Horizon Zero Dawn: zonder Zelda was dit nu al de beste game van het jaar geweest

Het voorjaar van 2017 gaat voor gamers de geschiedenis in als één van de sterkste ooit. Nintendo bracht een nieuwe Zelda-game uit op een nieuwe console, Ubisoft sloeg een nieuwe weg in met een beresterke Ghost Recon-game, en dan was er een enorme verrassing die zich hiertussen murwde: Horizon Zero Dawn. Wij zijn intussen zo van deze game gaan houden dat enkel de perfectie van die Zelda-game het spel van onze nummer één voor 2017 weghoudt.

De wereld van Horizon Zero Dawn ziet er wat vreemd uit, maar de charme van de game sleurt je moeiteloos mee. Het begint met een lange intro. Je ziet een man - die heel erg op een holbewoner lijkt - met een baby op z'n rug door de wildernis lopen. Uiteindelijk komt hij bij een soort priesteres, waar duidelijk wordt dat hij en het kind verstoten zijn, maar je ziet meteen dat er met de baby meer aan de hand is. Het had het begin van een Disney-film kunnen zijn. Een gevoel dat je toch ook nadien nog een tijdje vasthoudt. In de eerste hoofdstukken speel je met die baby die intussen een klein meisje geworden is. Aloy is haar naam.

SF in de oertijd

Horizon Zero Dawn is zo'n game die eigenlijk een erg lange animatiefilm is waarin je zelf meespeelt. Met een open wereld, al heb je door de gevaren in die wereld niet meteen de neiging om hem onvoorbereid te gaan verkennen. Dat laat je voogd, die veredelde holbewoner, ook niet toe. Stap voor stap leer je overleven en met wilde beesten die op de loer liggen omgaan. Al zijn die wilde beesten niet wat je zou verwachten. Geen echte dieren, maar wel mechanische monsters die ergens wel iets bekends hebben. Guerrilla Games is erin geslaagd om sciencefiction met de oertijd te verweven.

Officieel leef je in een wereld waar de mens door de natuur herschapen is, en waar Machines baas zijn. Al wordt er ook over een oude beschaving gesproken waar je al snel sporen van zult ontdekken. Laat je niet afschrikken als sciencefiction je ding niet is, want de game geeft nooit een futuristische indruk. Opvallend snel gaan die Machines vertrouwd aanvoelen als een onderdeel van het decor. Ze zijn er, en net zoals het om echte beesten zou gaan, moet je voorzichtig zijn bij het passeren. Wanneer ze je zien en je aanvallen kan je de strijd niet meer ontvluchten.

The Hunger Games

Eén van de redenen waarom deze game zo goed is heeft met het hoofdpersonage te maken. Geen held, maar een heldin deze keer. Je speelt dus voor het eerst met Aloy als een jong meisje dat de gevaren van de wereld leert kennen. Maar er is ook het feit dat andere kinderen niet met haar mogen spelen of praten, omdat ze moederloos is en opgroeit bij iemand die verstoten is. Als snel zie je haar opgroeien in lange, maar erg mooie cutscènes. We pikken weer in als Aloy een jonge vrouw is. Ze heeft nu het recht om haar plaats in de gemeenschap te veroveren, maar dan moet ze 'de beproeving' doorstaan.

Jawel, plots heeft Disney plaats geruimd voor The Hunger Games. Mochten ze Horizon Zero Dawn ooit verfilmen, dan eisen we nu al dat ze de rol van Aloy aan Jennifer Lawrence geven. Meer verklappen we nog niet, want hier begint het verhaal pas echt.

Je kan het spel in dezelfde categorie als de Uncharted-reeks plaatsen. Het verhaal is één van de belangrijkste factoren waarvoor je het speelt. Maar daarnaast staan schitterende graphics, sterke dialogen en een bijzonder goede gameplay. Eerlijk, we hadden niet verwacht dat er snel een game zou komen die het niveau van Uncharted 4 zou kunnen evenaren.

