Waarom de militanten van Geert Wilders op de verkiezingsavond zelfs geen drankje of feestje kregen...

Het was een raar zicht op de verkiezingsavond... Terwijl alle grote kopstukken zich lieten omringen door partijgenoten en militanten op een groots opgezette partijbijeenkomst, bracht Wilders de verkiezingsnacht eenzaam en alleen door in zijn fractiekamer. En zijn militanten zaten... massaal voor de buis. Geen feestje, geen drankje, geen face-to-face bedankje. Hoe kan zoiets? 

"Oke, geen feestje. Maar Wilders kon toch op z'n minst een zaal afgehuurd hebben om zijn militanten te bedanken voor de zetelwinst die PVV toch boekte?" was dan ook een veelgehoorde commentaar op sociale media.

Het deed zijn antipathieke imago in ieder geval geen deugd. Nochtans... is er wel een goede reden voor. Heel simpel: het geld was op. Dat schrijven de Nederlandse kranten Algemeen Dagblad en Reformatorisch Dagblad.

Er zou geen budget meer geweest zijn om een behoorlijke beveiliging te garanderen.

Dure zaak

En die beveiliging kost geld. Veel geld, zo blijkt. Geert Wilders moet niet alleen vrezen voor aanvallen van lone wolfs, maar ook voor Islamistische terreurorganisaties. Daarom leeft hij al 12,5 jaar onder de hoogste vorm van persoonsbeveiliging in Nederland. De politiedienst Bewaken en Beveiligen (DBB) die ook het Nederlands koningshuis beschermt, waakt dag en nacht over hem.

Wat voor een impact die constante beveiliging op zijn leven heeft, daar weten we eigenlijk nog niet zo lang het fijne van. Zo heeft Canvas begin deze maand een documentaire over het persoonlijk leven van Geert Wilders uitgezonden in het programma Check-point. Dat zijn unieke beelden, want Wilders laat zich bijna nooit interviewen. “Ik kan iedere dag vermoord worden, maar ik houd me er niet mee bezig,” vertelt hij aan de VRT-journalisten.

Partij voor de Vrijheid snakt naar vrijheid

Door de vele bedreigingen moet Wilders constant beschermd worden. Gepantserde wagens en bodyguards naast de slaapkamer zijn de orde van de dag.

“Je raakt niet alleen je vrijheid kwijt,” vertelt Wilders ook. “Da’s misschien wel het ergste dat je iemand kan gunnen. Maar je raakt ook je privacy kwijt. Ik heb geen moment van spontaniteit meer van ‘ik ga nu even dit doen’. Je moet altijd overleggen en op voorhand vertellen waar je heen gaat en wat je gaat doen. Ze (de bewaking, red.) zijn ook overal bij, ook op de meest intieme momenten zoals begrafenissen, altijd gewoon.”

Zelfs de Nederlandse EenVandaag-verslaggever Marc Belifante die, zoals alle Nederlandse journalisten, maar moeilijk interviews met Wilders vast kan krijgen, zit met Wilders in. Belifante zegt dat je zo’n bewaking je ergste vijand niet toewenst: “Hij kan nog wel naar een verjaardag, maar dan moet heel de planning overhoop gehaald worden. Als Wilders bij u op de verjaardag komt, dan moet de straat afgezet worden en uw huis moet verbouwd worden zodat je door de ramen niet naar binnen kan kijken.”

Als hij dan toch eens iets leuk wil doen zonder bodyguards doet Wilders dat incognito, verkleed op Limburgse carnaval-feestjes.

Lees meer