"Wie weet is het allemaal wel een droom": wij hadden een exclusief gesprek met de Walking Dead-acteurs

Heel de wereld leeft toe naar het einde van seizoen 7 van The Walking Dead. Iedereen kijkt uit naar de confrontatie tussen Ric en co en Negan. En in afwachting daarvan hadden wij een exclusief gesprek met Norman Reedus (Daryl), Jeffrey Dean Morgan (Negan) en Greg Nicotero, producer, make-up supervisor en regisseur.

Hoe voelt het om zoveel fans te zien opdagen voor een fan-event buiten de Verenigde Staten? Ze waren zelfs aan het huilen!

Greg: Traangas! Het was traangas. (lachen) Neen, we zijn niet echt heel verrast meer, maar het is altijd leuk als ze met zovelen opdagen.

Zijn er soms ook slechte ervaringen met fans?

Greg: Neen, het is altijd superleuk. Ze willen ons allemaal gewoon bedanken. Mensen houden van je, en dat is uiteraard leuk. In 99% van de gevallen is het echt tof om de fans te zien.

Jeffrey, is het voor jou hetzelfde? Of heb jij als villain al problemen gehad met fans?

Jeffrey: Zoals Greg al zei, zijn ze voor 99,9% van de tijd supervriendelijk en lief. Zeker als je bekijkt hoeveel mensen fan zijn van de show is het maar een heel klein percentage dat mij echt veracht. (lacht) Maar over het algemeen was ik zeer verrast met al de liefde die ik kreeg van de fans.

Ben je verrast door al de appreciatie en liefde die wordt getoond door de fans?

Jeffrey: Ja, ik heb zoiets nog nooit gezien. Het is echt ongelofelijk. De andere acteurs zijn het al een beetje gewoon, maar het is echt niet normaal. Als je gewoon al kijkt naar hoeveel appreciatie we krijgen en hoeveel mensen fans zijn en praten over de show … Onze fanbase is echt ongelofelijk. Ik heb zoiets nog nooit gezien.

Hoe voelt dat?

Jeffrey: Ik moet er nog mee leren omgaan. Norman (Reedus) is het perfecte voorbeeld van hoe je met fans moet omgaan. Ik ben eerder een beetje verlegen, een introvert. Maar ik kijk naar hoe Norman het doet en dat heeft me er wel een beetje in doen groeien. Hij is echt een voorbeeld.

Norman: Love you buddy!

Jeffrey: Love you too!

Voelde je druk toen je de rol van Negan hebt opgenomen?Jeffrey: Neen, maar alleen maar omdat er geen tijd was om erover na te denken. Ik heb letterlijk de rol gekregen, we hebben de deal gesloten en ik ben meteen naar Georgia gevlogen om de eerste scène van Negan op te nemen aan het einde van seizoen 6. Dus ik had niet veel tijd om daarover na te denken. It didn’t really dawn on me, zelfs niet als fan van de show. Want ik was gewoon een fan, ik vond de show echt goed. Ik begreep misschien niet volledig wat het betekende om mee te spelen in de grootste show op televisie. Pas toen ik dat een beetje doorhad, had ik maar zoiets van ‘Verpest het nu niet’.

Norman: Don’t f*cking screw it up, man!

Jeffrey: Als ik er nu op terugkijk, besef ik maar hoe groot het was. Maar ik denk niet dat ik het heb verpest.

Greg: Je hebt het zeker niet verpest!

Jeffrey: Ik hou van de rol. Ik hou echt van Negan. Ik hou van de verschillende kanten die er aan hem zijn. Want er is meer aan hem dan wat we tot nu toe hebben gezien. Hij is echt enorm fascinerend. Elke dag als ik op de set ben, probeer ik meer lagen bloot te leggen. En door te werken met Greg en Norman, weet je … Het is echt heel leuk om te doen.

Jeffrey: Het zijn soms ook zware dagen. Je haat het om iemand te vermoorden (lacht). Je haat het om mensen te vermoorden die je leuk vindt. Je wil niet dat ze de show verlaten en je wil al zeker niet diegene zijn die daarvoor heeft gezorgd. Maar ja, zo gaat dat nu eenmaal. Sorry (lacht). Maar ik hou van Negan, echt waar. Hij is een enorm fascinerend personage. Ik mag me gelukkig prijzen dat ik deze rol mag spelen. Het is heel complex.

Er zijn verschillende kanten aan Negan, zeg je. Heeft hij ook een zachte kant?

