Voor alle Lord of the Rings-fans met heimwee: de nieuwe Shadow of War brengt de sfeer helemaal terug

We hebben een tijdje geleden allemaal genoten van The Hobbit, en veel langer geleden van The Lord Of The Rings. Die verhalen van J.R.R. Tolkien zijn helemaal verteld, maar wat heeft er zich tussen die twee boeken afgespeeld? Misschien nog een idee voor Hollywood, en Warner Bros heeft er alvast een game van gemaakt. De tweede al, want drie jaar geleden verscheen Middle Earth: Shadow of Mordor al. De opvolger Middle Earth: Shadow of War pikt de draad weer op.

Van een vreemde start voor een game gesproken. Het duurt veel langer dan gewoonlijk voor we weten waar het spel precies naartoe wil. Na een stevige openingsscène lijkt het verhaal aanvankelijk centraal te staan. Daarna zit je plots in een open wereld waar je enige tijd zoet mee bent. En nog iets later begin je over een eigen leger te beschikken wanneer je bepaalde regio's verovert. Maar dat is uiteraard niet negatief, de game weet je op die manier nog regelmatig te verrassen. Je hebt echt wel wat game-uren op de teller nodig voor je het spel echt kunt waarderen en beoordelen.

The Lord Of The Rings

Laten we beginnen met het verhaal. Dat gaat nog steeds over de doler Talion. Samen met Celebrimbor heeft hij een nieuwe ring gesmeed, waar die laatste een groot deel van zijn ziel in heeft gestopt. We bevinden ons in de tijd voor Lord Sauron z'n schaduw over Middle-Earth laat vallen, en uiteraard kan dit verhaal dan niet goed aflopen voor de legers van Gondor. Sauron is uiteraard geïnteresseerd in de ring, maar Talion en Celebrimbor hebben er ook een belangrijk wapen mee achter de hand. Ze kunnen er de kapiteins van de Orks mee inlijven en zo op missies sturen.

In het begin kan je dat nog niet, en moet je de Orks verslaan en doden. Wanneer ze je zelf doden worden ze gepromoveerd en kan je er extra goed bij varen wanneer je nadien wraak op de kapitein in kwestie neemt. De eerste grote veldslag in de game speelt zich af in Minas Ithil, misschien beter gekend als Minas Morgul. Vooral bij de echte fans van The Lord Of The Rings zal dit uiteraard meer dan een belletje doen rinkelen.

Je zit dus als het ware in een stukje grijze geschiedenis die de boeken en de films achterwege hebben gelaten. Dat maakt dat de sfeer van The Lord Of The Rings helemaal aanwezig in de game. Er is wel één groot verschil met de films: de Orks hebben allemaal een gezicht en een persoonlijkheid. Waar ze in de films een zootje lelijkaards waren, hebben ze nu toch een eigen verhaal en identiteit - ze zijn wel nog altijd even lelijk.

Dat is opmerkelijk en een zeer sterke eigenschap van deze game. Waar veel games het zich gemakkelijk zouden maken en die Orks grotendeels op elkaar zouden hebben laten lijken, merk je nu toch dat er iets mee gedaan is. Het feit dat je hen in je eigen kamp kunt krijgen, en dat ze sterke vijanden voor je kunnen uitschakelen maakte dat ook wel noodzakelijk. Het spel gaat zo zijn eigen leven leiden in plaats van volgens een script te lopen.

Het blijft verrassend

Vijanden bestrijd je ook wanneer je ze tegenkomt. Niet wanneer je volgens het verhaal tegen een bepaalde kapitein zou moeten vechten. Zo werkt het immers op het slachtveld ook. Het zogenaamde Nemesis-systeem is voor ons de belangrijkste reden waarom het de moeite loont om deze game te spelen. Qua graphics is deze Shadow Of War niet baanbrekend meer, maar daarmee zeggen we niet dat ze slecht zijn of tegenvallen.

Zelfs na heel wat uren spelen kom je nog altijd Orks tegen die je verrassen. De ene Ork is onbevreesd, de andere heeft vreemde eigenschappen. Soms kan je die ook gebruiken om een kapitein te doden. Je hebt er die op jou jagen en je plots in een hinderlaag lokken, maar we hebben er ook eentje ontmoet die doodsbang was en ging lopen. Toen we de achtervolging inzetten vocht hij ook nauwelijks terug. Uiteraard was dat een simpele kill, maar het is met dit soort dingen dat het spel zelden of nooit in herhaling valt, en dat is heel sterk.

Microtransacties

De game heeft hier en daar al kritiek gekregen omdat er redelijk wat dingen in zitten die je nog eens extra geld kosten. Het klopt zeker dat je het jezelf veel gemakkelijker kunt maken door in te gaan op deze microtransacties, maar ons stoorde het niet. We hebben nooit de frustraties gevoeld omdat we iets moesten aankopen, en we hebben dat ook niet gedaan. Maar het is begrijpelijk dat sommige gamers zich hier niet goed bij voelen, en we juichen deze ontwikkeling ook niet toe. Het kan niet dat je moet gaan betalen om het echte einde van een game te bereiken - ook wij zijn daar overigens nog niet geraakt.

Wat ook een beetje stoort is het gebrek aan de mogelijkheid om rechtstreeks te saven. Aanvankelijk dachten we dat dit automatisch gebeurde waardoor we redelijk wat voortgang waren verloren. Stop daarom niet voor je een fast travel-punt hebt vrijgespeeld. Door hiervoor te kiezen op je kaart ga je de game ook opslaan.

Langzaam maar zeker merk je dat het verhaal een beetje op de achtergrond verdwijnt, en dat de gameplay het overneemt. En dat maakt van Shadow Of War een gigantisch spel waar je heel lang mee zoet bent. Naast de campagne is er overigens ook nog een online gedeelte waar je nog meer tijd in kunt steken.

Conclusie: 8/10

Shadow Of War is één van de grootste games van dit najaar geworden. Je bent zeker van tientallen uren die geen seconde gaan vervelen. Het spel verrast regelmatig door de accenten te leggen op datgene waar het er voor de gamers toe doet. Gameplay staat centraal en dat overstijgt voor ons de elementen waarop het spel een beetje wordt afgerekend.

Los van dat alles roept Shadow Of War op een uitstekende manier de sfeer van The Lord of The Rings op. Dat maakt dat je meteen vertrouwd bent met de omgeving, en het is aangenaam dat deze spin-off geen totaal andere weg is ingeslagen. The One To Rule Them All, dat zal deze game dit najaar niet worden, maar wel eentje die er op alle vlakken uitspringt en niet onopgemerkt voorbij gaat.

 

Lees meer