Onze laatste game van 2016 is echt een schitterende afsluiter: The Last Guardian

Eindigen in schoonheid, dat doet ook onze gamesredactie dit jaar. We hebben weer heel wat gespeeld en de beste games van het jaar zijn wat ons betreft 'Uncharted 4' en 'Watchdogs 2', maar op de valreep is hier nog eentje die we dan wel niet bij de beste, maar zeker bij de mooiste van 2016 willen plaatsen. 'The Last Guardian' lijkt een waar Disney-verhaal op je Playstation.

Een Japanse game, dan is het altijd even afwachten. Wat ze aan de andere kant van de wereld goed vinden, hoeft niet noodzakelijk ook hier perfect te zijn. Maar The Last Guardian heeft in al z'n eenvoud onze harten gestolen. Jij bent een jongetje dat samen met een gigantisch beest in een soort grot gevangen zit. Trico heet het dier, en aanvankelijk moet die niet veel van ons hebben. Logisch, want mensen hebben hem vastgeketend en verwond met pijlen. Onze eerste taak is dan ook Trico te helpen en zijn vertrouwen te winnen. Het begin van een bijzondere vriendschap, zoals ze het ook bij Disney hadden kunnen bedenken.

Trico ziet eruit als een reusachtige hond, maar we weten niet precies wat hij is. Mooi is hij ook niet, en hij heeft iets weg van een verwaarloosde poedel (sorry voor de vergelijking aan alle eigenaars van poedels). Maar poedels zijn om de ene of de andere reden altijd snel geliefd bij mensen, en dat is ook met Trico het geval. Wanneer je de grot verlaat voelt hij nog altijd eerder als een last dan als een aanwinst aan, maar geleidelijk aan ga je dat gigantische beest wel graag in je omgeving hebben. Bijvoorbeeld wanneer hij z'n snuit door gaatjes in de rotsen steekt als hij een bepaalde ruimte niet kan betreden. Als een hond die je buiten laat wachten en zo graag met je mee wil.

Zelf te ontdekken

Jarenlang werd al uitgekeken naar deze game, en het heeft heel wat voeten in de aarde gehad. Maar plots kwam die releasedatum er dan toch. Wat de game erg sterk maakt is dat je gewoon in het verhaal springt. Er is wel een verteller, maar die grijpt pas in als je het echt niet meer ziet zitten. En dat doet hij eigenlijk vooral in het eerste hoofdstuk, want daarna sta je er alleen voor. Nooit opgeven is de boodschap, want er is altijd wel iets wat je over het hoofd ziet. Let ook goed op Trico, want soms dient die zich aan zodat je op zijn rug kunt klimmen. En dan springt hij naar de volgende ruimte.

Je hebt dus ook totaal geen idee waar het naartoe gaat en wat nu het doel van het spel is. We gaan dan ook niks verklappen, zodat je het allemaal zelf kunt ontdekken. Verwacht zeker niet dat Trico uiteindelijk alle oplossingen heeft. Soms staat hij er even verbaasd bij als jij. Net zoals een hond die je africht gaat Trico je wel beter begrijpen naarmate het spel vordert. Dan gaat hij bepaalde handelingen sneller en spontaner uitvoeren. De manier waarop de makers dit in het spel hebben ingebouwd is indrukwekkend. Je wordt helemaal meegenomen in een fantasiewereld.

Lang niet perfect

Maar: hoe mooi het spel ook is, er zijn wel wat problemen ook. Het spel was jaren geleden al aangekondigd en lijkt toch een beetje in die tijd te zijn blijven stilstaan. De camera doet niet altijd wat we willen. Probeer maar eens naar Trico te kijken wanneer die vlakbij staat. Je moet al een eindje weglopen om zijn gezicht te kunnen zien. En ook tijdens handelingen word je soms dolgedraaid door de camera. Dat zijn dingen die we toch niet meer gewend zijn, maar vroeger wel vaker minpunten waren in games.

We kunnen ook niet zeggen dat The Last Guardian een game is die qua spektakel en grafische elementen indruk maakt. Maar toch storen we ons hier minder aan dan in vele andere games die niet met hun tijd lijken mee te gaan. Gewoon omdat het spel zo mooi is dat je foutjes met de mantel der liefde bedekt. We kunnen het ook niet over ons hart krijgen om Trico een slechte review te geven na het avontuur dat we samen hebben meegemaakt.

Conclusie: 8/10

Geen game die we ook maar zouden overwegen in de top 10 van 2016, maar toch eentje die we met veel plezier hebben gespeeld. Eenvoud en schoonheid overwinnen alle kritiek die we op The Last Guardian kunnen hebben. Laat je dus niet afschrikken en geef het spel een kans. Je gaat gegarandeerd even snel als wij verliefd worden op dat aanvankelijk lelijke mormel. Want de virtuele vriendschap die je terugkrijgt is prachtig. En daarmee checken wij uit voor 2016. Op naar een topjaar voor games in 2017!

 

Lees meer