Jeffrey: Ja, dat denk ik wel. Hij is niet gewoon een gek die wraak zoekt. Hij is niet naar de groep gegaan om ze uit te moorden. Hij heeft een plan. Hij wil dat ze voor hem werken. There’s a method to his madness. Er is een reden waarom hij die dingen doet. Dat hij een zachtere kant heeft, zie je ook in de interactie met Carl. Die interactie is heel interessant. We hebben dat een beetje getoond, maar ik hoop dat we dat nog verder kunnen uitbouwen.

Waar Negan is, is ook Lucille, je baseballbat. Hoe verloopt die relatie met Lucille? Laat je ze ook op de set nooit alleen?

Jeffrey: Lucille heb ik eigenlijk altijd in mijn handen. The prop guys volgen mij heel de tijd om te zien dat ik ze niet ergens neerleg. Maar ik leg ze in mijn stoel. Ze zit daar, tussen takes. Ze is een heel belangrijk onderdeel van Negan, dus ze is heel belangrijk voor mij. Ze is een verlengde van het personage, ze maakt er deel van uit. Ik hou er gewoon van om ze in mijn handen te hebben.

Greg: (stil) That’s what she said! (lachen)

Hoe bereid je je voor? Hoe kruip je in de rol van Negan?

Jeffrey: Ik ben geen method actor. Ik pak Negan niet mee naar huis. Als Greg of de regisseur ‘cut’ roept, ben ik gewoon weer mezelf. Een belangrijk onderdeel voor mij is … Ik trek de leren jas aan, ik pak Lucille en … het komt. Het gebeurt, snap je? Die eerste scène was heel belangrijk om zijn manieren en gebaren te bepalen. Later hebben we daarop verdergebouwd natuurlijk. Maar die eerste kennismaking met Negan was heel belangrijk voor mij en heeft me zeker geholpen om het personage verder vast te krijgen.

Cover image

© AMC

“Ik heb er wel een aantal van voor je gedood!”

Op die openingsscène van het zevende seizoen is enorm veel kritiek gekomen. Norman, hoe keek jij naar die scène?

Norman: Op mijn knieën! (lachen) Ja, we wisten dat het er zat aan te komen. Blijkbaar wisten bepaalde mensen van de cast niet wie er zou vermoord worden. Sommigen wisten het blijkbaar niet, of ze zeiden dat althans.

Norman: Maar het was moeilijk, natuurlijk. Steven (Yeun, Glenn in The Walking Dead) is een van mijn beste vrienden, net als Michael (Cudlitz, die Abraham speelt). We wisten dat het er zat aan te komen en dat het heel zwaar ging zijn. Het heeft ons heel hard geraakt. Want het is heel persoonlijk. We werken al zo lang met die personages, de lijn tussen Norman en Daryl is soms heel klein en kan heel vaag zijn. Zij (Glenn en Abraham) namen het nog het beste op. Wij waren er enorm van aangedaan. Glenns oog was uit zijn oogkas geslagen, en hij was er maar mee aan het lachen. Zij gingen er enorm goed mee om. Maar wij, wij waren a blubbering mess. Het was moeilijk, maar we moesten erdoor.

Die eerste scène zorgde, zoals gezegd, voor heel veel controverse. Niet alleen het geweld, dat heel duidelijk getoond werd, was voor velen een probleem. Er zijn veel mensen afgehaakt omdat ze geen hoop meer zagen voor de groep. Hoe kijken jullie tegen die eerste scène aan?

Greg: Dat mensen geen hoop meer zagen, begrijp ik zeker. Je kijkt naar je helden. Je voelt dezelfde hopeloosheid als degene die zich in die line-up bevinden. Je voelt dat Negan de macht overneemt. Dat was ook allemaal de bedoeling. Er is niets dat meer voldoening geeft dan je helden enorme obstakels te zien overwinnen. En dat is wat we de eerste helft van dit seizoen hebben gedaan. We hebben enorme obstakels gecreëerd. We hebben ze nog verder gedreven en nu zijn ze hun kracht weer aan het vinden om terug te slaan.

Greg: Die reis die je samen aflegt met de personages, daar hou je van. Dat is de bedoeling van dit soort shows. Dat ze je meenemen op die reis. Het is belangrijk om samen met hen die weg af te leggen.

Wat met degenen die echt zijn afgehaakt?

