We hebben ons niet verveeld het voorbije jaar: dit waren de 25 sterkste series die we zagen in 2016

409, dat is het aantal in Amerika geproduceerde fictieseries in 2015, een verdubbeling met zes jaar geleden, alsjeblieft. Televisie boomt dus nog altijd. Cijfers voor 2016 zijn er nog niet, maar er komen alleen nog maar netwerken en streamingdiensten bij en ook Amazon begint het nu echt te menen en het aantal series in 2017 zal dus naar verwachting nog hoger liggen dan in 2016. Ons punt: het is onmogelijk om alle shows gezien te hebben.

Maar het mag toch gezegd worden: we hebben flink wat tijd geïnvesteerd in televisie dit jaar en ons eindejaarslijstje is dan ook een mix geworden van usual suspects, nieuwkomers en toevallige ontdekkingen. Naar onze bescheiden mening zijn dit de televisieshows uit 2016 die je gezien zou moeten hebben (of zou moeten inhalen in 2017).

1. Westworld (HBO)

 

Het strafste dat we gezien hebben dit jaar, al lijkt het op papier een heel raar beestje. Voor degenen die nog niet weten waar het over gaat: Westworld is een amusementspark voor de beter bemiddelden onder ons. Daar kunnen ze zich naar believen uitleven in een soort nagebouwd Wilde Westen en mogen ze drinken, moorden en neuken zoveel ze maar willen zonder dat ze daar ooit verantwoordelijk voor zullen worden gehouden.

Meer vertellen zou zonde zijn, maar een dikke pluim voor de cast (Evan Rachel Wood, Ed Harris, Anthony Hopkins, Sidse Babbette Knudsen en anderen) én soundtrack (Ramin Djawadi) willen we zeker nog meegeven.

Favoriet personage: Bernard. Volgens ons is hij een deftige kerel en een prachtige vader.

2. Love (Netflix)

 

Het gevaar van eindejaarslijstjes is altijd dat wie aan het begin van dit jaar kwam piepen, vergeten wordt. Zo waren we ook bijna Love vergeten, in ons hoofd was het gecatalogiseerd onder vorig jaar. Love is een creatie van Judd Apatow en dat op zich is al veelbelovend. We maken kennis met Mickey en Gus, twee hoofdpersonages die je zowel kan haten als ervan houden.

Ja, ze verpesten het allebei al eens. Ja, ze nemen allebei al eens slechte beslissingen. Dat was precies de bedoeling. Gus en Mickey zijn mensen die het ook allemaal niet zo weten. Ze proberen hun best te doen en dat maakt ze mooi. Ook al hebben ze dan hun gebreken. Een tweede seizoen van Love wordt verwacht in 2017.

Favoriet personage: Nee, we willen niet kiezen tussen Gus en Mickey.

3. Mr. Robot - S2 (USA Network)

 

Mr. Robot heeft hetzelfde effect op ons als een ‘Michaël Van Peel overleeft…’-show: we voelen de noodzaak van een revolutie, een nieuwe wereldorde. Vorig jaar waren we ontzettend onder de indruk van het eerste seizoen van Mr. Robot. Het was anders, ontzettend spannend en hield de vinger aan de pols en dus stond het geheel terecht op een derde plaats in ons eindejaarslijstje. “Nu kennen we het trucje wel”, dachten we toen we aan seizoen 2 begonnen, maar in geen tijd werden we weer meegetrokken. Even spannend, even anders en even actueel dan seizoen 1, jawel, en dus opnieuw een derde plaats.

Favoriet personage: Rami Malek vertolkt Elliot nog steeds angstaanjagend goed.

4. Black Mirror - S3 (Netflix)

 

Netflix is een godsgeschenk, al was het maar omdat ze Black Mirror heropgevist hebben. In 2011 en 2012 liepen twee seizoenen op BBC, toen was het op. Dankzij Netflix is er in 2016 een revival van deze serie met de oorspronkelijke makers aan boord. Black Mirror blijft er dus in slagen om ons angst aan te jagen voor de toekomst en waarschuwt voor de mogelijk nadelige invloeden van technologie. Of anders: ze houden ons een donkere spiegel voor.

