Hiphop, onweer en meer verrassingen: dit was Les Ardentes dag één

Les Ardentes verwelkomde gisteren een erg diverse menigte festivalgangers. Het muziek- en smikkelaanbod was al even divers, echt iedereen is welkom in Luik. Heel even leek het onweer het feestgedruis dwars te liggen, maar daar kwam gelukkig weinig van in huis. Hier zijn de belangrijkste acts die gisteren op Les Ardentes stonden.

Les Ardentes heeft een geslaagde eerste dag achter de rug. Het festival werd heel even stilgelegd door kort en hevig onweer, maar gelukkig konden festivalgangers in overdekte hallen schuilen en was het noodweer van korte duur. Op het pittoresk, Luiks feestje aan de Maas zijn heel wat wereldkeukenspecialiteiten te verorberen en het festivalterrein ligt er prachtig versierd bij. Maar what about the music alors? We blikken terug op festivaldag één.

Booba

Hoewel Booba al twintig jaar tot de hoge aristocratie van de Franse hiphop behoort, was dit zijn eerste festivaloptreden in België. De headliner werd dan ook met vrolijk geroep en getier op Les Ardentes verwelkomd. Een gefaald concert was al niet meer mogelijk. Met een fles whisky in de hand stak hij van wal met zijn hits Boulbi, Caramel en Wesh Morray.

De jongste jaren is Booba van vlijmscherpe, meedogenloze rap met woest gescheld en loodzware beats overgeschakeld op moderne Auto-Tune muziek, die eerder toegankelijk en meezingbaar is. Een doorn in het oog van de Franse scene, volgens puristen. Ouwe rotten, die speciaal voor Placebo, Liam Gallagher of Sean Paul naar Luik afgezakt waren, begrepen niet veel van de set van Booba en stonden aan de kant te fronsen, terwijl het jonger publiek helemaal losging. Met Pitbull, Validée, Daniel Sam en Comme une étoile volgden de Booba-classics elkaar op. Afsluiten deed de Franse rapper met DKR.

Young Thug

Eigenlijk kwam hij naar Luik omdat Tyler, The Creator afgezegd had. Misschien verscheen Young Thug daarom ook tien minuten te laat op het podium. Tja, it takes a long time to get to be a diva. Geen kat die het hem kwalijk nam, iedereen ging uit zijn dak toen Young Thug ten tonele verscheen. De lage grooves van de dj gingen door merg en been. Zelfs de bomen op het terrein trilden mee. Nonchalant en met rockstarallures ratelde hij zijn set af. Wat valt er verder nog te zeggen over de show van Young Thug? Dromerige tunes met atmosferische vibes? Technische riffs met invloeden uit de progressieve jazz? Nope! Geen intellectuele uitleg voor Young Thug. Gewoon pompen en hardgaan!

Hier lees je de volledige bespreking van het concert.

 

Faon Faon

Dat Fanny en Olympia van Faon Faon op het podium compleet henzelf zijn, was al van voor de aanvang van hun concert duidelijk. “Je dois faire pipi”, riep één van de dames in de micro. Tja, wat moet, moet natuurlijk. Daarna bestormden ze het podium in gewaagde, futuristische outfits, die zo gepikt hadden kunnen zijn van een filmset van Star Trek. Gewapend met ukelele, keyboards, drum (basdrum, floor en snare) gingen ze Les Ardentes te lijf.

We kregen dromerige, Franstalige pop, electro en hiphop op ons bord. Fanny en Olympia bespeelden alle instrumenten zelf, terwijl ze in tweestemmige, technisch hoogstaande harmonie zongen. Ze trekken zich duidelijk niks aan van genres: ze grabbelen naar believen uit alle uithoeken van de popmuziek alsof ze met een gigantische schep in een snoepwinkel rondlopen. Sommige tracks van Faon Faon zijn erg intiem, onthullend en ontzagwekkend. Het lijken misschien simpele, zachte tunes, maar dit soort muziek vergt heel wat zelfvertrouwen en ervaring. En dat hebben de dames van Faon Faon duidelijk in overvloed. De uitvoering is dan ook nagenoeg perfect. Toegegeven: de opkomst was redelijk matig na de het hevige onweer in Luik. “Venez ici, il ne faut pas avoir peur”, riepen de dames. Als hondjes gehoorzaamde het publiek en bij de bekendste song Mariel waagden sommige festivalgangers zich al aan een dansje. “Danse, danse, danse”, zeg dat wel!

Gucci Mane

Gucci Mane wordt door sommigen “de nieuwe 2Pac of Jay Z” genoemd en krijgt zelfs het ticket “meest invloedrijke rappers uit de 21ste eeuw”. Er wordt hem ook extra roem toegekend, omdat hij nu pas voor het eerst op tour is door Europa vanwege een gevangenisstraf. Gangsta toch? Helaas weet Gucci Mane die edgy reputatie niet om te zetten in muziek. Hoewel er op de festivalweide enthousiast gedanst werd, waren zijn performance gewoon zwak. Er was, en dat vinden we oprecht jammer, geen greintje dedication, ijver of moeite in Mane’s stem te bespeuren. Ongeïnteresseerd ratelde hij zijn set zo snel mogelijk af, waarschijnlijk om zo snel mogelijk weer aan de Luikse wafels in de backstage te gaan.

J. Bernardt

Balthazar-gitarist Jinte Deprez gaf er op Les Ardentes een ferme lap op. De sfeer zat goed, heel wat festivalzangers kweelden mee en de uitvoering was op muzikaal vlak vlekkeloos. Hoogtepunten: Running Days, On Fire, The Question en Wicked Streets.

Trombone Shorty

Trombone Shorty & Orleans Avenue bestegen niet zolang na het hevige onweer de Open Air Stage. Het zeskoppig collectief uit New Orleans bracht een set, waarvan onze mond wagenwijd openviel. Musicianship next level! Je zou misschien denken dat trompetten, saxofoons, trombonen en, godbetert, échte gitaren nogal zwakjes overkomen tussen de loodzware bassen en oerluide elektronische beats, maar niets is minder waar. Met verrassende accenten en ontzagwekkende solo’s stal Trombone Shorty & Orleans Avenue de show. Jazz in een modern jasje op een festival, dat vooral urban, hiphop en elekronische acts boekt, je moet het maar durven.

 

Lees meer