Pride is niet jouw (lees: hetero's) verkleedfeestje

!

Dit artikel werd gemaakt door een van onze bezoekers. Wil je reageren of zelf een artikel schrijven in onze Zoo, be our guest! Lees hier het hoe/wat/waar of begin er meteen aan.

Gay Pride in Amsterdam was dit weekend. Helemaal leuk en helemaal mooi. Ik ging niet. Waarom niet? Ik ben openly gay en super proud toch? Daarnaast heb ik ook beetje last van social anxiety, en vind ik zo’n grote mensenmassa helemaal niet fijn en lig ik liever in m’n bed. Mijn eerste keer Pride ging dan ook weer aan mij voorbij. Maar ben ik dan wel een goeie ‘homo'? 

Support ik mijn community minder als ik niet ga en liever slaap? Ik probeerde er wel stil bij te staan dat dat de canal Parade iets heel belangrijks is. Ik weet heel goed dat Pride geen extra carnaval is, het feesten en verkleden is een bijzaak in mijn ogen.

Maar voelen andere mensen dit ook zo? Realiseren mensen (lees: heteromensen) dit ook? Helaas niet, viel me op. Een heterovriendin van mij, gaat expliciet niet naar Pride, omdat zij het een circus vind, als argument geeft ze "Als de LGBT-community geaccepteerd wilt worden moeten ze gewoon normaal doen", wat ik ergens snap. Zo heel erg vind ik het niet dat ze niet gaat, zolang ze mij en LGBT-community de rest van het jaar maar support vind ik het redelijk ok.

Geen oppervlakkig circus

Maar andere mensen die wel komen? Heterovlogster Jamie Li ziet haar eerste keer Pride als een dag waar ze zich even niet normaal hoeft te kleden en kan feesten. Bij allebei deze mensen vaart de hele betekenis letterlijk als een Pride-boot langs hun heen. Pride is niet zomaar een verkleedpartijtje, Pride is geen of alleen een oppervlakkig circus.

Mensen hebben letterlijk gevochten om zichzelf te kunnen zijn en dit wordt dan gevierd. Op Pride vier je niet dat jij als heterovrouw een keer een gouden overal aan mag, maar meer dat je buurman zijn vriend de maandag erna ook zoiets mag dragen en dat het oké is. En natuurlijk love is love, als dat ook nog niet helemaal duidelijk was.