Elke aflevering staat op zichzelf en Black Mirror is dan ook ideaal om te savoureren. Niet bingen, deze, de serie is er niet bij gebaat. Overigens: naast de seizoensfinale van House Of Cards mocht landgenoot Jakob Verbruggen ook een aflevering van deze topreeks regisseren. Een vierde seizoen is aangekondigd voor 2017.

Favoriet personage: Cherry Jones als truckchauffeur in de eerste aflevering die geen ene fuck geeft om wat de andere mensen van haar denken. Een voorbeeld voor ons allen.

5. Horace And Pete (de website van Louis C.K.)

 

Horace And Pete is gefinancierd, geproduceerd, geregisseerd en geschreven door Louis C.K. en enkel verkrijgbaar via diens website. Geen deal met Netflix of Amazon, geen zendtijd op HBO op Fox., maar enkel en alleen verkrijgbaar via een ingenieus systeem dat trouwe kijkers beloond. De eerste aflevering kost $5, de tweede aflevering kost nog maar $2 en elke volgende aflevering kost $3. Om deze webserie gemaakt te krijgen, ging C.K. een lening aan van zo’n 5 miljoen dollar, ratio $500.000 per aflevering. Of hij al uit de kosten geraakt is ondertussen, weten we niet, maar het is alleszins een dappere en waardevolle investering geweest.

Louis speelt zelf Horace, een ex-boekhouder die seksuele fantasieën heeft over de laatste vriendin van zijn vader, heeft toen zijn vader een jaar geleden stierf - tegen zijn wil, maar volgens de traditie - het familiecafé Horace & Pete’s overgenomen. De traditie wil namelijk, en dat al zo’n honderd jaar, dat de ouderwetse bruine kroeg (voor gsm-gebruik is er een speciale telefoonruimte voorzien) uitgebaat wordt door een Horace en een Pete uit dezelfde familie. De Pete van dienst is Steve Buscemi, een man die gebukt gaat onder het leven en lijdt aan een geestelijke ziekte.

Horace And Pete is wondermooie, maar moeilijke televisie, want er wordt een beroep gedaan op het geduld van de kijker. Horace And Pete flitst niet, maar schrijdt. Sleept zelfs soms. De actie beperkt zich tot een hoop pratende mensen. Of zwijgende mensen, want het praten gaat vaak moeizaam. En het decor komt het café en de daarboven liggende woonruimtes (op een bankje in het park na) niet uit. Verfilmd theater in feite, maar wel steengoed verfilmd theater.

Horace And Pete richt zich niet op de lol van het caféleven, maar op de tragiek ervan. Zowel de familietragiek speelt in deze reeks een rol, als de klanten die hun troost voor wat het leven hen heeft aangedaan komen zoeken op hun vaste kruk in het gezelschap van hun alcohol, de enige vriend die hen nog nooit in de steek gelaten heeft. Dat mondt uit in een aantal erg straffe acteursscènes. In de eerste aflevering alleen al krijgen we de typische politieke cafédiscussies aan de bar (Trump of Hillary?), zien we een ongelooflijk pijnlijke scène tussen Horace en zijn dochter (Louis C.K. heeft nooit neerslachtiger staan acteren) en zien we Steve Buscemi een donderpreek afsteken over het belang van familie. or H Horace And Pete is niet de hipste reeks van het moment, maar wel een sterk geschreven en uitmuntend geacteerde reeks die wars van alle modetrends – de serie had ook in de jaren 70 gemaakt kunnen zijn – verhalen vertelt over echte mensen.

Favoriet personage: Horace, negenveertig, gaat ambitieloos door het leven. Hij houdt het café open omdat dat verwacht wordt. Hij leeft omdat dat verwacht wordt. Hij vindt zichzelf een waardeloze vader. Maar binnen dat kader probeert hij wel zijn best te doen voor de mensen in zijn omgeving.

