Het nieuwe South Park-spel is er en hoe: de enige game waarin scheten heroïsch zijn

South Park: The Fractured But Whole zou sowieso één van de buitenbeentjes van het gamenajaar worden. En het spel heeft niet teleurgesteld. Als een ware superheld red je de straten al scheten latend van criminelen. Hilarisch, en zoals het hoort hoef je het allemaal niet te ernstig te nemen. Maar toch heeft het spel ook een verhaal waarvan je wil weten hoe het afloopt.

Enkele weken geleden kregen we één van de vreemdste persberichten ooit binnen. Met de vraag of we onze lezers konden oproepen om hun scheten op te nemen en door te sturen naar Ubisoft. De beste scheten zouden dan in de game opgenomen worden. Het was een aankondiging van wat we konden verwachten, en ja ... dat is het ook geworden. Niet alleen kan je met één druk op de knop overal in de game een ferme scheet lossen, je scheten zijn zelfs zo heroïsch dat ze in bepaalde omstandigheden een ware superkracht worden.

En ja, we bekennen. De eerste uren in deze game zijn we regelmatig het hele decor afgelopen om voor de neus van iedere persoon te ontgassen. Al is het maar om hun reactie te zien. Alleen al voor de scheten is South Park een game die je lachspieren op de proef stelt. Maar laten we het even over de inhoud hebben, en dan komen we straks nog wel terug op de winderigheid van ons personage.

Superhelden

Je zou niet meteen verwachten dat de game over een sterk verhaal beschikt en toch is dat zo. Sterk is misschien wat overdreven, maar het is zeker niet zo dat we het na een uur spelen allemaal gezien hebben. De makers gaan zoals het hoort ook regelmatig over de grens van de controverse. We willen nog niet te veel verklappen, want het zelf ontdekken is zoveel leuker. Maar voor ons was dat punt toch bereikt toen we een soort lapdance moesten doen ... terwijl we scheten laten. Sorry, het is onmogelijk om een review over South Park te schrijven zonder om de vijf zinnen een scheet te vermelden.

Ons personage heet New Guy, of zo spreken ze ons althans aan. Het is dan ook een onbeschreven blad dat je al spelend invult. Regelmatig sta je voor een belangrijke beslissing die de rest van je leven kan beïnvloeden. Of zo kondigen ze het toch aan, er mag ook al eens gespot worden met games in South Park. Naast je persoonlijke identiteit heb je ook de identiteit van een held. En die neem je eveneens al spelend aan. Zo mag je een paar kiezen uit superkrachten die je kunt bezitten.

Vanaf de eerste scène vloeit het kinderlijke van superheld spelen naadloos over in de realiteit die op de achtergrond speelt. In het heetst van de strijd wordt het spel soms letterlijk onderbroken omdat het uiteindelijk allemaal maar een spelletje is. Hoe ze dat doen, wil je ook liever zelf ontdekken. South Park slaagt er in dit spel perfect in om die typische elementen uit de cartoon naar de game te vertalen.

De Coon

Je bent uiteraard niet de enige superheld. Centraal staat de Coon, de superheld waar Eric Cartman achter schuilgaat. Samen met een pak andere hilarische superhelden ga je de strijd aan met het kwaad. En dat zijn niet altijd echte criminelen, maar bijvoorbeeld ook dronken mensen, prostituees en koks. Hoewel je ook dat combatsysteem niet altijd ernstig moet nemen, zit het best goed in elkaar. De spelvloer verandert in een soort schaakbord en vanaf bepaalde posities kan je de vijand aanvallen.

Natuurlijk zijn er in dat genre al betere games geweest, maar dat is ook niet de bedoeling van deze South Park. Na vier uur spelen hadden we nog geen enkel gevecht verloren. Eén keer duurde het wel vervelend lang omdat onze tegenstander zichzelf altijd regenereerde en zo terug sterker werd. Het leek een vicieuze cirkel, tot we het voordeel definitief naar ons toe trokken dankzij ... een scheet.

Uiteraard kan je de moeilijkheidsgraad wel aanpassen, zodat je toch iets meer uitdaging in die gevechten hebt, maar je kan het spel ook moeiteloos uitspelen met de focus op het verhaal. Op dat vlak is de game een heel lange versie van een aflevering van South Park. We waren zelfs een beetje verrast hoe simpel game en cartoon in elkaar overvloeien. En toch staat de game zelf als een huis. Je moet geen fan van de serie zijn om hier een zeer leuk spelletje in terug te vinden.

We hebben het al een tijdje niet meer over scheten gehad. Die winderigheid is zonder twijfel het sterkste punt van ons personage. Een scheet waarmee je de tijd kunt ombuigen, een woede-aanval uitlokken, of gewoon mensen op de zenuwen werken. Of je nu 10 jaar bent of 34, zoiets is gewoon leuk. Mocht de rest van de game wat mager uitgevallen zijn, dan hadden we hier kritischer over moeten zijn. Maar het laatste wat we gaan schrijven is dat South Park een scheet in een fles is - en zo hebben we op de valreep toch nog die uitdrukking gebruikt die we absoluut in deze review moesten proberen verwerken.

Conclusie: 8,5/10

South Park: The Fractured But Whole zal zeker niet de game van het jaar worden. Maar we zijn altijd een beetje bang wanneer een game zichzelf vooral als grappig aankondigt, zonder dat we zeker zijn van een sterke spelervaring. Uitdagend zullen we het spel dan ook niet noemen. Je bent die combats ook vrij snel beu, al zorgt de creativiteit van de bedenkers er wel voor dat ze toch nog redelijk plezant blijven. Het verhaal houdt veel langer stand dan verwacht, maar na een tijdje wordt het uiteraard toch wat minder verrassend.

Eindeloos is dit spel dus niet, maar er zit meer dan genoeg in de game om ons te boeien. En uiteindelijk hebben we verschillende keren luidop gelachen, wat toch één van de belangrijkste doelen van de makers moet geweest zijn. Misschien gaat de game wel iets minder ver dan de serie wat die humor betreft, maar dat maakt deze game dan weer toegankelijker voor een breed publiek. En geloof ons, ze gaan zeker ver genoeg. Maar dat er wel een beetje kritiek van de fans kan komen is logisch. Hoge bomen vangen immers veel wind ... Oeps, en nu genoeg over scheten, beloofd! We gaan nog een beetje gamen. Smell you later!

 

Lees meer