De kleine filosoof? Nature-minded? 

!

Dit artikel werd gemaakt door een van onze bezoekers. Wil je reageren of zelf een artikel schrijven in onze Zoo, be our guest! Lees hier het hoe/wat/waar of begin er meteen aan.

Minimalisme: rommelen en weggooien wat je niet meer nodig hebt, enkel houden waar je blij van wordt.  Op zo’n moment kom je nog wat tegen: oude foto’s, herinneringen, schrijfsels … . Eén daarvan wil ik – 23 jaar later – graag met jullie delen. Toen ik ongeveer 16 jaar oud was schreef ik boven op mijn zolderkamertje een “filosofisch” stukje over hoe ik de wereld, de natuur, een boom toen zag.  Hoe denk jij erover?

De natuur is zo wonderbaarlijk mooi maar toch maken wij ze stuk !!!

Kunnen wij nog genieten van alles wat leeft op aarde? Echt leeft?!

Niet de auto’s die rijden, niet de lichten die rood aanslaan, mogen voor ons “leven” zijn.

We moeten zelf leven, genieten van alles wat “iets” ons heeft gegeven.

Ga eens na:

Het water dat fonkelt bij dag in de zon, de maan die schemert bij nacht in het water.

Vissen die zwemmen, vogels die vliegen, zo vrij in de lucht, niet op de vlucht.

Dat is leven! En … er is nog veel meer!

Nu had ik de zon en de maan, dag en nacht, vissen en vogels … en mensen dan?

Mensen leven niet meer de dag van vandaag, ze gaan verder in hun leven en dat is niet de bedoeling.

Ik zou zeggen: “we leven als een plant”. Zo kan het niet verder, denk eens na …!!!

Leef niet als een plant maar ga door het leven als een boom.

En als je wil weten waarom, dan kan je nu rustig verder lezen!

De bedoeling is toch te groeien zoals die boom, de bomen in het bos met hun verschillende geuren, kleuren en vormen, dat is leven! Neem nu een boom bijvoorbeeld en vraag aan een medemens: “Wat is een boom?” Die “iemand” antwoord … “een boom heeft een stam en een kruin en staat in het bos, ’s winters vallen de bladeren af, …”. Zo zie ik een boom niet. Zo geef ik geen betekenis aan een boom. Dat is de beschrijving van een boom vanuit een feitelijk standpunt, de meeste mensen zien hem zo. Maar ik niet !!! Als je nog maar even verder kijkt, is een boom niet zomaar … een boom!

Stel je even voor:

Het bos is de wereld met verschillende geuren, kleuren en vormen, zo ook is de mensheid. Verschillende mensen met een eigen cultuur, een eigen levensideaal, maar wel allen mensen. Mensen zijn groot, klein, dik, dun, aardig, onaardig, zacht, hard, lief en … blij, droevig, rood, zwart, vol passie, natuurgezind, … alles kent zijn kleur. Het bos … de mensheid … de mens … een boom.

Nu dwalen we in deze gedachte nog even verder af en nemen we de stam als onszelf. Ik ben de stam dik of dun, jong of oud, veel inkervingen of weinig, … maar ik ben de stam! Een stam met diepe wortels in de grond, dat is de jeugd. Jonge wortels die steeds langer zullen worden en dieper zullen groeien. Er zullen tijden komen van water in overvloed maar ook tijden van droogte en overleven.

Hoe dan ook de stam groeit naar boven beetje bij beetje, snel of traag en dan groeien er takken aan. Elke tak zie ik als een weg die je inslaat, een goede of een slechte, dat maakt niet uit. Uit elke weg kan je iets leren, iets wat je goed deed, iets wat je “anders” of verkeerd deed. Maar wat is “fout”?

De bladeren zie ik als mensen die letterlijk en figuurlijk onze wegen kruisen, zie je ze hangen aan jouw takken? Verschillende bladeren, verschillende mensen. Bladeren verdorren, mensen gaan dood. Mensen met een heel leven achter de rug maar ook mensen voor wie het te vroeg kwam. Wat kun je doen aan bladeren die verdorren? Niets … het is een komen en gaan! Soms wil je iemand dicht bij jou en dat blaadje verdort, die persoon sterft. Dan moet je terug, heel diep terug naar je wortels en je stam, nieuwe moed gaan zoeken en vinden om te groeien in je mens-zijn en om te gaan met verdriet. Alles is vergankelijk … “alles heeft een bedoeling”, denk je dan maar.

Veel mensen die op je pad komen doen je vallen, je maakt onaangename dingen mee, maar dan staan weer anderen voor je klaar die je steunen door dik en dun. Dat is pas een boom! Ik ben de stam, vele wegen, goede en slechte heb ik reeds doorkruist en er komen nog veel andere die ik tegemoet wil gaan. Veel mensen met een positieve of negatieve invloed en dan maar groeien. Groeien en leven om te genieten van alle dingen, ook als boom:

Van het licht en de warmte die de zon geeft, van het water dat uit de bron komt …

Van de stilte en de kilte van de nacht, van het ruisen van de zee …

Genieten met volle teugen van alles wat door “iets” gecreëerd werd. En stilletjes aan groeien we verder en verder … hoger en hoger, … en dan …?! Ik vraag het me af: “Zou er ooit een climax komen”? Heel hoog boven aan die boom met je toppen in de wind? Zou ik ooit voldoende kunnen genieten dat ik kan zeggen, nu ben ik boven, nu heb ik “het” bereikt? Ik denk het niet …

Voldoening kan ik bereiken want wat je wil, kan je, als je er maar in gelooft! Dat is mijn diepere betekenis van dat stukje groen dat je tegenkomt en voorbij raast wanneer je met de auto op de snelweg andere voertuigen voorbij gaat. Je ziet het vaak niet, tijd om te kijken! Een boom staat er niet zomaar, hij is flexibel en veranderlijk, zoals alles in het leven zijn herfst, winter, lente en zomer kent. Zo vergaat het ook de mens. Een mens kan – een beetje – sterven zoals een boom in de herfst, een mens kan ook heel stil een eenzaam zijn zoals een boom in de winter. Dan komt de lente, de zon geeft veel sterkte aan de boom en ook aan de mens waarna de zomer een tijd is om vrij te zijn, te leven en te genieten met volle teugen. Kan je dan in de herfst en de winter niet genieten?

Geen denken aan dat ik die boom alleen nog maar zie als een stukje versiering om me heen.

Als je dit kan begrijpen, loop dan verder mee in de gedachte: “Ik ben de stam …”. Je zal gauw merken dat die boom niet zomaar een boom meer is … en dat jij op dezelfde manier als mens groeit. Je denkt na over jezelf, de weg die je nu gaat en de mensen om je heen.

Je groeit … je reflecteert … je geniet … je leeft! ... nu 23 jaar later

Warme groet An Bruylandt - K'anscoach