Supergroep super op Rock am Ring: Prophets of Rage wordt hét feestje op Werchter

We waren afgelopen weekend op Rock am Ring, Duitslands grootste festival. Daar speelden een aantal bands die straks ook op Graspop en op Rock Werchter hoog op de affiche staan. Wat mag je verwachten?

Rock am Ring 2017 zal sowieso de geschiedenis ingaan als de editie die alweer in het water liep, deze keer door de volledige ontruiming van het festivalterrein aan het eind van de eerste dag. Waardoor de absolute publiekstrekker van het hele weekend, Rammstein, niet kon optreden.

We snappen veel, maar we willen ook eerlijk zijn: Rammstein had eigenlijk perfect de zaterdag “iets” kunnen doen om de teleurgestelde fans tegemoet te komen. Broilers, een in Duitsland immens populaire groep, die ook het slachtoffer werd van het terreuralarm, deed dat wel: het speelde een, zij het wat kortere set, op het grote podium.

Rammstein, dat op zaterdag geen engagement had, en pas ’s zondags ’s avonds op het tweelingfestival Rock Im Park moest optreden, kon dat blijkbaar niet opbrengen. Officieel luidde het dat “het niet kon doordat er geen ruimte meer in het programma was”.

We weten uit goede bron dat het iets anders in elkaar zit. Rammstein werd voorgesteld om af te sluiten zaterdag op het Crater Stage, het tweede podium van Rock Am Ring. Dat is iets kleiner dan het Volcano Stage, maar nog steeds een knoert van een podium. Maar, niet hoog genoeg blijkbaar om de show van Rammstein technisch mogelijk te maken.

Of: Rammstein is blijkbaar iets dat alleen nog gaat met de volledige show errond. Een wat afgeslankte versie daarvan in elkaar steken, of een spontaner, stripped down-optreden, daar viel niet over te discussiëren. Jammer, maar helaas.

Dangerous songs for dangerous times

Prophets of Rage dan. Die staan nogal vroeg (16.45 uur) op de affiche de donderdag van Werchter. Op Rock am Ring waren B-Real (Cypress Hill), Tom Morello (Rage Against The Machine) en Chuck D. (Public Enemy) de co-headliner op zondag.

Veel hadden we daar eerlijk gezegd niet van verwacht, want supergroepen, het valt door de band tegen. Maar, Prophets Of Rage, je zal het graag horen: het werkt wél.

Fans van Rage Against The Machine gaan niet teleurgesteld zijn. Zitten in de set: Testify, Take the Power Back, Guerrilla Radio, Bombtrack, Sleep Now in the Fire, Know Your Enemy, Bullet in the Head, Bulls on Parade en uiteraard Killing in the Name.

Serj Tankian van System Of A Down kwam meedoen voor de Audioslave-cover Like A Stone, opgedragen aan Chris Cornell. Verder één Public Enemy-nummer (Fight the Power) en één uitgebreid medley met Hand on the Pump/ Can't Truss It/ Insane in the Brain/ Bring the Noise/ I Ain't Goin' Out Like That/Welcome to the Terrordome en zelfs Jump Around van House of Pain.

Met Zack de la Rocha zou het uiteraard beter zijn geweest, net dat boze kantje van de man missen we wel. Maar, dit was echt wel veel beter dan we hadden kunnen vermoeden. Het wordt gegarandeerd hét feestje op Werchter die dag. Een beetje jammer was wel dat bij het jongste deel van het publiek de motor niet aansloeg. Alleen bij Killing in the Name gebeurde dat - aangekondigd als “a dangerous song for dangerous times”.

System of A Dinges

De motor bij het publiek op de Nurburgring sloeg ook niet echt helemaal aan bij System Of A Down. De Armeniërs speelden nochtans een dijk van een optreden, maar, toegegeven, het is en blijft een rare headliner, met wellicht iets te weinig herkenbare dingen voor de meeste aanwezigen.

De set op Werchter is korter dan die op Rock am Ring, en de bekende toestanden zoals Chop Suey, Toxicity en B.Y.O.B. zullen dan ook sneller komen, en hopelijk kan System Of A Down zo de aandachtspanne van de aanwezigen vasthouden. Want, de moeite is het zeker, een band die ook klinkt zoals geen andere en echt wel een van de laatste is geweest die met hardrock en metal heeft geprobeerd iets anders te doen.

Code Orange

Wat dat laatste betreft: Code Orange stond ook op Rock am Ring. We zijn er na dat optreden nog steeds niet uit. Het was luid, het was ook best spannend, maar het was bij wijlen ook gewoon een hoop herrie. Maar, al bij al, we hadden niet het gevoel onze tijd echt verspild te hebben. Laten we het dus bij “interessant” houden, en ga zelf eens kijken op Graspop naar die mannen.

Dat gaat ook op voor Alter Bridge, altijd goed eigenlijk, en voor Airbourne, de beste AC/DC-coverband die geen AC/DC-coverband is. Twee acts die misschien wat hoger op de affiche van Graspop hadden mogen staan, dachten we bij het zien van hun optredens.