6. Stranger Things (Netflix)

 

Het was de meest onverwachte hype van het jaar, Stranger Things, en het label horror maakte ons wat sceptisch, maar eens we eraan begonnen keken we in één keer door. De sterktes van de serie waren dan ook velerlei: de kindacteurs waren voor één keer eens niet irritant, de sfeerschepping was subliem, het gevoel van nostalgie naar de jaren 80 werkte en de soundtrack was perfect.

Dat niet alle vragen aan het einde van het seizoen beantwoord werden, was niet eens belangrijk meer. Het zette de deur meteen op een keer voor een tweede seizoen.

Favoriet personage: Eleven, gespeeld door de twaalfjarige Millie Bobby Brown, onlangs nog uitgeroepen door IMDb tot Breakthrough Star van 2016.

7. One Mississippi (Amazon)

 

One Mississippi telt slechts zes afleveringen, maar al na de pilootaflevering van 25 minuten bleven wij verdwaasd achter. In deze zwart-komische reeks verweeft stand-up comedienne Tig Notaro heel wat elementen van haar privéleven. De serie start wanneer Tig net haar twee borsten heeft laten wegnemen, een gevolg van borstkanker. Daarnaast kampt ze ook nog met een maagbacterie. Ze trekt terug naar haar thuishaven, want haar moeder ligt op sterven.

Wat volgt is een onconventioneel, maar doordringend gevoel voor humor en grote emoties die subtiel worden aangebracht. Want hoe voel je je wanneer je de laatste oproep van je moeder hebt gemist? En hoe ga je om met de dood als je ‘m niet verwacht? En heb je je moeder eigenlijk wel echt gekend? One Mississippi is de dapperste en moeilijkste serie die we dit jaar gezien hebben.

Favoriet personage: Bill. Hij is raar en irritant om mee samen te wonen, maar hij doet wél zijn best.

8. Transparent - S3 (Amazon)

 

Met zijn acht gewonnen Emmys en twee Golden Globes is Transparent zonder enige twijfel de meest succesvolle serie die Amazon al heeft voortgebracht. Ook het derde seizoen is bloedmooi. Tansparent is zachtjes baanrbekend en vertelt in het derde seizoen het verhaal van Maura (Jeffrey Tambor speelt de rol van zijn leven) die stilaan aan een echte geslachtsoperatie begint te denken.

Het mooie aan Transparent is dat het niet enkel daarover gaat. Elk personage zoekt op zijn manier naar zijn of haar plaats in het leven, of dat nu gaat om seksualiteit, religie of gewoon het proberen waarmaken van je dromen.

Favoriet personage: Zoals Leslie het ergens zegt: “I just like seeing you, Ali Pfefferman.” Al drie seizoenen lang.

9. Togetherness - S2 (HBO)

 

Met spijt in het hart moesten we in 2016 afscheid nemen van Togetherness. Eén van de mooiste dingen die HBO ooit heeft gemaakt, maar het heeft nooit zijn publiek gevonden. Over mensen en menselijkheden. Over hoe mooi en hoe moeilijk het kan zijn om mens te zijn. Eén troost: het culmineert allemaal in een prachtig, perfect einde.

Favoriet personage: Euh...allemaal?

10. The Americans - S4 (FX)

 

Al vier seizoenen schaven we ons Russisch bij door naar The Americans te kijken. De premisse is nog steeds dezelfde: Philip en Elisabeth zijn al jarenlang Amerikaanse staatsburgers en hebben twee Amerikaanse kinderen (Henry en Paige), maar zijn spionnen tijdens de Koude Oorlog voor de Sovjet-Unie. Wie denkt dat we alles van The Americans gezien hebben na vier seizoenen heeft het mis, want seizoen na seizoen wordt er een laagje toegevoegd aan de diepgang van de reeks.

