Uncharted keerde sneller terug dan verwacht, en ook deze spin-off is een topgame ... met vrouwen in de hoofdrol

Vervang Nathan Drake als hoofdpersonage door Chloe Frazer, en je hebt Uncharted: The Lost Legacy. Het klinkt simpel, maar dat is het eigenlijk wel. De vorige game was zo goed dat we het helemaal niet erg vonden om er nu eentje te spelen die eigenlijk weinig nieuws aan de reeks toevoegt. Wel hebben we dus een nieuw verhaal, en het is ook geweldig om eens met een vrouw op schattenjacht te gaan.

Dat Chloe eigenlijk wel een beetje op Nate lijkt wat haar avontuurlijke karakter betreft, hoeft niet te verwonderen. Wie alle games gespeeld heeft, kent haar nog uit Uncharted 2. Daar had ze een soort relatie met Nathan Drake, dus ze pasten op dat moment wel bij elkaar. Intussen is Nate als een getrouwd man van het leven aan het genieten, maar Chloe heeft geen enkele reden om het avontuur vaarwel te zeggen. Ze krijgt in dit verhaal de hulp van nog een bekende uit de Uncharted-games: Nadine Ross.

Haar ken je zeker nog uit de vierde Uncharted, de laatste met Nathan Drake als hoofdrolspeler. Nadine stond er aan het hoofd van de paramilitaire organisatie Shoreline die je het leven erg zuur heeft gemaakt. Op het einde leek ze tot inzicht te komen, en liet ze haar partner Rafe én Nathan alleen achter. Ze heeft dus zeker een misdadig kantje, maar dat kan je ook van Chloe zeggen. Op die manier hebben de ontwikkelaars een geslaagd partnerschap gevormd voor deze spin-off. Vanaf de eerste minuut voel je je meteen op je gemak. Dit is gewoon een Uncharted zonder Nathan Drake, that's all!

Uitbreidingspakket

Erg lang ben je met de game niet bezig, maar wel lang genoeg om nog wat na te genieten van die historisch goede Uncharted 4. De hoofdstukken zijn minder talrijk, maar ze duren vaak ook wel iets langer. Eigenlijk is deze game een soort uitbreidingspakket, een extra bovenop de vierde game. Maar je hoeft die game niet te hebben om te kunnen spelen. Je hoeft het verhaal zelfs totaal niet te kennen. Op die manier krijg je een uitstekende uitbreiding die er ook als aparte game staat.

Zoals we gewend zijn, pakt Uncharted: The Lost Legacy uit met schitterende graphics en een verhaal dat loopt als een trein. Wie graag een paar uur na elkaar speelt, zit altijd goed met deze games. In het begin heb je even een serieuze laadtijd, maar daarna moet het spel nooit iets opladen. Je speelt dus echt onafgebroken, wat het filmische karakter van het verhaal en de games ten goede komt. Nathan is de voorbije tien jaar de mannelijke Lara Croft geworden, maar het feit dat Chloe hem zo gemakkelijk vervangt, bewijst hoe sterk Uncharted als franchise wel is.

Weinig verschillen

We zitten deze keer in India, waar Chloe op jacht gaat naar een grote schat. Ze is de slagtand van de godheid Ganesh op het spoor gekomen. Die zou ooit door een krijger zijn afgehakt, maar verborgen zijn door de koningen van het volk die de tand als kostbaar artefact wilden beschermen. Het is dus één van de best verborgen schatten ter wereld. Een eitje voor Nathan, zou je denken, maar je zal al snel merken dat Chloe over dezelfde talenten beschikt. Ook zij trekt als een magneet de gevaarlijke situaties aan, maar zolang jij goed aan de knopjes draait overleeft ze alles.

