Nieuwe plaat, Amerikaanse cel en een muur van versterkers. Wij spraken met Evil Invaders vlak na hun concert op Graspop

De thrashers van Evil Invaders bestormden iets na de middag de mainstage van Graspop met hun razendsnelle metal, virtuoze gitaarsolo’s en hoog, earsplitting gegil. De festivalweide werd brutaal wakker geschud en de sfeer zat er meteen  goed in. Hoe plant de band hun ‘road to world domination’ verder? En waarom zaten ze 23 uur lang in een Amerikaanse cel? Newsmonkey sprak met Evil Invaders.

Het Belgische Evil Invaders blikt semi-tevreden terug op hun derde Graspop-concert.

Joe (frontman Evil Invaders): Er was gekloot met het draadloos systeem bij het wisselen van gitaar. Dat was gewoon pech. Ik moest daarom een andere gitaarlijn spelen. Neem het zingen daar nog eens bij, dat is gewoon mindf*ck. Maar al bij al zijn we wel tevreden. We vinden het belangrijk dat onze show echt een show is. Er is dan ook veel werk gekropen in onze lichtshow. We hebben tegenwoordig ook een muur van versterkers met het logo van de band op. Ook hangen er kettingen van onze microstatieven die de vorm van messen hebben. We staan en springen ook op bakken waar van onderuit rook uitkomt. Judas Priest is ons grote voorbeeld.

Nieuwe plaat

Op 29 september brengt Evil Invaders een nieuwe plaat ‘Feed Me Violence’ uit. Dat wordt hun derde release op twee jaar tijd (2015: ‘Pulses of Pleasure’; 2016: ‘In For The Kill’).

Joeri (bassist Evil Invaders): Da’s het tofste voor de fans denken we, als een band regelmatig nieuw materiaal uitbrengt. We doen het natuurlijk ook voor onszelf om te kunnen kiezen welke nummers we live willen brengen en de setlist al eens aan te passen.

Joe: De plaat is helemaal af. Vorige week hebben we al onze songs naar het recordlabel (Napalm Records, red.) gestuurd. We hebben al een clip uitgebracht voor het lied Mental Penitentiary. Die song heeft eigenlijk het meest weg van ons ouder materiaal. In veel nummers zullen heel wat tempowisselingen zitten, ook enkele cleane stukjes. Het geheel zal gewoon meer theatraal zijn en ja hoor, er zal zelfs een traag nummer tussen zitten. Het wordt geen conceptalbum, maar er zal wel een rode draad te bespeuren zijn want de nummers weerspiegelen hoe wij ons voelden op het moment dat we ze schreven.

23 uur in Amerikaanse cel

Op 22 april zou Evil Invaders voor het eerst in de VS spelen op Spring Bash Metalfestival in Milwaukee.

Joe: Senne (de drummer, red.) en ik stonden al met de buschauffeur te praten toen Max en Joeri me belden om te zeggen: “De politie zoekt je”. We hadden geen werkvisum bij ons en ook geen merchandise. Dat was ook niet nodig, dachten we, want we speelden gratis op het concert. Toch mochten we het land niet in, hun logica: de promotor van het festival vraagt inkom. “Maar geen nood, we hebben een wachtruimte”, vertelden ze ons. We wilden er toen nog hel beste van maken. Joeri had afleveringen van Beavis and Butthead mee op zijn laptop dus dat kon nog gezellig worden.

Joe en Joeri: Maar plots werden we tegen de muur gezet en gefouilleerd. We moesten onze T-shirts en broek uitdoen en werden naar een ruimte, een cel eigenlijk, begeleid waar vieze matjes lagen en een rubberen zetel. De dekens die we kregen waren een soort van papieren, gele vuilniszakken. En in elke hoek stond een camera.

Joe: Uiteindelijk zijn we op de matjes gaan liggen. Toen ik wat beter naar de muur keek, dacht ik “hangt daar nu bloed of schijt?”. Na een uur of tien moest ik ook dringend naar het toilet. Op het toilet in de cel stonden camera’s gericht en we zagen door het raampje dat de politie ons echt zoals in de films aan het monitoren was. Om de hoek, in de gang, was nochtans een normaal toilet. “We can’t do that, protocol”, zei de politie. Baf, deur dicht. Uiteindelijk hebben we 23 uur vastgezeten, daarna werden we op een vlucht richting België gezet. Toen we terug thuiskwamen, was het weekend voorbij.

Gelukkig heeft Evil Invaders ook positieve tourervaringen om op terug te blikken. Zo zijn ze al naar Japan en Zuid-Amerika getrokken.

Joe en Joeri: Het is daar echt helemaal anders. In Brazilië zijn ze bijvoorbeeld echt zot, die breken alles af. Ze zijn daar echt heel blij als een band komt spelen. iedereen dringt dan naar de voorkant van het podium en er wordt massaal gestagedived. Echt intens. Naast optreden en onderweg zijn, drinken we vooral pinten. Je bent dan moe en sightseeing, dat is ons ding niet. Dat hebben we vroeger al genoeg moeten doen met onze ouders.

Uiteenlopende inspiratiebronnen met knipoog naar oude metal

Evil invaders is ook de naam van een plaat uit 1985 van de Canadese speed metalband Razor. What’s the deal?

Joe en Joeri: Eigenlijk klinken we helemaal niet zoals Razor. Wij worden door een uiteenlopende reeks artiesten beïnvloed, van old school death metal tot erg softe muziek. We hebben daar altijd naar geluisterd. De nieuwe plaat zal dus ook erg met contrasten spelen.

Joe: Ik persoonlijk ben beïnvloed door groepen als Savatage, Iron Maiden, Exodus, Mercyful Fate, Motörhead en veel meer. Al die invloeden komen uiteindelijk samen in ons schrijfproces. Het is natuurlijk niet interessant als een groep maar door twee of drie bands beïnvloed is.

Tour met Channel Zero, Alcatraz, ... "The sky is the limit!"

Wat voor snode plannen hebben de Evil Invaders in petto voor de toekomst?

Joe en Joeri: We gaan blijven spelen en optreden. Deze zomer staan we op Alcatraz, in oktober gaan we op een Europese tour en in december clubtour met Channel Zero en King Hiss. Op 30 september is er trouwens de releaseparty van ‘Feed Me Violence’ in De Klinker in Aarschot. Daar hebben we ook de releaseshow van onze eerste EP gedaan. Het is tof om even naar die coole zaal terug te keren. Wij willen hier ons voltijds beroep van maken! The sky is the limit, blijven gaan!

Lees meer