Deze keer dreigt het geheim van Philip en Elisabeth echt onthuld te worden. Maar wat The Americans echt bijzonder maakt, is dat je niet zomaar naar een spionagereeks zit te kijken. Philip en Elisabeth zijn, nog meer als spionnen, ook ouders en echtgenoten die te kampen krijgen met problemen waar elke ouder en elke echtgenoot mee te maken krijgt. Personages van vlees en bloed waar we sympathie voor kunnen opbrengen.

Favoriet personage: Elisabeth. Welke pruik ze ook op heeft, ze blijft sexy.

11. The Night Of (HBO)

 

Een miniserie van HBO die de suspense weet te behouden van begin tot eind. Wat doe je wanneer een meisje vermoord wordt waarbij jij het laatst gezien hebt, je jezelf verdacht gedraagt, het moordwapen op zak draagt en er ook nog eens getuigen zijn? Dan ben je er gloeiend bij, ook als je zelf overtuigd bent van je onschuld. In The Night Of zijn politiekantoren oude donkere gebouwen met flikkerende TL-lampen en cellen plekken waar je liever niet zit. The Night Of is spannend. Is Is Nasir echt zo onschuldig zoals hijzelf en wij willen geloven?

Favoriet personage: John Stone, de advocaat die de kans van zijn leven ruikt en bijna even rad van tong is als Saul Goodman. Alleen van z’n voeten zijn we niet zo’n fan.

12. The Good Place (NBC)

 

Het is algemeen geweten onder schrijvers en acteurs: het komische genre is het moeilijkst om goed te beoefenen. Je hebt er een onberispelijk gevoel voor timing voor nodig, een echt origineel idee en een hele hoge berg met goeie grappen. Wel, dat alles heeft The Good Place in huis.

Kristen Bell speelt Eleanor en vanaf de eerste seconden van de reeks is ze dood. Ze is niet terecht gekomen in de hemel of de hel, maar wel in The Good Place, de tegenhanger van The Bad Place. De mensen die in The Good Place wonen zijn inherent goeie mensen die gedurende hun leven (bijna) uitsluitend goeie dingen hebben gedaan. Eleanor beseft al snel dat er een vergissing is gemaakt en dat ze niet hoort waar ze nu terecht is gekomen, maar uit angst voor de voortdurende martelingen die haar in The Bad Place te wachten staan, probeert ze haar geheim te bewaren. The Good Place is op z’n zachtst gezegd geestesverruimend, want in de eerste twee afleveringen zagen we een gigantisch lieveheersbeest, vlogen er mensen doorheen de lucht, kreeg The Good Place te kampen met een afvalregen en werd er een hond naar de zon geschopt. De beste comedy van het jaar.

Favoriet personage: Eleanor, obviously.

13. Better Call Saul - S2 (AMC)

 

Saul Goodman wordt interessanter en interessanter. We zien Saul in het tweede seizoen van Better Call Saul zijn stinkende best doen om het te maken en om zich te bewijzen tegenover zijn broer. Hij slaagt, klimt op en wordt advocaat in een prestigieus kantoor. Maar Saul is ook te ijverig en werkt zijn eigen val in de hand. Het wordt steeds interessanter om te zien hoe het personage dat we kennen uit Breaking Bad stukje bij beetje karakterieel gevormd wordt. Daarbij maakt Better Call Saul ook net als zijn origineel gebruik van een originele beeldtaal en een bijwijlen heerlijk traag tempo.

Favoriet personage: Kim Wexler, omdat ze zo haar stinkende best doet om Jimmy op het rechte pad te houden.

14. The Crown (Netflix)

 

Dit is de duurste aller Netflixseries en het eerste van meteen al zes bestelde seizoenen. In The Crown wordt het leven van Queen Elisabeth onder de loep genomen, 10 jaar per seizoen. In het begin van het eerste seizoen hebben we dus nog te maken met prinses Elisabeth en zijn we getuige van haar huwelijk.

