Echt nergens ligt het niveau hoog genoeg in Mijn Pop-uprestaurant dit jaar: wie mag zich favoriet noemen?

analyseHet eerste jurybezoek is elk jaar een opeenvolging van kritische quotes van Sergio Herman en Gert Verhulst, maar zelden lag het niveau zo laag als dit jaar. We hebben de indruk dat zelfs de twee restaurants die de ster kregen - Madam P van Laure en Charlotte, en Table'O van Mitchell en Daniela - hun vrijstelling enkel verdiend hebben omdat de concurrentie gewoon nog ondermaats was. Veel duo's kregen een wake-up call, en die is nodig, want de wedstrijd is deze week echt begonnen.

De vorige houders van de sterren zijn ze na een weekje alweer kwijt. In Antwerpen hebben Laure en Charlotte - Knor en Knor zoals Sergio Herman hen noemt - de ster afgesnoept van de oververmoeide BBQ-jongens Karel en Birger. En dinsdag zagen we al dat in Kortrijk Mitchell en Daniela orde op zaken hebben gesteld door de verrassende ster van Yannick en Leena over te nemen. Maar kunnen we deze duo's nu echt favorieten noemen of kregen ze de ster alleen maar omdat de jury geen andere keuze had en ze aan iemand moest geven? In elk geval zijn zowel Laure en Charlotte als Mitchell en Daniela nu zeker dat ze niet als eerste de deuren zullen moeten sluiten.

ANTWERPEN

Laure & Charlotte

Laure en Charlotte kaapten de ster weg van de BBQ-boys, maar overtuigd hebben ze nog niet. De jury was al kritisch bij het binnenkomen, omdat het allemaal erg sober oogt voor een stevige basis als varkensvlees. "Ik verwacht hier de hoorn des overvloeds", zegt Gert. Ook het hapje maakt niet veel goed: "Dat schelletje parmaham smaakte naar ... een schelletje parmaham", zegt Gert. Om maar te zeggen dat ze niet van hun stoel geblazen werden door de varkentjes.

Gert moet ondertussen nog met de menukaart vechten om z'n eten te bestellen, al vindt Sepideh dat hij zich aanstelt. "Dat is zijn autistisch kantje dat weer naar boven komt", zegt ze. De eerste keer dit seizoen dat we die uitspraak horen. De voorgerechten kunnen Sergio ook nog niet smaken. "Een begrafenismaaltijd", zegt hij. "Het is geen keuken met kleur. Een bordje begrafenis." Gert zit intussen lustig te eten en is het er niet mee eens. "Als dat een begrafenismaaltijd is, dan ga ik vanaf nu elke week naar een begrafenis. Op elke vrije dag."

De gerechten gaan wel in stijgende lijn, maar nooit kunnen ze op unaniem positieve commentaren rekenen. "Voor de kroketjes zou ik terugkomen", zegt Sergio, maar dat impliceert ook dat hij het niet voor varkensvlees zou doen. Het dessert scoort het beste van alle maaltijden, zonder andermaal perfect te zijn. "Het klopt", zegt Sergio. "Was het allemaal even lekker? Neen." Tegenvaller is bijvoorbeeld de rijst die volgens Sergio "strontgaar" is. En Gert zou van de rijstpap "niet gillend van weglopen", want die van z'n mama was beter.

Laure en Charlotte wonnen de ster dus omdat ze sinds de vorige keer fel verbeterd zijn. Soms is een dramatische start nemen een voordeel. Daar komt bij dat de favorieten van naast de deur, Karel en Birger, stilaan letterlijk in slaap aan het vallen zijn. De beide meisjes moeten wel leren minder nerveus te worden wanneer ze de jury zien. Vooral Sergio dwaalt als een kwelgeest door de keuken. Tot slot nog een leuke repliek om te onthouden voor als iemand je ooit zegt om veilig naar huis te rijden: "We zullen op de trottoir rijden, want op de weg gebeuren de meeste accidenten." Uiteraard getekend Gert Verhulst.

Karel & Birger

Laat ons één ding afspreken: als Karel en Birger volgende week genomineerd worden, verlos deze jongens dan uit hun lijden en stem hen eruit. Voor hun eigen goed. In principe zijn ze sterk genoeg om te winnen, maar het doet pijn in hun plaats om hen zo vermoeid door de pop-up te zien strompelen. Enkele uurtjes slaap per nacht, en dan twee shiften waarbij ze onmisbaar zijn. Karel dreigt zelfs even flauw te vallen. Als ze straks ergens een foodtruck met BBQ-gerechten hebben gaan we met plezier proeven, want lekker zal het zeker zijn. Maar voor een echt restaurant is hun concept gewoon onmogelijk vol te houden. Toch zeker met die bezetting.