Greg: Die zijn allemaal al lang terug! (lacht)

Is dat misschien net het verschil tussen veel zombie-films en The Walking Dead? Dat je echt tijd hebt om die obstakels, die moeilijkheden, heel lang en zwaar op te bouwen?

Greg: Inderdaad. Het is veel gecompliceerder omdat we 99 afleveringen hebben. Wij hebben 99 uur om ons verhaal in te vertellen. Ik hou van zombiefilms, ik ben ermee opgegroeid. Maar die duren maar twee uur. Wij hebben 99 uur. 99 uur waarin we iedereen leren kennen. We weten alles over Ric, we weten alles over Daryl, … De cast is zo nauwgezet samengesteld dat er voor iedereen iemand is om zich mee te vereenzelvigen, om voor te stemmen. Je lacht als zij lachen. Als je Daryl en Carol weer samen ziet een paar afleveringen geleden … Mensen waren aan het wenen omdat ze zo blij waren. Dat is omdat ze zich kunnen herkennen in de personages.

Greg: De show blijft evolueren. Het blijft groeien, en we proberen de personages goede en leuke verhaallijnen te blijven geven. Maar we zijn trots op wat we al hebben bereikt.

Weten jullie al hoe het gaat aflopen?

Allemaal: Nee.

Weten jullie al hoe het gaat eindigen voor jullie?

Norman: Hoe bedoel je eindigen? Mijn leven? (lacht) Ik heb geen idee. Ik denk ook niet dat ze dat aan ons zouden zeggen. Ik weet het echt niet. Misschien dat Greg het weet?

Greg: Je moet niet naar mij kijken! Ik weet het ook niet. Ik doe niet alsof. Ik ben niet zo’n goede acteur als jullie!

Norman: Soms proberen we erover na te denken in onze trailer. Wie weet eindigen ze het wel met dat het allemaal een droom was (lacht). Je weet maar nooit.

Greg: Het neemt echt alle energie die je hebt in beslag. We geven alles wat we hebben voor deze show. We praten niet echt over de toekomst, omdat we ons focussen op wat we nu aan het doen zijn. Vorig seizoen was enorm moeilijk. Er was enorme druk. En zeker op mij. Want ik ben de f*cking grim reaper. Elke keer als ik een script in mijn handen krijg, gaat er iemand dood! Ik heb Merle gedood, ik heb Dale gedood, ik heb ongeveer 80 mensen gedood bij Terminus, ik heb er 20 gedood bij een outpost. Ik heb Glenn gedood… Ik bedoel, ik ben echt de grim reaper!

Norman: Ik heb daar wel een aantal van voor je gedood!

Jeffrey: Ik ook! (lachen)

Je probeert met de walkers altijd speciale dingen te doen. Ben je al aan het denken aan wat je gaat doen in seizoen acht?

Greg: Neen, niet echt. We zijn het huidige seizoen nog aan het afwerken. We zijn nog bezig met de mix voor de finale. Alles is daar nu op gefocust. We zijn er nog niet. Maar ik kan je wel vertellen dat er een paar leuke walkers komen in de volgende afleveringen!

“Ik voel me helemaal niet veilig, zeker niet met deze asshole hier naast mij!”

Norman, je personage lacht amper in de show, maar toch is hij een van de favorieten van de fans. Hoe komt dat, denk je?

Norman: Heb ik nog nooit gelachen? Ik kan me echt herinneren dat ik wel eens heb gelachen, wanneer was dat nu weer? (lacht)

Jeffrey: Ik denk dat het vooral liefde is voor Norman. We zien Norman zo graag en dat vertaalt zich in liefde voor Daryl! (lacht)

Norman: Hij was zo unlikeable in het begin. Hij keek altijd heel wantrouwig. Maar hij heeft een weg gevonden, in de groep, zodat je van hem bent gaan houden. Hij vond een soort van eigenwaarde. Hij zou eigenlijk een nieuwe Merle gaan worden, maar hij vond een doel.

Greg: Mensen zien vooral de outsider in Daryl. Mensen die zich niet geaccepteerd voelen, herkennen zichzelf in Daryl. Wanneer je personage dat dan overwint, doet dat die mensen inzien dat ook zij dat kunnen. Ze zullen misschien meer uit hun schelp komen, want Daryl kan en doet dat ook.

Norman: Ik voel dat vooral bij tieners. Tieners die me zeggen dat ze zich een buitenstaander voelen, dat ze zich niet begrepen voelen. Ik krijg heel veel liefde van die groep.

