Vernietigende peiling voor Di Rupo: slechts 57 procent van PS-kiezers wil hem nog

Wil de PS-achterban en de PS-kiezer nog langer Elio Di Rupo als voorzitter? Die kondigde aan dat hij er is, en er blijft, als leider van de PS. De broederstrijd met Paul Magnette, zijn grote uitdager, is zo een koude oorlog geworden. Maar een nieuwe peiling van Sud Press kondigt meer slecht nieuws aan voor Di Rupo: 34 procent van de PS-kiezers wil hem weg.

Een politieke crisis van de zuiverste soort teistert de PS. De leiding van de partij zit bij een man van het verleden, en de gedoodverfde opvolger staat klaar. Maar die huidige voorzitter, Elio Di Rupo, wil absoluut niet weg. "J'y suis, j'y reste", lijkt wel de boutade van de PS-voorzitter en voormalige premier.

In 2014 moest Di Rupo opzij als federale premier. Niet omdat er al een nieuwe coalitie was, met uiteindelijk premier Charles Michel (MR). Neen, intern had de PS de rekening gemaakt, en was de hele top tot de conclusie gekomen dat het premierschap van Di Rupo hen weinig had opgeleverd. Als eerste minister moet je telkens compromissen maken, en uiteindelijk vaak ook toegeven aan de coalitiepartners om de boel bijeen te kunnen houden. Het resultaat was dat de regering Di Rupo voor velen binnen de PS een veel te rechtse koers had gevaren.

Di Rupo moest dus intern z'n premierschap opgeven, nog voor er sprake was van een centrumrechtse coalitie, zonder de PS. Als tegenreactie nam hij dan maar het roer van de PS zelf over: de zestiger werd opnieuw voorzitter. Paul Magnette, z'n grote rivaal en de logische man om de PS te gaan leiden, kon prefect vrede nemen met het leiderschap van de Waalse regering. De PS had zo twee machtspolen: de partij en die Waalse coalitie, waarbij Di Rupo en Magnette elkaar gerust konden laten.

Voorlopig geen vadermoord

Maar drie jaar later is hoe langer hoe meer duidelijk dat dat scenario zeer nefast bleek voor de socialisten. Di Rupo slaagde er niet in z'n partij uit een permanente sfeer van schandalen te houden. De verzwakte voorzitter kon telkens opnieuw niet krachtdadig optreden, waardoor zowel in Luik als Brussel de schandalen aansleepten, en het veel te lang duurde voor de rotte appels eruit gingen. De schade is enorm: in peilingen zakte de partij weg, terwijl de communisten van de PTB omhoog schoten.

Vervolgens dumpte het cdH keihard de PS, waardoor Magnette plots zonder job kwam te zitten. Meteen het moment voor heel de PS om stil te staan bij de verhoudingen: is Di Rupo nog langer aanvaardbaar als voorzitter? Alleen, niemand is bereid om de vadermoord te plegen, ook Magnette niet. Hij zegt dat ook letterlijk: hij zal niet beginnen stoken tegen de voormalige premier. Maar ondertussen woedt de strijd wel volop.

Moet Di Rupo z'n mandaten opgeven?

Een nieuwe peiling van Sud Press is olie op het vuur. De krantengroep peilde via iVox naar de mening van PS-stemmers: de groep kiezers die in 2012 of 2014 het bolletje rood kleurde voor de PS. Alleen vermeldt de krantengroep niet bij hoeveel mensen de peiling werd uitgevoerd, wat meteen de resultaten methodologisch zwak maakt.

Hoe dan ook: de scores zijn voor Di Rupo wel vernietigend. Slechts 23,5 procent heeft "zeker nog" vertrouwen in de man uit Bergen. 34 procent heeft "eerder vertrouwen". 19,5 procent "eerder niet" en 14,5 procent "totaal niet meer".

Over wie hem moet opvolgen, is weinig twijfel: 59 procent van de PS-kiezers wil Paul Magnette. Slechts 9,5 procent denkt aan Laurette Onkelinx, 7,5 procent denkt aan Rudy Demotte, 6,5 procent denkt aan Jean-Claude Marcourt.

En ook opvallend: veel PS-kiezers hebben moeite met de dubbele petjes van Di Rupo, en willen een totale decumul. Vandaag is hij voorzitter, parlementslid en burgemeester van Bergen. 57,5 procent wil dat hij slechts één mandaat overhoudt. 6,5 procent wil zelfs dat hij alle mandaten opgeeft. 21,5 procent wil dat hij minstens één mandaat opgeeft, en slechts 14,5 procent is helemaal akkoord met z'n drie mandaten.

Het is een zoveelste klap voor Di Rupo, die al aangeschoten wild was. Vraag is hoe de PS nog veel langer verder kan met een dergelijk gewonde voorzitter. Anderzijds: in 2019 en al eerder in 2018 staat een geweldig electorale oplawaai te wachten. Beter om dat nog te laten gebeuren onder het leiderschap van Di Rupo en dan afscheid nemen van de man? Het speelt ongetwijfeld mee voor Paul Magnette.

Lees meer