cdH toont meteen z'n onbetrouwbaarheid: Waalse coalitie wordt moeilijk voor MR

Kan je het cdH ooit nog vertrouwen? Niet als je Elio Di Rupo (PS) heet, voor de Franstalige socialisten pleegde het minipartijtje het ultieme verraad. Maar ook de MR, die nu de logische partner is om samen met cdH te gaan besturen, twijfelt. Een meerderheid in Wallonië met het cdH is uiterst nipt, en nu al blijkt dat Benoît Lutgen z'n troepen niet onder controle heeft.

Ooit gehoord van Isabelle Stommen? Dat onbekend parlementslid van het cdH maakt carrière. Want ze slaagde er eigenhandig in een schokgolf te sturen door de gangen van het Waals parlement. Deze week, tijdens een eerder onbeduidende stemming, sloot ze zich plots aan bij de PS en Ecolo in een commissievergadering van het Waals parlement. En dat was tegen de afspraken tussen cdH en MR in, en tegen de eigen richtlijnen van haar eigen fractie.

Het is geen grote politieke daad, maar wel bijzonder symbolisch. Want sinds het cdH en diens voorzitter Benoît Lutgen zomaar de coalities met de PS overal opbliezen, is het zoeken naar een oplossing uit de politieke impasse in Wallonië en Brussel. En daarbij wordt elke dag steeds pijnlijker duidelijk hoe het cdH geen enkel plan op zak had, en vooral geen idee had hoe het een nieuwe regering zou kunnen vormen, toen Lutgen als een impulsieve stormram de coalities opblies en de PS dumpte.

Lutgen zag zichzelf als de nieuwe Emmanuel Macron van Wallonië, de man die alles zou veranderen. De man uit de Ardennen probeert nu al enkele weken om coalitiegespreken op gang te brengen. Maar dat verloopt eerder problematisch. Niemand aanvaardt eigenlijk de rol van 'formateur' die Lutgen zichzelf heeft gegeven, DéFI, de partij van Olivier Maingain, weigert doodleuk om aan tafel te komen.

Ecolo gaat vriendelijk in op uitnodigingen van Lutgen, maar heeft geen enkele zin om in coalities te stappen en herhaalt dat elke dag. Enkel de MR laat Lutgen doen, maar dat geduld heeft ook z'n grenzen. Want de Franstalige liberalen en de christendemocraten komen met de huidige meerderheden niet ver. En verkiezingen uitschrijven kan niet vervroegd: de volgende stembusgang is pas in 2019.

Enkel in het Waals parlement hebben MR en cdH samen een heel nipte meerderheid: met de 25 zetels van de MR en de 13 zetels van het cdH kom je aan 38 op 75. Maar dat betekent ook dat al die parlementsleden telkens paraat moeten zijn: als één iemand afwezig is, of ziek, of plots z'n mening verandert en niet verder wil, kan die heel de coalitie gijzelen.

En dat is exact wat Isabelle Stommen nu dus al eens aantoonde: één parlementslid van het cdH dat minder enthousiast is over de nieuwe, rechtse partner, kan Lutgen zomaar het bos in sturen en een coalitie met MR constant onder druk zetten.

Druk van de PS

En er is natuurlijk de nieuwe 'oppositie'. De PS had deze week gezien dat een pak MR- en cdH-parlementsleden niet in het parlement aanwezig was, en legde plots een heet hangijzer op tafel: de afschaffing van het kijk- en luistergeld. Maar dat dossier zit net muurvast: het was afgesproken in de vorige regering tussen PS en cdH, maar die laatste wil dat niet meer gunnen aan de socialisten. In allerijl moesten MR en cdH iedereen oproepen om toch maar genoeg volk op de been te krijgen om de socialisten tegen te houden.

Het toont aan dat de MR toch best twee keer nadenkt voor het met cdH in zo'n nipt avontuur stapt. Nochtans was er deze week wat optimisme. Want MR, cdH en Ecolo bereikten een akkoord over de hervorming van de politiek, en meer regels rond goed bestuur. Vandaag maken ze alle maatregelen bekend. Maar Ecolo maakte ondertussen nog eens duidelijk dat dit ene akkoord geen stap naar meer is: ze willen niet in een coalitie met het cdH en MR.

En in Brussel is zelfs zo'n tripartite niet genoeg: daar moet het DéFI van Olivier Maingain er hoe dan ook bij. De kans is erg groot dat de crisis eerst nog veel dieper moet worden, en dat er misschien gewoon anderhalf jaar met 'ontslagnemende' regeringen van cdH en PS noodgedwongen wordt verder gedaan. Zeker in Brussel wil de PS haar rol niet zomaar opgeven: minister-president Rudi Vervoort (PS) doet daar lustig voort.

Enkel in Wallonië kunnen cdH en MR zelf de stap wagen, en zo Paul Magnette (PS), de huidige minister-president buiten kieperen. Maar afgelopen week heeft weinig vertrouwen gewekt bij de MR om die gok te nemen.

Lees meer