Voelt dat goed?

Norman: Weet je, ik denk dat het seizoen drie was, ik reed naar huis na een dag op de set en een vriendin belt me op, in tranen. Haar neefje was verdronken in het zwembad en lag op intensieve op life support. Maar ze konden de dure ziekenhuiskosten niet betalen. Dus hadden ze een crowd funding campagne opgestart. Ik heb de link naar die campagne onmiddellijk op Twitter gezet. En nog voor ik thuis was, belde ze me opnieuw op, weer in tranen. Ze hadden hun doel al bereikt. Al het geld was binnengehaald op minder dan een half uurtje. Dat is echt wat. Dat vind ik absoluut het leukste. Dat is trouwens iets dat Daryl misschien ook nog zou gedaan hebben, later in zijn leven.

Voel je je veiliger dan anderen omdat jouw personage geen onderdeel is van de comics waarop de serie is gebaseerd?

Norman: Neen, helemaal niet! Zeker niet met deze asshole hier naast mij (wijst naar Jeffrey). Ik ben net van hem ontsnapt! Neen, ik weet het niet. Ik denk niet dat er één personage is dat zich veilig voelt. Het is zoals in het echte leven.

Norman: Ik wil niet dat Daryl sterft. Ik wil hem niet uit de show zien verdwijnen. Maar, volgens mij denkt zelfs Ric dat zijn einde ieder moment kan komen. Je weet het niet.

“Hoe het voelt om al die walkers te vermoorden? The best!”

Het is soms een heel zware show. Heel donker. Er wordt vaak geweld getoond en er wordt wel wat afgemoord. Hoe vind je daar een goede balans in zodat het niet te veel wordt?Greg: We denken daar heel veel over na. We proberen dat goed bij te houden. We bekijken waar het verhaal naartoe gaat en ik probeer steeds andere, impressionistische, manieren te vinden om die dingen in beeld te brengen. Dat zie je heel duidelijk in de aflevering van afgelopen zondag. Het shot op het kermisplein, met het tegenlicht. We willen niet dat het publiek moe wordt, moe van telkens dezelfde zombie kill te zien. We proberen om de mogelijkheden te gebruiken om telkens op een andere manier, in een andere stijl te filmen. Dan word je het niet moe en blijf je je verbonden voelen.

Er zijn heel veel nieuwe elementen geïntroduceerd dit seizoen. Waar blijven jullie de inspiratie halen?

Greg: Dat komt allemaal van de schrijvers. Zij bedenken deze fantastische show. Weet je, we waren op het einde van vorig seizoen heel enthousiast. Want de wereld zou ‘opengaan’. We weten dat The Kingdom er zat aan te komen en The Hilltop, ... De wereld breidde uit, hij werd groter en groter. Daardoor voelt de show ook veel groter.

Greg: Ric is nu bezig met mensen te rekruteren om deze gast hier (Negan) te verslaan. Ik hou echt van het einde van aflevering 9, waar ze worden omsingeld door een hele hoop mensen. Vroeger zouden ze meteen in de aanval zijn gegaan, guns blazing. Maar nu begint Ric te lachen. Iedereen, iedereen met een wapen is een mogelijke soldaat. Een soldaat voor zijn leger. En iedere extra persoon zegt hem dat ze er misschien toch in gaan lukken.

Hoe voelt het om al die walkers te vermoorden?

Allemaal: The best!

Je steekt er al die tijd in om ze er goed te doen uitzien, het er cool te laten uitzien, om ze gewoon neer te maaien.

Greg: Goeie vraag. Weet je, soms is het pijnlijk om al dat werk dat je erin hebt gestoken te zien vernietigd worden. We werken soms meer dan zes weken aan een pak, gewoon om het in twee te scheuren. Of we maken een prachtig hoofd gewoon om het open te kunnen slaan. Maar ik hou ook alles bij.

Jeffrey: Als je binnenkomt bij hem thuis staat er een enorm coole buste van een zombie!

Greg: Ik heb thuis het hoofd van Hershel, T-Dogs hoofd, Merle zijn arm en zijn hand uit aflevering 1, …

Norman: Het is een museum.

Jeffrey: The Smithsonian wil die collectie waarschijnlijk wel. Je kan er goed geld voor vragen!

Greg: Dat hebben ze al gedaan. (lacht)

Jeffrey: Ik wil maar één ding bijhouden als het uiteindelijk zou ophouden: Lucille!