Staken voor een illusie: het is tijd dat we ons niet meer laten gijzelen door een stelletje amokmakers

!

Dit artikel werd gemaakt door een van onze bezoekers. Wil je reageren of zelf een artikel schrijven in onze Zoo, be our guest! Lees hier het hoe/wat/waar of begin er meteen aan.

opinieGisteren mocht Minister van Justitie Koen Geens eigenhandig kennis maken met de zelfverklaard ‘progressieve’ en ‘sociale vakbond’. Na een wekenlange staking leek het hen wel een goed idee om het kot even kort en klein te slaan.

Wie het nog in zijn hoofd haalt te beweren dat de cipiers staken voor een betere toekomst, kan dit idee maar beter direct terug opbergen. Uit een rondvraag van Het Nieuwsblad bleek namelijk dat meer dan de helft van de cipiers gewoon thuis zit. M.a.w. teren ze op de door u en mij betaalde sociale zekerheid. De stakingskas van de vakbonden blijft hierdoor te gespijsd, dus syndicalisten zullen hier hoe dan ook niet om rouwen. Men heeft nog genoeg geld in kas om een heel segment van de maatschappij voor de zoveelste keer plat te leggen.

Eveneens vreemd is de situatie in Wallonië en Brussel, waar de werkdruk bij de cipiers zogezegd onmenselijk hoog ligt, terwijl er in Vlaanderen minder problemen gemaakt worden, waar meer nochtans meer gevangenen zijn.Volgens Trends redacteur Hans Brockmans kan het zelfs met minder cipiers. Hij stelt: “Doordat de bewakers aan de andere kant van de taalgrens weigeren te werken tegen dezelfde voorwaarden als de Vlamingen, is hun productiviteit een stuk lager.

De eis om meer cipiers aan te werven is niet realistisch. In Frankrijk begeleidt een cipier 20 procent meer gevangenen dan in België. Het kan zelfs met minder. Door private beveiligingsbedrijven in te zetten voor niet-kerntaken zou Justitie de personeelskosten kunnen terugdringen.” De cipiers staken met andere woorden voor een illusie. De door hen nagestreefde realiteit is een volstrekte utopie.

Dubbele moraal

De reacties bij de PS zijn het bekijken waard. De afkeer voor de rellen op het Beursplein door hooligans kon niet hard genoeg veroordeeld worden. U herinnert het uzelf wel: “Vlaanderen heeft Brussel bevuild met extremisten,” dixit Yvan Mayeur (PS). Vergelijken we dit met de reactie op het kort en klein slagen van een ministerieel kabinet, vernemen we een ietwat andere reactie van Elio Di Rupo (PS): “Wie per se roekeloze besparingspolitiek wil voeren, moet minstens [de] moed hebben [om zijn] eigen verantwoordelijkheid te erkennen”. Vrij vertaald: als het om ‘stoute Vlamingen’ gaat, is het kot te klein; als het gaat om een traditioneel machtsbastion van de PS, is alles de schuld van ‘de besparingen’.

Dat de toestand van sommige gevangenissen beneden alle peil is, valt niet te ontkennen. Het verval van gebouwen gebeurt echter niet van vandaag op morgen. Het framen van deze wantoestanden op – enkel en alleen – premier Charles Michel (MR) is dus eenvoudigweg oneerlijk. Het gaat om een structureel probleem waar de verantwoordelijkheid niet enkel bij deze, maar ook bij voorgaande regeringen ligt. En waar was de PS toen? Juist ja: in de regering.

Conclusie

Laten we er geen doekjes om winden: dit is de zoveelste politieke staking. Elke kans die onze Franstalige vrienden van de PS krijgen, grijpen ze met beide handen. Het is de natte droom van elke PS’er om deze ‘centrum-rechtse’ regering uiteindelijk ten val te brengen. Wat ons betreft wordt het hoog tijd om ons niet langer te laten gijzelen door amokmakers. Laat de regering het heft in eigen handen nemen: een minimale dienstverlening behoort tot de kerntaken van de overheid. CD&V, N-VA, Open VLD, MR: neem uw verantwoordelijkheid. Plus est en vous.

Andreas Van Puyvelde,

Praeses KVHV-Antwerpen 2015-2016