Helaas stralen ze die vermoeidheid ook echt uit, zowel op hun klanten als op hun vlees. "Het is net alsof je veertien dagen in een kelder onder de Vlaamse Kaai zonder eten en drinken hebt gezeten", zegt Sergio tegen Karel. Die ziet er inderdaad eerder uit als een zombie. Sergio merkt ook op dat hij duidelijk tegen z'n zin in de zaal staat. "Die kerel loopt rond als een mummie in Egypte."

Karel moet ook de kritiek op het feit dat er geen brood is in ontvangst nemen. "Wat is een restaurant zonder brood? Dat is zoals een barbecue zonder houtskool", zegt Sergio. De klanten hebben er blijkbaar nog nooit om gevraagd. Tja, dan zal Sergio gewoon een lastige klant zijn.

En hij blijft een lastige klant, want echt niks is goed. Het vlees is veel te droog en de jury kan niet snappen waarom ze zo vroeg opstaan en zo veel energie steken in iets wat dan zo smaakloos is. "Een kip op de markt is smaakvoller dan dit", zegt Sergio. Hij merkt ook op dat ze geen van beide echte koks zijn. "Dat proef je aan zo'n simpel slaatje." Droog, droger, droogst. "Het enige wat niet droog was is het water", grapt Gert.

In de keuken gaat het niet beter, want wanneer Sergio gaat kijken ziet hij een kok die met z'n kop naar beneden geslagen tegen het fornuis leunt. "De wedstrijd is nog niet verloren", probeert hij hem moed in te praten. Maar dan zal er veel moeten veranderen. Gekuist vlees aankopen, zou volgens Sergio al een oplossing zijn. En Karel moet naast Birger in de keuken gaan staan, terwijl ze een goede maître voor de zaal aannemen. Zo lopen ze het risico dat er geen contact meer is tussen de deelnemers en hun publiek, wat we in Mijn Pop-uprestaurant nog niet hebben gezien. Altijd is één van de twee deelnemers wel de gastvrouw -of heer. Maar nu zijn ze op weg naar een droge, smaakloze aftocht.

Bo & Emily

We weten nog altijd niet wat dat vijfde element in de naam van het restaurant van Bo en Emily is. Intussen zoeken ze het in de groenten, en daardoor hebben ze één jurylid automatisch al tegen: Gert Verhulst kan je alleen maar blij maken met een stukje vlees. Het bleke interieur is meteen een slechte binnenkomer, want dat straalt geen groenten uit. De cocktail is ook geen succes. "Eigenlijk was je een soort grondwater aan het drinken", zegt Sergio. Het wordt iets beter wanneer Sergio en Sepideh van de aangepaste thee bij het eten proeven. Al kleurt Gert intussen wel groener dan de groenten op z'n bord. "Thee is de toekomst, jongen", plaagt Sergio.

Helaas zijn de groenten volgens de jury volledig smaakloos. Ze worden er echt ongelukkig van. Het enige wat wel scoort is het stukje spek dat erbij ligt. Gert fleurt plots weer helemaal op wanneer hij proeft, en ook Sergio is in de wolken. "Ga de jongens van hiernaast maar roepen", zegt hij. "Van dat stukje spek kunnen de smokey boys iets leren." Ook het lamsvlees valt vervolgens erg in de smaak. Maar de groenten ... tja, die blijven een drama. "Ik kan niet geloven dat al ene mens al die pastinaakmiserie heeft binnengespeeld", zegt Gert.

Mochten die groenten nu niet hun uithangbord geweest zijn, dan hadden Bo en Emily verrassend genoeg echt wel kans gemaakt op die ster. De varkensmeisjes presteerden op niveau, maar ook niet meer dan dat. Zoals Gert opmerkt, is het de wereld op z'n kop: waar het om groenten draait, is enkel het vlees goed. Beter dan in de twee restaurants die net met dat vlees uitpakken. Bo besloot achteraf dat ze volgend jaar maar zullen meedoen met een vleesrestaurant. Misschien kunnen ze nog één keer van gedachte veranderen en van Antwerpen de vleesstad van deze editie maken, want het is duidelijk dat ze niet achter dat groenteconcept staan en daar zonder veel nadenken voor hebben gekozen.

En dan is er nog het dessert, waarvoor Gert net niet gaat lopen: schorsenerenijs. "Volgens mij serveren ze dit in de hel elke dag als dessert", zegt hij. "Schorsenerenijs, wie verzint het? Daar zouden straffen op moeten staan. Er zijn al voor minder mensen in den bak gegooid." Sepideh vindt opnieuw dat Gert zich aanstelt en oordeelt dat het ijs best verrassend is. "Iets te zoet, maar wel fris en licht." Dus moet Sergio als derde jurylid het laatste oordeel vellen en de knoop doorhakken. "Het ijs is verbrokkeld en stinkt als twintig scheten in een zak." Voila, daarmee is het ook gezegd.

