Syberia 3: interessant verhaal met leuke puzzels, maar voor de rest hebben ze er een boeltje van gemaakt

Dertien jaar heeft het geduurd voor Syberia 2 een vervolg kreeg. Van het derde deel hoop je dan dat het kan verrassen, maar helaas zitten er te veel slordigheden in de game, ontwikkeld met de input van onze landgenoot Benoît Sokal. Visueel ziet het spel er wel schitterend uit, waardoor het des te spijtiger is dat de rest tekort schiet.

Inhoudelijk gaat het opnieuw over Kate Walker, een Amerikaanse advocate. Ze wordt in de Siberische kou aangetroffen door een inheemse stam, de Youkols. Uiteindelijk komt ze zo in een ziekenhuis terecht, waar ze al snel in goede toestand verkeert. Toch doen de dokters alsof ze er veel erger aan toe is en mag ze het gebouw niet verlaten. Ze weet niet dat een Russische commandant de opdracht heeft gegeven om haar zeker niet te laten gaan.

Ze leert in de kliniek ook Kurt kennen, een van de Youkols. Zijn been is geamputeerd en hij kan dus niet vertrekken. Ook hij wordt met allerlei drugs aan z'n bed gekluisterd gehouden zodat hij niet weg kan. Ze willen de Youkols namelijk verdrijven en daar hebben ze de hulp van Kurt bij nodig. Hij schakelt Kate in om z'n stam te helpen, dus zij moet absoluut uit het ziekenhuis geraken om hen voor het onheil te waarschuwen.

Leuke puzzels

Voor je weg geraakt, ben je al een tijdje bezig. En opvallend is dat je dan nog niet veel gedaan hebt. Er zit dan ook opvallend weinig actie in de game die toch een avonturenspel meent te zijn. Het draait hoofdzakelijk rond puzzels. Een puzzel om een cijferslot te kraken, voorwerpen vinden die je nodig hebt voor je verder kunt spelen, etc. Dat is wel leuk, zeker omdat de puzzels niet eenvoudig zijn. In vele games zijn puzzels voor het kleinste kind al simpel op te lossen, dus het is goed dat ze wat ingewikkelder zijn.

Goed ook, omdat het spel op alle andere fronten teleurstelt. Van zodra je Kate bestuurt om ermee rond te lopen, ga je merken dat dit een klein drama is. Zo houterig, zo fake, alsof we een game van twintig jaar oud aan het spelen zijn. Dat probleem zit overigens ook in de conversaties. Je ziet de mond van de personages bewegen, maar dat komt helemaal niet overeen met wat ze vertellen. Soms staat hun mond te vroeg stil, soms bewegen hun lippen nog vol overtuiging terwijl ze al uitgesproken zijn. Alsof het poppen uit een poppentheater zijn. Dat botst ook enorm met de nochtans mooie graphics.

Dramatisch niveau

Springen of over voorwerpen klimmen, dat gaat allemaal niet. De besturing is zo slecht dat het echt wel gaat frustreren. En zo dreig je al snel een potentieel goede game opzij te schuiven. Helaas zijn er nog veel redenen waarom deze game eigenlijk het spelen niet waard is. Kurt ziet er een jong ventje uit, maar dan hoor je plots de stem van een oude man. Alsof ze bij het casten nog totaal niet wisten voor wie die tekst bedoeld was.

En dat is allemaal heel spijtig. Mocht de game nog niet geproduceerd zijn, zouden we de makers vragen om er terug mee naar de tekentafel te gaan en nog eens dertien jaar de tijd te nemen. Het verhaal is leuk, de wereld en de tekeningen zijn mooi, maar dat wordt totaal verknoeid door het dramatische niveau van de rest van de game. Eén ding is zeker: Syberia 3 verdient zo veel beter dan dit.

Conclusie: 4,5/10

Leuk verhaal, uitdagende puzzels, maar voorts een draak van een game. Na amper tien uur ben je er ook al doorheen, en dan ben je er nog maar weinig mee. Het enige voordeel aan Syberia 3 is voor ons dat we nadien weer even onder de indruk zijn van het niveau dat moderne games tegenwoordig halen. Het is dus vooral een technisch probleem. Mocht Syberia 3 op dat vlak het gemiddelde niveau van een game in 2017 halen, dan was dit misschien zelfs een zeer sterk spel geweest. Jammer maar helaas, een gemiste kans.

 

Lees meer