Nadine is op dat vlak de Victor Sullivan van dit verhaal. Ze is de ideale sidekick, maar gaat iets minder ver dan haar partner. Als er geklommen moet worden, dan is Chloe altijd nog net iets extremer dan Nadine. Dat klimmen voelt exact hetzelfde aan als in de vierde Uncharted-game. Het is heerlijk om langs rotsen omhoog te klimmen of metershoog boven een afgrond te bengelen. Het andere moment zit je aan het stuur van een auto die toeren uithaalt die we zelfs in de beste 4x4 zouden afraden. Het zijn deze dingen die je doen beseffen dat er zo goed als geen verschil is met de vorige game.

Geen vernieuwingen dus, maar over de grote lijnen is dat niet nodig. Toen we een tijdje geleden de bewerkte versie van de eerste drie games speelden, schrokken we ervan hoe goed zelfs de allereerste Uncharted vandaag nog tussen de toppers zou standhouden. Uncharted 4 was op alle vlakken buiten categorie, een game die amper nog kon worden verbeterd. Dus ons ga je niet horen klagen dat er weinig veranderd is en we hetzelfde recept op ons bord hebben gekregen. De kwaliteit die je verwacht is er nog steeds.

Open wereld

Die paar puntjes van kritiek die we ooit hadden, zijn bijgevolg ook gebleven. Zo ga je Nadine bijvoorbeeld in het zicht van de vijand zien lopen, terwijl jij je aan het verstoppen bent. En die vijand ziet haar vreemd genoeg niet. Een foutje in de AI van het spel, maar eentje dat we ook nu weer door de vingers willen zien.

Misschien is er toch één nieuwtje: de hoofdstukken zijn minder lineair. Vooral in het vierde hoofdstuk ga je dat merken. Eigenlijk is het een beperkte open wereld waarin wel wat te beleven valt. Je beschikt over een kaart waarop Chloe haar ontdekkingen bijhoudt. Het is aan jou om naar de locaties te reizen en er sleutels en schatten te vinden. De volgorde waarin je dat doet maakt niet zoveel uit. Veel meer vrijheid dus, en dat is misschien een leuke aanzet naar eventueel meer Uncharted-games in de toekomst. Het zou het eindige karakter van de games ook iets oneindiger kunnen maken. Al willen we uiteraard de prachtige filmstijl van de reeks ook niet verliezen.

Conclusie: 9/10

We hebben Uncharted 4 vorig jaar 10/10 gegeven, maar dat mogen we bij deze spin-off niet doen. Als het spel nog iets uitgebreider was geweest en als volwaardige aparte game kon worden beschouwd, dan hadden we er wellicht nog een puntje bij gedaan. Als uitbreidingspakket had dit spel echt niks dan superlatieven van ons gekregen, maar nu wil je voor die 39,99 euro toch wel iets terugkrijgen. Dat krijg je ook wel, want Uncharted: The Lost Legacy is even goed als z'n voorganger. Maar voor de fans van de reeks kon het nog net dat tikkeltje meer zijn.

De multiplayer is bijvoorbeeld dezelfde als in de vorige game, dus daar haal je ook geen extra plezier uit. Wie Uncharted 4 niet heeft, krijgt zo wel meer voor z'n geld. We hebben dus een beetje een dubbel gevoel bij het geheel, maar dat neemt niet weg dat je met deze game weer goed zit voor een paar uur spelplezier van het allerhoogste niveau. Voor ons was het vooral ideaal om af te kicken van de vorige game, die we nog steeds bij de beste games ooit rekenen.

En het spel doet ons hopen dat Naughty Dog ergens in een afgesloten bunker al bezig is aan Uncharted 5. Dat hoeft niet met Nathan te zijn, Chloe heeft zich ook bewezen. En er is ook nog de dochter van Nathan, die we op het einde van de vierde game hebben leren kennen. Die epiloog moet toch ook een reden hebben? Al vermoeden we dat een eventuele vijfde game nooit meer voor PS4 zal verschijnen. Die zullen de makers zonder twijfel voor de volgende console houden. More power, dat is immers de enige manier waarop Uncharted 4 en z'n spin-off ooit overtroffen kunnen worden.

 

Lees meer