Bo kan na het verdict zijn tranen niet bedwingen. Een goed teken volgens Sepideh, want dat wil zeggen dat hij ermee inzit. Er zal hoe dan ook veel moeten veranderen, want als we de jury mogen geloven kunnen ze hun gerecht beter zonder dat vijfde element serveren. En als de smokey boys zich herpakken, dan lijken Bo en Emily een vogel voor de kat bij de eerste sluiting.

KORTRIJK

Mitchell & Daniela

In Kortrijk zagen we eigenlijk hetzelfde verhaal. De jury koos dan wel voor Table'o als winnaar, overtuigd waren ze zeker niet. Het kunstconcept van Mitchell en Daniela roept nog altijd veel vraagtekens op. Enkel in Gert Verhulst komt het kind naar boven wanneer hij op de app de kunstwerken achter de borden kan opzoeken. Sergio had het er toch moeilijk mee dat de presentatie belangrijker is dan de smaak. Vooral "het stukje van E.T." viel de Nederlander in negatieve zin op.

Als iets de jury dan over de streep heeft getrokken is het de bediening door Daniela. Al kunnen ze het niet laten om toch eens met haar sappige Limburgse accent te lachen. En dat de concurrentie een week na de opening zo slecht was, zal ook wel geholpen hebben. Iemand moest de ster krijgen, maar voorlopig is ze in Kortrijk enkel een vrijstelling, en geen advies om een tafeltje te boeken.

Yannick & Leena

Als één duo ons positief is opgevallen tijdens de eerste weken, dan zijn het Yannick en Leena wel. Vooral dankzij Leena, die zich toch in een heel avontuur gooit door achter de potten te gaan staan. Aanvankelijk vond de jury haar eten geweldig, maar bij hun terugkeer kan niks hen nog bekoren. De langoustines zijn te klein en de cocktails te zwaar.

Daar komt nog eens bij dat de bediening door Yannick echt niet goed is. Hopelijk komen Sergio en Sepideh hier binnenkort eens orde op zaken stellen, want Yannick en Leena moeten vooral nog veel leren. Maar de ingesteldheid is positief en potentieel is er zeker.

Fanny & Véronique

Het grootste drama moesten we bij Filly's zoeken. Vooral niet zo slim om het hele menu te veranderen op de dag dat de jury langskomt. Ze hadden in de keuken dan ook mensen gezet die nu al dachten dat de zaak van hen was. Daardoor ging de identiteit van de beide meisjes verloren. Bovendien had de souschef het grootste ego dat we ooit in Mijn Pop-uprestaurant hebben gezien, en dat kan echt wel tellen. Na de service gaat hij als een tiran te keer, ook over de jury.

"Dat kan ik ook, hoor, aan een tafel gaan zitten en de grote Jan uithangen, en op alles kritiek leveren." Voorts weigert hij kritiek op zijn eten te aanvaarden, ook al zijn de meisjes eigenlijk zijn werkgever. Ze moesten dus hard zijn en de man opzij zetten, want hij past niet in hun concept om alles met liefde op te vullen. Als er iets in Filly's werd ingepakt, dan waren het Fanny en Véronique zelf.

Gelukkig hebben ze een serieuze meevaller na deze tegenslag, want met Mike staat er meteen een nieuwe souschef klaar, eentje die het concept volledig snapt en bovendien in de jonge ploeg past. Zijn eerste bordje met gevulde paprika's ziet er goed uit en ook Sergio zou dit veel positiever beoordelen, vermoeden we. Spijtig dat het voor die ster al te laat was.

Conclusie:

In Kortrijk is Mitchell wel de beste kok, maar zijn eigenzinnige karakter gaat het hem nog moeilijk maken. Dus zetten wij ons geld eerder in op Yannick en Leena. Met de juiste ingesteldheid kunnen zij de ster zeker terugwinnen. Al moeten zij nu natuurlijk eerst afrekenen met Fanny en Véronique, terwijl de meisjes misschien net op het goede spoor zijn geraakt.

In Antwerpen moeten Karel en Birger een oplossing vinden voor de vermoeiende shiften. Voor een lekker stukje vlees kan je naast de deur bij Laure en Charlotte immers ook zijn. Hun werk is een pak minder veeleisend, en ze zijn ook van alle duo's duidelijk het meest aan het groeien. Mochten Karel en Birger hun tweede adem vinden, dan vrezen we vooral voor Bo en Emily. Ook tegenover het duo uit Kortrijk, om het even wie dat is, maken ze volgens ons weinig kans. Al is televoting natuurlijk onvoorspelbaarder dan de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Maar om deze eerste test met de woorden van Donald Trump af te sluiten: "It was bad, very bad."

Lees meer