Alles aan The Crown schreeuwt degelijkheid en de decors zijn verbluffend, maar het zijn de acteurs waarvoor we blijven kijken. Claire Foy maakt indruk als Queen Elisabeth en John Lithgow als Winston Churchill blaast iedereen omver. In de eerste afleveringen zit een scène waarin hij met opzet als laatste arriveert op het huwelijk van Elisabeth, zodat iedereen hem zeker gezien heeft. Tergend traag stapt hij de kerk binnen en overal waar hij voorbij stapt staan de mensen recht voor ‘m. De statigheid waarmee Lithgow die scène speelt is verbluffend.

Favoriet personage: Winston Churchill. Hij steelt de show, soms letterlijk.

15. This Is Us (NBC)

 

This Is Us is een reeks over grote emoties die er steeds in slaagt om nét aan de juiste kant van de balans te blijven en net niet te cheesy wordt. De serie springt heen en weer in de tijd en vertelt het verhaal van twee broers en een zus. This Is Us gaat over veel, over familie en over roots, maar ook over aanvaard willen worden, over angsten, twijfels en over verlies.

Favoriet personage: We houden wel van William, de biologische vader van Rendall, die op het einde van zijn leven zijn fouten probeert goed te maken.

16. 3% (Netflix)

 

De eerste reeks die Netflix voor Brazilië maakte, maar laat dat je er niet van weerhouden om deze knappe en spannende reeks toch een kans te geven. In 3% wordt de kloof tussen arm en rijk uitgebuit. In een niet verder bepaalde toekomst, krijgt elke twintigjarige één kans om van het arme gedeelte van de wereld, naar het rijke te verhuizen. Daartoe moeten ze een streng Selectieproces doorlopen. Wie verder mag kan hopen op een zorgeloze toekomst, wie niet slaagt bereid zich maar beter voor op een uitzichtloos leven in de armoede.

In een Hunger Games-achtige sfeerschepping krijgen we dat Selectieproces uiteraard te zien, alleen is het hier geen strijd op leven en dood. Elke twintigjarige krijgt het vuur aan de schenen gelegd door een ondervrager (Q: “Wanneer was de laatste keer dat je je haar gewassen hebt?” A: “Toen ik er nog eens genoeg water voor had”) waarbij naar potentieel gepeild wordt. Er zijn proeven die meer gericht zijn op ruimtelijk inzicht, logica, vertrouwen of samenwerking. Er zit veel spanning in 3%, dankzij het kwartet regisseurs hebben we nooit zo onze adem ingehouden tijdens het kijken naar een aantal jongeren die kubussen in elkaar proberen te puzzelen.

Favoriet personage: Hoe Michele en Fernando met elkaar omgaan. De ene keer is de ene lief voor de ander en een aflevering later is het andersom.

17. House Of Cards - S4 (Netflix)

 

House Of Cards is een blijver in deze lijstjes. Wat het vierde seizoen zo interessant maakt, is dat er storm op zee is. De ooit zo functionele relatie tussen Francis en Claire komt in stormweer terecht. De twee staan op scheiden, vinden elkaar niet meer en Claire krijgt steeds meer en meer het gevoel dat Francis haar jarenlang gebruikt heeft zonder dat ze daar voldoende voor heeft teruggekregen.

De kritieken op dit vierde seizoen waren gemengd, maar wat ons betreft is dit seizoen toch een topper. Seizoen vier is tegelijkertijd menselijker en erg bij de tijd. Presidentsverkiezingen in 2016 en gijzelingen door een groep extreme terroristen: dichterbij komt de werkelijkheid niet meer in een politieke reeks. Seizoen 5 wordt eind februari 2017 gelanceerd.

Favoriet personage: Jackie Sharp, maar vraag ons niet waarom.

18. Narcos - S2 (Netflix)

 

“Okay, here we go again” zijn de vier openingswoorden van het tweede seizoen van Narcos en het vat het helemaal samen. De Colombiaanse drugbaron Pablo Escobar is uit de gevangenis ontsnapt na anderhalf jaar opsluiting en de jacht is dus opnieuw geopend. Aan het einde van dit seizoen (er volgen nog seizoenen van Narcos in 2017 en 2018) wordt Escobar gedood, dat zijn niet wij die spoilen, maar Netflix die dat al bekend maakte in hun aankondiging van het tweede seizoen.

