd nemen om stil te staan bij je dagdagelijkse bezigheden. Is het goed zoals het is? Wil ik, kan ik op deze manier verder? Of lekker zoemen zoals een bij – in de zon, op een bloem – tijdens zijn harde werken nectar verzameld voor eigen levensbehoud. Die zorg voor onszelf is belangrijk, voor ons bestaan, om ons mens te voelen en om onszelf onvoorwaardelijk te aanvaarden zoals we zijn.

Voor we aankomen in Mechelen geniet ik nog even van het ochtendrood, -paars en -oranje dat me intens gelukkig stemt. De vorstlaag die groene weiden met een wit laagje bedekt en … de stilte die – ondanks de vele mensen op de trein – toch gerespecteerd wordt. Blijkbaar ben ik niet de enige die nood heeft aan zo’n ochtendmoment.

Allow yourself to ‘zoom’ – ‘zoem’ !

K’ANSCOACH - An Bruylandt

0472 59 22 48

www.kanscoach.be

info@kanscoach.be