Aloy is geweldig

Aloy is gelukkig geen vrouwelijke gamefiguur die in clichés vervalt. Ze is niet iemand waar iedere mannelijke gamer prompt op begint te geilen omdat ze er goed uitziet. Ze is veel meer dan dat. En het leuke is dat je zelf mee bepaalt wat voor iemand jouw Aloy is. In dialogen zal je soms de keuze uit drie mogelijke reacties hebben. Je merkt het effect aan het symbool dat erbij staat. Je kan heel lief en gevoelig reageren, wat van Aloy een zachte, eerlijke vrouw maakt. Je kan ook voor een doordachte reactie kiezen, waardoor Aloy vooral intelligent overkomt. Of je kan fors reageren, wat haar dan weer vinnig en sterk maakt. Al ga je in de praktijk waarschijnlijk vaak afwisselen, waardoor Aloy een personage wordt waar je zowel als man en als vrouw echt van gaat houden.

Het enige puntje van kritiek kan je eigenlijk zelfs als compliment opvatten: de dialogen zijn soms wat te lang. Er is bijzonder veel werk gestoken in deze game, en het script moet erg uitgebreid geweest zijn. Alles is ook echt ingesproken. Die dialogen zijn niet altijd verplicht om te volgen, maar aangezien je in een onbekende wereld rondloopt is het wel nuttig om op die manier informatie te krijgen.

Focus

De gevechten in het spel zijn ook meer dan geslaagd. De wapens zijn een combinatie van primitieve voorwerpen en futuristische technieken. Zeker bij Aloy die over een klein dingetje - een Focus - beschikt dat de oude beschaving nog gemaakt heeft. Daarmee ziet ze dingen die anderen niet zien, bijvoorbeeld welke kant Machines gaan uitlopen zodat ze zelf voorbij kan glippen. Ze kan er ook de tijd even mee vertragen zodat het gemakkelijker is om op de zwakke punten van de vijand te mikken. Aloy gebruikt pijl en boog, maar er bestaat ook een soort ijzeren draad waarmee ze vijanden kan doen struikelen. En ze heeft de mogelijkheid om haar wapens te 'moderniseren' met iets uit de toekomst ... euhm, het verleden.

Zo slaagt ze er bijvoorbeeld in om op de rug van Machines te rijden. Dat is zeker handig in de grote open wereld waarin je rondloopt. Aloy doet er ook goed aan om planten en voorwerpen te verzamelen zodat ze drankjes en objecten kan maken. Je kan je gezondheidsmeter snel aanvullen als dat nodig is. Al kan je die dingen ook gewoon kopen van handelaars die haast overal opduiken. Daar kan je soms ook voor een aardige som dingen verkopen die je gevonden hebt.

Naast het hoofdverhaal zijn er nog tal van zijmissies die netjes geordend zijn per thema. Eén van de coolste is het beklimmen van een gigantisch beest dat duidelijk op een dinosaurus gebaseerd is. Ook dit is een Machine, en door even de controle op z'n kop over te nemen speel je een pak informatie vrij. Plots zal je kaart voor een hele regio ingevuld zijn. Een beetje zoals de hoogste punten in Assassin's Creed. Of de torens in de nieuwe Zelda-game.

Dat alles maakt het spel heel variërend. Je hoeft niet alles te doen, maar je speelt er natuurlijk wel nieuwe vaardigheden mee vrij die goed van pas komen in de loop van het spel.

Conclusie: 9,5/10

We kunnen kort zijn: we love it! Deze game is echt de verrassing van het voorjaar, en we hebben nu al een plaatsje gereserveerd in ons eindejaarslijstje met de beste games van 2017. Alles werkt goed, het verhaal is origineel, er is bijzonder hard aan gewerkt, en dan is er natuurlijk nog Aloy. Oh Aloy, wat een heerlijk personage om mee te spelen. Tegen een normale Zelda-game had Horizon Zero Dawn het waarschijnlijk zelfs kunnen halen. Maar Nintendo heeft zo'n briljante game gemaakt dat die even buiten categorie is. Met voorsprong best of the rest: Horizon Zero Dawn.

 

Lees meer