We wisten tijdens het kijken dus al langer hoe dit seizoen zou eindigen. Het is zoals kijken naar Zero Dark Thirty (over de jacht op Osama Bin Laden), United 93 (over het vliegtuig dat neerstortte op 9/11) of Der Untergang (over de laatste uren van Hitler: het feit dat je de afloop al kent, hoeft de weg ernaar toe niet minder entertainend te maken.

Favoriet personage: Niet dat we ‘m een sympathieke peer vinden, maar het is toch best indrukwekkend hoe Wagner Moura Pablo Escobar neerzet. Dat gezegd zijnde: zelfs in de jaren 80 was die belachelijke trui met dat anker op niet aanvaardbaar.

19. Designated Survivor (ABC)

 

Het ene moment ben je minister van Huisvesting en Stedelijke Ontwikkeling en word je weggepromoveerd, nog geen dag later ben je president van de Verenigde Staten. Het overkomt Tom Kirkman (Kiefer Sutherland) die dienstdoet als Designated Survivor, degene die de leiding over het land moet overnemen als er iets gebeurt waardoor de president en al zijn ministers omkomen. Na een aanslag op het Capitool tijdens de State Of The Union gebeurt het ondenkbare.

Er is een beetje fantasie nodig om mee te gaan in Designated Survivor, maar verwijzingen naar de aanslagen in Parijs en Brussel maken ook duidelijk dat dit scenario niet geheel onrealistisch is. En Kiefer Sutherland die probeert om een onbestuurd land in chaos te besturen, is geweldig om te zien.

Favoriet personage: Hoe schattig is Penny, het dochtertje van Kirkman? Dat terzijde: het komt wel goed met de wereld als Kirkman een eerlijke kans krijgt.

20. Quarry (Cinemax)

 

Quarry is een nogal onder de radar gebleven reeks over Mac Conway, een Vietnamveteraan die huiswaarts keert in 1972 en op zijn zachtst gezegd niet warm ontvangen wordt. Hij wordt er namelijk van verdacht om betrokken te zijn geweest bij een slachtpartij in Vietnam waarbij hij kinderen om het leven zou hebben gebracht.

Conway vindt dus geen job en zelfs zijn vader zegt hem dat het beter is dat hij niet bij hem thuis langs komt. Dan wordt Mac benaderd door een man die zichzelf “The Broker” noemt en vraagt of hij voor hem wil werken als huurmoordenaar. Mac weigert, maar komt door omstandigheden toch in schuld te staan bij dezelfde man, schuld die hij nu moet aflossen door klusjes voor hem op te knappen. Quarry is een knappe slow burner waarbij karakterontwikkeling op de eerste plaats staat en waar af en toe een explosie van geweld in losbarst.

Favoriet personage: “The Broker”, de mysterieuze man die alles en iedereen te vlug en te slim lijkt af te zijn, gewoon door woorden te gebruiken.

21. Crisis In Six Scenes (Amazon)

 

Eén van de nieuwe door Amazon gelanceerde programma’s van 2016. Ze hadden een mooie primeur, want niemand minder dan regisseur Woody Allen schreef en regisseerde voor het eerst een reeks voor televisie voor hen. Allen kreeg carte blanche en koos voor een comedy gezet in het turbulente New York van de jaren 60. De hippiebeweging is in opgang, de protesten tegen de Vietnamoorlog veelvuldig. Woody Allen speelt zelf Sid, een schrijver op leeftijd die voor het eerst een televisieserie heeft geschreven (ziet u de gelijkenis?).

Crisis In Six Scenes is verre van perfect, maar heeft ons wel doen lachen. Woody Allen speelt zelf de hoofdrol en is nog altijd onovertroffen als neurotische neuter. De serie heeft als nadeel dat ze als een pudding in elkaar stort in scènes waar Allen zelf niet in meespeelt. Zes afleveringen die eigenlijk elk een langgerekte sketch zijn en onderling losjes verbonden zijn: nieuwe fans gaat Allen hier niet mee maken (hij blijft al veertig jaar weigeren zich aan te passen aan wat hip is), maar als experiment konden we dit best smaken.

