#MeToo 2.0. : Misbruikt door de hulpverlener

!

Dit artikel werd gemaakt door een van onze bezoekers. Wil je reageren of zelf een artikel schrijven in onze Zoo, be our guest! Lees hier het hoe/wat/waar of begin er meteen aan.

Ik doe dit in eerste instantie voor mezelf, artikels schrijven op Newsmonkey. Therapie die ik nodig heb in de hoop dat het me helpt de gevolgen van misbruik te verwerken. #MeToo is overal, en dat is goed. Hopelijk wordt 2018 het jaar van een soort psychologische #MeToo. De eerste 25 jaar van mijn leven waren fantastisch. Een HSP die goed in zijn vel zit, kan de wereld aan, kan de wereld verbeteren en bergen verzetten. 5 artikels komen eraan in de komende weken, gaande van OK ervaringen tot gevangen worden in een net van iemand die bewust misbruik maakt van mijn aard. Namen noemen kan ik niet, dat is niet veilig voor mij. Lees wat ik schrijf met een open mind. Heel veel mensen, ook coaches en hulpverleners hebben een narrow mind, en dat is een probleem. Ikzelf kom uit….ja, goed geraden, en mijn verhalen kunnen zich gelijk waar afspelen. In Aarschot, Lier, Brugge, Lovendegem of Oostrozebeke. Wie durft, en zich een beetje herkent in verhalen, please share on social! 

Hoofdstuk 2: misbruikt door een narcist

Door mijn vorige post fietste ik door alsof het niets was. Bij het schrijven van deze tekst, zelfs de woorden die in de komende zinnen komen, begin ik om de zo veel seconden te wenen. Ik denk terug aan toen mijn leven nog gemakkelijk was, aan de nachtelijke feesten in de Overpoort. In mijn vorige post kon je lezen hoe mijn wereld door de ‘diagnose’ HSP door elkaar werd geschud. Ik heb een vriend, uit Zwart-Afrika, die vindt dat België een plaats is waar de meest normale persoon zich abnormaal voelt. Hij spreekt Engels, maar letterlijk vertaald zei hij (Google Translate all the way): “De plaats is gevoelloos en onregelmatig, als ik zo mag zeggen, dat mensen met een beetje gevoeligheid en liefde zich soms niet op hun plaats voelen.” Ik voelde me niet op mijn plaats en ging op zoek naar hulp. Mijn eerste psycholoog was echt een topkerel. Zeer bekwaam en ook vol goede bedoelingen. Helaas was hij het omgekeerde van HSP. Hoe hij zijn best ook deed, hij snapte niet wat ik hem vertelde.

Mijn tweede snapte me perfect, hij was zelf ook HSP, denk ik. Of kon goed doen alsof. Gedurende meer dan een jaar heeft hij me begeleid. De eerste 5 a 6 maanden ging het goed.

#MeToo 2.0.

De laatste 6 heeft hij de meest-kwaadaardige psychologische technieken op me toegepast waardoor ik nu al meerdere maanden in de put zit. Als een gewoon persoon dit doet omdat hij dit leuk vindt, is dat erg. Als een ‘hulpverlener’ alle kennis die hij heeft misbruikt om zichzelf er beter uit te laten komen en met het doel zijn patiënt te laten crashen, is het duivels. Ik probeerde klacht in te dienen bij politie en psychologenbonden maar werd steeds lachend weggestuurd. De man deed, achteraf bekeken een beetje denken aan Hannibal Lecter. Ik heb er samen met mijn familie aangedacht om klacht in te dienen, maar de advocaat, gespecialiseerd in misbruik, heeft het ons afgeraden omdat het moeilijk te bewijzen valt. Daarom dat ik hier ook geen namen noem. Dan zou de sluwe man durven zeggen dat ik nog niet genezen was, of overduidelijk aan een aandoening leed die hem in een slecht daglicht wilde stellen. Ik weet echter ook dat er nog mensen zijn die in zijn val trapten. De eerste maanden liet hij me geloven dat ik de wereld niet snapte omdat ik de wereld verkeerd zag. Ik was blij dat ik eindelijk doorhad wat het probleem was. Achteraf bleek, na lange gesprekken met specialisten in het vak, dat ik de wereld wel snapte, maar dat mijn ‘hulpverlener’ me een ander wereldbeeld had aangepraat, om me daarna helemaal onderuit te halen met het doel mij steeds opnieuw te laten redden door hem. Blijkbaar is dat iets typisch voor een narcist. De taktieken die hij gebruikte, waren brainwashing en gaslighting.

Brainwashing is algemeen gekend, maar gaslighting was nieuw voor mij. Ik kan het niet onder woorden krijgen wat het is, maar google het en je weet hoe wreed het is. Als iemand je mishandelt, verkracht, een blauw oog slaat, zijn er meestal, als je snel naar de dokter gaat, wel bewijzen. Ik heb geen bewijzen, en wil de wereld dus laten kennismaken met dit soort zaken.

Tot een paar weken geleden zat ik heel diep. Angstaanvallen, zelfmoordneigingen, hyperventilatie. Toen las ik van iemand anders een post op Facebook die volledig ging over een verhaal met een narcist. Ik zou het nooit durven plaatsen, maar die man, inderdaad een man, durfde dat dus wel. Misschien in een woedebui, misschien bewust. En er was het boek van de vrouw die euthanasie liet plegen na een leven dat gedomineerd werd door satanisch misbruik, in dezelfde grootorde in mijn ogen.

Dat zette me ertoe aan om een profiel aan te maken op Newsmonkey en mijn verhalen te delen met de wereld. Mijn vorige post had een teleurstellend resultaat. Nul shares, wat ik ook snap, want ja, wie wil er nu mijn verhaal aan dat van hemzelf hangen en zo ook zichzelf de veiligheid ontnemen en risico lopen psychologisch gekraakt te worden? Maar het was toch niet fijn.

Ik lees dit stuk na, een dag na het schrijven, en ik zie dat het heel wat minder samenhangend is dan mijn eerste post. Het heeft me hard geraakt en het gaat nog maanden duren voor deze eens zo vrolijke meid, terug de ouwe is. Als dat er al ooit van komt.

Zorg goed voor jezelf en pas op in de jungle! XoXo - Angele

IN VOORBEREIDING

Hoofdstuk 3: Confidentialiteit doet er niet toe. De hulpverlener die mijn intiemste verhalen deelt met tientallen andere mensen…en die de intiemste verhalen van andere mensen ook deelt, gaande van de zangeres die zelfmoord pleegt tot de celebrity die een parenclub bezoekt, of de man die de sessie voor je zat zijn zwartste gedachten tot de topadvocaat met een angststoornis.

Hoofdstuk 5: Hoe wapen je jezelf tegen misbruik? Misschien doet het schrijven van hoofstukken 1, 2 en 3 al zo goed, dat dit hoofdstuk, en ook hoofdstuk 5, dat gaat over de onbestaande hulplijnen van de overheid uit, niet meer hoeft. Nu ik dit neerpen, voelt het zelfs al een beetje zo. Nu ik dit neerpen is de behoefte om hoofdstuk 1 en 2 te lanceren al minder. Maar ik doe het toch, om andere HSPers te helpen. De pijn die ik jarenlang heb ervaren, de rand van de afgrond, het is zo erg, dat een waarschuwing zeker nodig is!!!!