Van wonderkind tot enfant terrible: hoe Anthony Vanden Borre z’n eigen voetbalcarrière opblies

analyseAnthony Vanden Borre stopt met voetballen omdat hij het spelletje mentaal en fysiek moe is. Dat schrijft La Dernière Heure. De carrière van de wispelturige VDB verliep als een bal op een slecht bespeelbaar veld met een paar groene graszoden: ploeterend in de modder en als hij dan toch rolde dan was het geniaal technisch of hobbelig. Zoals in het wielrennen: je kan superbenen hebben, maar als het ‘koppeke’ niet mee wil, is er weinig aan te doen.

Als 16-jarige je debuut maken voor Anderlecht in de Champions League en een week later Rode Duivel worden: het is een droom voor velen, in 2004 werd het werkelijkheid voor Anthony Vanden Borre. Enkele maanden daarvoor maakte ook Vincent Kompany z’n debuut voor de club uit Brussel. Twee toekomstige helden van het Belgische voetbal leken geboren.

Vanden Borre kwam onvermijdelijk in de belangstelling van Europese topclubs. Maar waar Kompany met talent, intelligentie en werkijver een internationale topper werd, worstelde Vanden Borre op het veld met zichzelf. Naast het veld moest hij opboksen tegen kritiek: slordig, ongeconcentreerd, wisselend in de prestaties en meer met z’n uiterlijk/kapsel bezig dan met z’n beroep.

(G)een eendagsvlieg

Het werd ook Anderlecht-manager Herman Van Holsbeeck te veel, die de toen 19-jarige Belg met Congolese roots verkocht aan de Italiaanse subtopper Fiorentina. Een ideale gelegenheid voor hem om z’n status als eeuwige belofte van zich af te schudden.

Maar een sprookje werd het niet: bij Fiorentina, Genoa en later het Engelse Portsmouth brak hij nauwelijks potten. En toch liet hij tussendoor flitsen van onmiskenbaar talent zien, zoals in een oefeninterland tegen Spanje eind 2008, waar hij de Spaanse flank helemaal oprolde.

In 2010 keerde VDB terug naar België. Bij Genk kon hij - opnieuw - bewijzen dat hij geen eendagsvlieg was. Naast een paar klassenflitsen en een degelijk niveau kwam de verdediger helaas ook in het nieuws door negatief gedrag naar coach Mario Been toe. Genoeg voor de Limburgers om z’n contract niet te verlengen.

Verloren zoon bleef verweesd achter

Alsof het een parabel was, kwam de verloren zoon opnieuw thuis in 2013: Anderlecht-manager Van Holsbeeck gaf de wispelturige VDB een tweede kans.

Hij greep die met twee handen: in de competitie toonde hij zich sterkhouder, in de Champions League scoorde hij twee doelpunten tegen Arsenal en met de Rode Duivels ging hij mee naar WK in Brazilië in 2014. Maar door een blessure aan het kuitbeen moest hij in de derde groepsmatch geblesseerd naar de kant: een enorme teleurstelling. Daarna volgde een opeenvolging van bizarre gedragingen naast het veld de voorbode was van een fin de carrière op veel te vroege leeftijd.

Zo kreeg hij in juni 3 maanden vliegverbod nadat hij de luchthaven van Zaventem op stelten had gezet. Hij bedreigde een check-inbediende en zou zelfs “bom” hebben geroepen. Dat alles omdat hij te laat was aangekomen en daardoor z’n vlucht naar Kreta miste.

Een maand later kwam hij in zwaar conflict met Anderlecht-trainer Besnik Hasi en werd hij naar de B-kern verwezen. Hij had gezegd dat "de kleedkamer van Anderlecht vol janetten zat." Een gevaarlijke uitspraak voor de gevoelige club uit Brussel. Een terugkeer naar de A-kern zat eraan te komen toen Hasi vertrok. Maar hij werd uitgeleend, want ook huidig coach René Weiler zag niets in hem. Het werd het Franse Montpellier, waar hij nu al een paar weken niet meer komt opdagen.

ee you later?

Volgens La Derniere Heure kan de 29-jarige VDB het mentaal en fysiek niet meer opbrengen om als profvoetballer door het leven te gaan. Jammer, want de Brusselse ket had alles om het te maken.

Zoals in het wielrennen: je kan dan wel superbenen hebben, als het ‘koppeke’ niet mee wil, is er niets aan te doen. Maar … niet iedereen gelooft dat dit het einde is en dat VDB (ooit) terugkomt op z’n beslissing. Het kan altijd, wispelturig als hij is.

Lees meer

Facts Society

Jouw reactie?