Favoriete personage: Sid zelf, omdat niemand zo overtuigend neurotisch kan neuten als Woody Allen zelf.

22. Hap And Leonard (SundanceTV)

 

Opnieuw een seizoen met zes afleveringen, een nieuwe manier om grotere namen te strikken. Michael Kenneth Williams (Omar uit The Wire) en James Purefoy (Joe Carroll uit The Following) spelen de twee beste vrienden Hap And Leonard, in het Texas van de jaren 80. De ene is Democraat, de ander Republikein. De ene blank, de ander zwart. De ene heeft in de gevangenis geweten omdat ie niet naar Vietnam wilde trekken, de ander is gegaan en heeft er letterlijk en figuurlijk een litteken aan over gehouden. Het verschil kon niet groter zijn, en toch.

De twee vrienden komen in contact met Trudy (een rol van Christina Hendricks) en zij heeft weet van een grote som geld die ergens op de bodem van een rivier ligt te wachten. Hap And Leonard is niet perfect, maar er is veel om van te houden. Zolang de serie op de vriendschap tussen de twee protagonisten focust, is de reeks subliem, daarna is ze genietbaar. Het tweede seizoen is net ingeblikt.

Favoriet personage: Met Hap willen we wel eens op café, maar met Leonard kunnen we harder lachen.

23. Atlanta (FX)

 

Lachen met clichés over zwarten: zwarten mogen dat. Donald Glover zijn reeks Atlanta zit er vol mee. Glover speelt een jonge zoekende ziel (Earn) die zijn universitaire studies niet heeft afgemaakt, vader is en dus gedwongen is om een job te zoeken maar zijn dromen niet wil opgeven en inwoont bij zijn ex omdat hij zelf geen geld heeft om een huis te huren. Dan valt er een geschenk uit de hemel: de rapcarrière van zijn neef schiet als een vuurpijl omhoog, waarop Earn zich aanbiedt als diens manager.

Favoriet personage: Paper Boi. Wat een goeie schijf ook.

24. Fleabag (BBC & Amazon)

 

We hebben er lang mee geworsteld, met deze zowat overall bejubelde Fleabag. Het best irritante praten tegen de camera. Het hoofdpersonage waar we maar geen voeling mee kregen. De humor die even vaak niet dan wel grappig was. Toch waren er die kleine momentjes van awkardness die de overdreven eerlijkheid van Fleabag met zich meebrachten die ons deden blijven kijken. En ook, het waren maar zes afleveringen van 25 minuten, dus kom.

En dan, in die laatste van de zes afleveringen valt de puzzel in elkaar en zien we Fleabag zoals ze echt is. Verloren, bijna wanhopig en vooral ook seksverslaafd waardoor ze alles en iedereen in haar leven – rechtstreeks of onrechtstreeks – van zich heeft weggeduwd. Nooit gedacht dat we ’t gingen zeggen, maar we kijken uit naar het tweede seizoen.

Favoriet personage: Hij is maar een paar seconden in beeld in de eerste aflevering, maar de kerel die het cafeetje binnenkomt en vervolgens in stilte, zijn laptop, gsm én powerbank in het stopcontact stopt zonder verder iets te bestellen is briljant.

25. Speechless (ABC)

 

Het gaat niet zo goed in ons land met het M-decreet, maar we zijn niet het enige land dat worstelt om personen met een beperking in het normale onderwijs in te passen. Het is het onderwerp van de nieuwe ABC-reeks Speechless waarin een moeder alles overheeft voor haar zwaar gehandicapte zoon, maar daarbij ook wel eens vergeet om te kijken naar de rest van het gezin.

Favoriet personage: JJ, met zijn heerlijke gevoel voor humor.

Lees meer

Netflix Play TV

Jouw reactie?