Ook Belgische overheid verschijnt in de Paradise Papers met een constructie op de Maagdeneilanden

De Belgische overheid zelf mag zich in het rijtje van Janssen Pharmaceutica, Nike en Ageas plaatsen: drie bedrijven die genoemd worden in de Paradise Papers. Ook BMI, een Belgische overheidsconstructie, heeft blijkbaar een postbus op de Maagdeneilanden, al zijn ze zich daar van geen kwaad bewust. 

De Belgische Maatschappij voor Internationale Investering (BMI) is een maatschappij die co-financieringen aanbiedt, op middellange of lange termijn van buitenlandse investeringen door Belgische ondernemingen. BMI wordt voor 63,4% gerund door de Belgische overheid. In 1996 werden zij mede-aandeelhouder van InfraAsia Development. Het doel: de Belgische belangen in Vietnam verdedigen nadat het Amerikaanse handelsembargo is opgeheven.

Maar InfraAsia is één van de vele namen die opduikt in het Paradise Papers-dossier, zegt Knack, die de dossiers bestudeerde. Want waar werd InfraAsia opgericht? Op de Britse Maagdeneilanden, hoewel er eigenlijk geen enkele reden is om de vennootschap daar op te richten. Erger zelfs, e-mailverkeer dat Knack kon inkijken, wijst erop dat InfraAsia een tijdlang geleid werd uit ... Antwerpen.

Belgisch compromis

Intussen is de constructie veranderd. De investeringen in de Vietnamese haven verlopen intussen via Hong Kong, om een beursdeelname voor te bereiden. De positie van Hong Kong is twijfelachtig, maar die van de Maagdeneilanden is dat absoluut niet. Hoe komt het toch dat de postbusconstructie jarenlang ongemerkt kon blijven bestaan? Het antwoord op die vraag blijkt opnieuw een soort Belgische compromis:

"Destijds zijn er over de BVI geen grote discussies geweest. Waarschijnlijk omdat het andere tijden waren, en omdat het duidelijk was dat de BVI-vennootschap niet was opgezet om te foefelen", zeggen Philippe Hermans en Erna Vandeplas aan Knack. "Want voor alle duidelijkheid: voor ons is er geen enkel belastingvoordeel bij." Ze vermelden er wel nog bij dat zo'n constructie vandaag niet meer zou kunnen.

Vandaag blijft er van de constructie nog zo'n vier procent in Belgische handen. Die uit elkaar trekken, blijkt te moeilijk, door lokale wetgeving, die een verandering van aandeelhouders bemoeilijkt.

Niet illegaal

De Paradise Papers zijn zo'n 13,4 miljoen documenten die gelekt werden aan de Duitse krant Süddeutsche Zeitung. In de stijl van de Panama Papers werden de documenten door enkele kranten en tijdschriften bestudeerd. De papieren zijn afkomstig van advocatenkantoren Appleby en Asiaciti, die specialiseren in offshoreconstructies. Er zijn zo'n 500 Belgische bedrijven bij betrokken.

Offshoreconstructies zijn niet noodzakelijk illegaal. Zo moet je in België melding maken van investeringen boven de 100.000 euro. Vaak is er geen enkele reden om een constructie op te richten op bijvoorbeeld de Bahama's of in Panama, buiten het belastingsvoordeel. Je spaarboekje naar daar verhuizen is wellicht nutteloos: offshoreconstructies zijn niet alleen winstgevend, ze kosten ook behoorlijk wat. Enkel wie een groot kapitaal kan investeren, heeft er dus baat bij.

Intussen worden er dus behoorlijk wat grote namen genoemd in verband met de Paradise papers. Enkele ministers onder Trump worden nu met argusogen gevolgd, Apple, Nike en zelfs de Britse Royal Family zouden ook allemaal een extra zakcent verdiend hebben met offshoreconstructies.

Lees meer