Al Gore: “De VS is niet uit klimaatakkoord gestapt. Alleen Trump is eruit gestapt. We zullen erin blijven.”

Indrukwekkend was ie: Al Gore. De man wiens presidentschap werd gestolen door George Bush in 2000 mocht de afscheidsrede geven op Web Summit in Lissabon, ’s werelds belangrijkste en grootste event voor tech en digitale innovatie. Na afloop van een geweldige speech over hoe de aanwezigen in zijn ogen de sleutel in handen hebben om de opwarming van ons klimaat een halt toe te roepen, kon je je eigenlijk maar één ding afvragen: wat als Gore president was geworden toen? De wereld zou er wellicht anders uitzien nu. Beter ook.

Van de bijna 60.000 aanwezigen (de Altice Arena zat al uren op voorhand tsjokvol en duizenden moesten buiten volgen op grote schermen) waren de meeste millenials. Ze kennen Gore alleen van zijn films over het klimaat, en, in het geval van een pak developers en start-ups hier met groene inslag van het feit dat hij de baas is van Generation Investment Management.

Generation Investment Management LLP (GIM) is een in Londen gevestigde beleggingsbeheervennootschap met een beleggingsstijl die traditioneel aandelenonderzoek mengt met een focus op duurzaamheidsfactoren, waaronder sociale en ecologische verantwoordelijkheid en corporate governance.

Sinds 2004 heeft het al 18 miljard euro in bedrijven geïnvesteerd die werken aan oplossingen en initiatieven tegen de opwarming van ons klimaat. En Gore was niet alleen in Lissabon om te speechen, maar ook om te kijken naar zaken om in te investeren.

Generation heeft trouwens ook een wereldwijd onderzoeksplatform gebouwd om duurzaamheidsonderzoek te integreren in fundamentele aandelenanalyse.

Dat heeft al heel mooie dingen opgeleverd, maar die zijn nauwelijks bekend bij het grote publiek. Dat kent Gore van de klimaatfilms An Inconvenient Truth en An Inconvenient Sequel.

Wat weinigen weten over Al Gore

Wat weinigen weten over Al Gore is dat hij 1) ooit een verdomd goeie journalist was die een hoop schandalen kon blootleggen en 2) dat hij een erg belangrijke speler is geweest om ervoor te zorgen dat het internet door ons allemaal kan worden gebruikt.

Gore was niet de vader van internet, maar eerlijk gezegd is Gore wel de politicus die zich in het meest systematisch heeft ingespannen om ervoor te zorgen dat we tot een internet kwamen dat open werd gezet voor alle burgers.

Dat zijn niet mijn woorden, maar die van Newt Gingrich, de voormalige Speaker of the House en ouderwetse oil loving Republiek die een groot deel van zijn carrière besteedde om Gore onderuit te halen.

Al in de jaren zeventig promootte toen nog Congreslid Gore het idee van hogesnelheidstelecommunicatie als motor voor zowel economische groei als de verbetering van ons onderwijssysteem. Hij was de eerste verkozen functionaris die het potentieel van computercommunicaties inzag om een ​​bredere impact te hebben dan alleen het verbeteren van het gedrag van wetenschap en wetenschap.

Het was Gore die in 1991 ervoor zorgde dat George H.W Bush de High Performance Computing and Communication Act tekende, een wet die het internet zoals we het vandaag kennen mogelijk maakte.

Gore was dus zeker op z’n plaats op Web Summit, en voor een 69-jarige is hij verdomd goed op de hoogte van de jongste technologische revoluties.

Los van al die dingen, eender waar Al Gore z’n 30-minuten durende speech zou hebben gegeven: het zou gewerkt hebben.

Gore was van het eerste moment tot het laatste strijdvaardig, eloquent ook maar hanteerde tegelijk taalgebruik waaruit bleek dat hij in zijn jeugdjaren effectief in de zomer tussen de boeren heeft gewerkt.

“De Amerikaanse bevolking zijn rol spelen in dit gevecht"

"Ik ga er geen doekjes om winden”, zei hij aan het begin. “Ik ben vandaag gekomen om jullie te rekruteren in de strijd tegen de klimaatverandering”. Daarna schetste hij een beeld van de miserie die klimaatverandering de jongste maanden heeft veroorzaakt, daarbij de dodelijk bosbranden in Portugal niet vergetend.

"Kunnen we de klimaatverandering stoppen? Kunnen we veranderen? En zullen we veranderen?”, vroeg hij zich af. Aan het einde van de speech bleek het antwoord drie keer ja te zijn.

Toegegeven, de speech van Gore was ook wel zo goed omdat hij zich, nu hij zichzelf buiten de actieve politiek heeft gezet, kan permitteren om dingen te zeggen die een carrièrepoliticus niet aandurft. Domme dingen die domme mensen zeggen ook zo benoemen bijvoorbeeld.

Maar zelfs dat in overweging nemende: ik hebben ondertussen speeches van vier presidenten meegemaakt, Obama inclusief, en Gore liet ze gisterenavond allemaal achter zich.

Het verschil met wat Trump ervan bakt, kan niet groter zijn. En nu we het toch over Trump hebben: Gore had iets fundamenteels te zeggen over diens beslissing om uit het klimaatakkoord te stappen. “De VS is NIET uit klimaatakkoord gestapt. Alleen Trump is eruit gestapt. We zullen erin blijven”, zei hij.

"Het eerste dat de volgende president van de Verenigde Staten zal doen, is terugkeren naar de Overeenkomst van Parijs", zei hij. En hij drong er bij de rest van de wereld op aan "de Verenigde Staten van Donald Trump te scheiden" en beloofde dat “de Amerikaanse bevolking zijn rol spelen in dit gevecht zoals van ons verwacht wordt, ondanks Trump."

"Trump niet op andere gedachten te brengen"

In de coulissen liet Gore ook vallen dat hij verschillende keren heeft geprobeerd om Trump op andere gedachten te brengen, maar dat hij er nu van overtuigd is dat dat nooit gaat gebeuren. Maar, zei hij ook, dat doet er niet echt toe, want er is momenteel een proces in de maak dat een consensus zal voortbrengen tussen de Democraten en de Republikeinen over de aanpak van de klimaatverandering.

Dat lijkt utopisch, maar is het helemaal niet: voormalig Amerikaanse buitenlandminister James A. Baker III kondigde vorige week aan dat hij met collega’s conservatieven een plan heeft gemaakt voor een CO2-belasting.

Baker zei dat het een manier is om het Republikeinse doel te bereiken: het verwijderen van milieuregelgeving zonder de gevaren van klimaatverandering te riskeren - of die gevaren nu echt zijn of niet.

"Dit plan kan volgens mij als een verzekeringspolis dienen voor het geval dat de Al Gores van de wereld gelijk blijken te hebben”, zei hij.

Baker, 88, diende als stafchef van het Witte Huis en finacieminister onder Ronald Reagan, en ook als stafchef van het Witte Huis onder George H. W. Bush. Hij geldt als erg invloedrijk binnen de Republikeinse partij.

Lees meer