Verkiezingsuitslag in de UK geanalyseerd: 7 redenen waarom die heel bijzonder is

Ze ging 100 zetels bijwinnen, dacht Theresa May toen ze vervroegde verkiezingen uitriep om haar land door een harde Brexit te sluizen. t’ Is helemaal anders uitgedraaid. En er zijn nog wel wat onverwachte dingen gebeurd met deze stembusgang.

1. Jongeren zijn massaal gaan stemmen.

In de UK is stemmen niet verplicht en de jongste decennia bleven jongeren in de leeftijdsgroep van 18 tot 24 jaar steeds vaker weg van de stembus. Dat was zelfs het geval bij het brexit-referendum.

Maar niet deze keer: Corbyn is in staat gebleken die groep te mobiliseren en hen naar de stembus te krijgen. Waarschijnlijk heeft hem dat in veel districten zetels opgeleverd.

2. De opkomst was sowieso onverwacht hoog.

Er wordt nu gesproken van een opkomstpercentage van 70 procent. Dat is de hoogste opkomst bij parlementaire verkiezingen in 20 jaar. Ook daar dus een trendbreuk.

3. De inschatting van de Britse premier May zat wel heel erg fout.

May ging de verkiezingen in met het idee dat ze op weg was naar een monsteroverwinning. Ze hoopte op misschien wel een meerderheid van honderd zetels. Dat zou haar mandaat en haar positie verstevigen en dan zou ze met een beter gevoel naar de onderhandelingen over de brexit kunnen. Tussen een meerderheid van 100 zetels op een totaal van 650 en niet aan een meerderheid geraken - wel, da’s een gigantisch geval van zelfoverschatting.

Of: May ging ervan uit van 330 naar 430 zetels te zullen springen en haalde er uiteindelijk 315.

4. Scotland says NAW.

Terwijl het er heel erg op leek dat de Brexit en de koers die Theresa May vaart de Schotten naar onafhankelijkheid stuurde, hebben ze daar net in de tegenovergestelde richting gestemd.

De Scottish National Party (SNP) staat op 35 zetels. Voor de Schotse nationalisten is dat een flink verlies, zij haalden in 2015 nog 56 zetels.

De kans dat er een nieuw referendum komt over onafhankelijkheid is daarmee niet van de baan. Maar, als er eentje komt, en ze stemmen in Schotland zoals nu, dan zal dat tegen onafhankelijkheid zijn.

5. UKIP, de partij waardoor de Brexit er kwam, is compleet weggeveegd.

UKIP, het geesteskind van Nigel Farage en vorig jaar nog de belangrijkste motor achter de Brexit-stem, haalde nog amper 2% van de stemmen in deze verkiezingen.

De stemmen die UKIP verloor ten opzichte van de vorige parlementsverkiezingen, meer dan vier miljoen, lijken bovendien vooral naar het linkse Labour te zijn gegaan.

6. Europese trend: extreem rechts breekt niet door in Europa.

Uit het resultaat van deze verkiezingen (en de lamentabele score van UKIP) blijkt trouwens dat net als bij de recente verkiezingen in Nederland, Frankrijk en de grote Duitse deelstaten, extreem rechts niet voor de gevreesde doorbraak staat in Europa.

7. Brexit, wat nu?

In Brussel heerst onzekerheid over het vervolg van de Brexit, nu de Conservatieve Partij van premier May geen meerderheid meer heeft in het Britse parlement.

De gesprekken over de Brexit zouden over tien dagen beginnen, maar er wordt van uitgegaan dat dat niet lukt. De Britten hebben twee jaar de tijd om te onderhandelen en daarvan zijn nu al twee maanden verstreken. De kans dat het nu een zootje wordt, is steeds groter.

Labour beweert wel dat, als het met een coalitieregering aan de macht komt, de gesprekken voor 19 juni weer zal oppikken.