Capituleert ons onderwijs voor de islam?

!

Dit artikel werd gemaakt door een van onze bezoekers. Wil je reageren of zelf een artikel schrijven in onze Zoo, be our guest! Lees hier het hoe/wat/waar of begin er meteen aan.

opinieDe definitieve capitulatie is ingezet. Kennelijk is het katholiek onderwijs van plan moslims een volwaardige plek in zijn scholen te geven. Er komt o.a. plaats voor hoofddoeken (een grote trendbreuk met eerder beleid), plekken om te bidden en islamles buiten de schooluren. Volgens Lieven Boeve, topman van het katholieke onderwijs, is het een ‘ambitieus’ project en bleek uit ‘onderzoek’ dat de identiteit helemaal zou verwateren als ze niets deden.

'Katholiek’ onderwijs: what’s in a name?

Hoe zou dat toch komen? Op zich is het een interessante opmerking. Het katholiek onderwijs is inderdaad niet meer wat het geweest is, heeft geen effectieve eigenheid meer en is zeker niet meer (zo) katholiek. Uitzonderingen vanzelfsprekend in acht nemend, maar in de meeste gevallen lijken de godsdienstlessen meer en meer op de zedenleer van het gemeenschapsonderwijs en spendeert men meer tijd aan andere godsdiensten tijdens deze lessen dan aan het katholieke geloof. Het katholicisme wordt zelfs weggelachen door tal van leerkrachten en directies. Hierdoor klopt de stelling van Boeve dat hun identiteit volledig is geërodeerd.

Multi-culturele agenda en nivellering

De verantwoordelijkheid hiervoor ligt bij de (vroegere) top van het katholieke net. In plaats van de erosie tegen te gaan, het katholieke karakter te versterken, de eigen cultuur en identiteit te promoten, m.a.w. weerwerk bieden tegen een stroom van modernistische verlangens, hebben zij de deur steeds verder open getrokken. De dystopie van een open, diverse, multiculturele, politiek-correcte samenleving werd hardhandig door de strot van elke leerling geduwd. Het was en is een akelige hersenspoeling die geen tegenspraak tolereert. Om dit te bereiken werd kwaliteitsvol onderwijs eveneens zonder probleem opzij geschoven. Jan en alleman werd toegelaten. De nivellering (sic) naar beneden is op dat gebied ook finaal ingezet.

Wir schaffen das nicht, wir schaffen uns ab!

Als iemand u vraagt wat ‘dé islamisering’ nu eigenlijk inhoudt, heeft u vanaf heden een perfect voorbeeld. Onze godsdienst en ons onderwijs gaan plat op de buik voor een volksvreemde geloofsovertuiging én wij vinden dat normaal. Niemand komt in opstand, niemand doet er iets aan, we ondergaan gewoon met een politiek-correcte glimlach onze eigen ondergang. We schaffen ons zelf af en merken niet eens op dat we buigen naar nieuwe heersers.

Het gaat hier helemaal niet om de bescherming van andersgelovigen of atheïsten tegen de bekeringsdrang van ‘stoute’ katholieken. Het gaat hier niet om een groot deel niet-katholieke scholieren, wat om een representatieve spiegeling zou vragen. Het gaat om de wezenlijke verandering in en van onze maatschappij: het katholieke net biedt hier geen enkele tegenkanting, maar loochent zelfs de eigen waarden.

Zulke valse ‘openheid’ roept walging op – afschuw voor de dhimmi-mentaliteit van de katholieke top (en de ‘weldenkenden’ in het algemeen), en de vrees dat met deze ommezwaai de doos van Pandora geopend is voor de islambekering van de Vlaamse jeugd. Want als er nog één godsdienst is met wél een grote bekeringsdrang, dan is het de islam.

Vbr. OS Michel Cardon v. Check