K-pop verovert de wereld, maar dit is hoe schrijnend het er achter de schermen aan toe gaat

K-pop, oftewel Koreaanse pop, is aan een serieuze opmars bezig. De muziek heeft de Vlaamse radiostations bereikt en er is een belangrijke plaats voorzien voor het genre op de Olympische Winterspelen in Pyeongchang. Maar hoewel bijna elk Zuid-Koreaans kind ervan droomt om het te maken als K-popster, is het niet allemaal rozengeur en maneschijn in de K-popwereld. Integendeel. 

Nu de Olympische Winterspelen plaatsvinden in het Zuid-Koreaans Pyeongchang, heeft de hele wereld op slag kennisgemaakt met K-pop. Tijdens de vlaggenparade op de openingsceremonie klonk er K-pop door de boxen van het stadium en tijdens de slotceremonie zullen verschillende K-popsterren op het podium verschijnen.

Het muziekgenre is al jaren razend populair in het thuisland Zuid-Korea, waar fans dagenlang kamperen om hun idolen aan het werk te zien. De K-popindustrie is goed voor een waarde van zo'n 5 miljard dollar. En nu is de rest van de wereld aan de beurt. Maar helemaal koosjer is de K-popindustrie niet.

Gangnam Style

Je kon er in 2012 niet omheen, de monsterhit Gangnam Style van de Zuid-Koreaanse artiest Psy.

De clip van het nummer werd de eerste video ooit die een miljard views wist te veroveren op YouTube en beheerste wekenlang hitlijsten over de hele wereld.

Deze populariteit zorgde voor een mijlpaal voor K-pop. Voor het eerst werd een K-popnummer een wereldwijd succes.

Opmars

Na het verpletterende succes van Psy bleef het een tijdje stil rond K-pop, maar recent lijkt het genre begonnen aan een echte opmars.

Zo worden de nummers van K-popgroepen EXO en BTS geregeld gespeeld op de radio en kon de hele wereld genieten van de Zuid-Koreaanse popmuziek tijdens de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen.

Maar achter de groepen die met hun vrolijke nummers en strakke dansmoves de ene hit na de andere scoren, gaat een machine schuil, met wurgcontracten, jarenlange trainingen en plastische chirurgie.

Follow your dream

K-popster worden is de droom van vele Zuid-Koreaanse jongeren. Ze kijken enorm op naar de bestaande sterren en willen in hun voetsporen treden. Maar K-popster word je niet op één, twee, drie. Er gaan selecties, jarenlange trainingen en een zeer strikte wetenschap aan vooraf.

Om een K-popster te kunnen worden moet je ofwel ontdekt worden door een van de grote agentschappen of deelnemen aan een auditie. De grootste agentschappen in de K-popindustrie zijn S.M. Entertainment, YG Entertainment en JYP Entertainment. Deze zogenaamde 'Big Three' hebben samen een jaaromzet van zo'n half miljard dollar.

Deze agentschappen houden zowat elke week audities, waarbij honderden kandidaten de revue passeren. De meesten van die kandidaten zijn amper 10 tot 12 jaar oud. Dit zijn de beste leeftijden om mee aan de slag te gaan, omdat de trainingen soms jarenlang duren.

De agentschappen zijn verantwoordelijk voor de volledige carrière van de K-popsterren. Ze kiezen eerst de jonge tieners waarmee ze samen willen werken, dan verzorgen ze hun jarenlange training en nadien zijn ze ook verantwoordelijk voor de muziek en staan ze in voor het management van de groepen die ze onder hun vleugels hebben.

Tot 10 jaar trainen

Wanneer je als jonge tiener toegelaten wordt, begint het trainingsprogramma, waarbij je klaargestoomd wordt voor het leven als K-popster. En daar komt heel wat bij kijken. Danslessen, zanglessen, lessen op Koreaanse uitspraak, ... maar vooral ellenlange werkdagen. De zogenaamde 'trainees' moeten soms tot wel 16 uur per dag trainen.

Tijd voor zichzelf of voor familie hebben ze amper. Er zijn verschillende verhalen van (ex-)K-popsterren die hun familie jarenlang niet zagen. Terwijl het vaak om jonge kinderen gaat. De trainees leven tijdens hun trainingsperiode samen met andere aspirerende K-popsterren in dorms, kleine appartementen waar ze met z'n allen samenleven.

Zelfs na hun debuut als K-popgroep blijven de meeste K-popsterren samenwonen. Dit omdat het voor de agentschappen zo makkelijker is om hun sterren te controleren. Sommige van die K-popgroepen komen zo terecht in luxueuzere huizen, anderen blijven wonen in (te) kleine appartementjes, waar ze soms met tien een kamer moeten delen.

Bovendien verzekert een plekje in het trainingsprogramma geen plaats in een toekomstige K-popgroep. Enkel de besten krijgen de kans om te debuteren als K-popgroep en ook daar is het een strijd. Want brengt een K-popgroep niet genoeg op, dan wordt deze door het agentschap al snel vervangen door een andere.

Uithongeren

Naast een uitgebreide skillset, moeten K-popsterren ook beschikken over de juiste looks. Een eerste punt daarbij is hun gewicht. K-popsterren moeten slank zijn. Om hun slanke lijn te bewaren gaan de meesten tot het uiterste.

Zo is er de K-popgroep Nine Muses, waarvan de meisjes het 'bekertjesdieet' gebruiken. Daarbij mogen ze enkel eten wat er in een papieren bekertje past. Absoluut niet veel dus.

Een ander extreem dieet is dat van Dasom, een lid van de K-popgroep Sistar. Zij moest in drie weken tijd tien kilo verliezen. En daarom moest ze het 'one-food dieet' volgen. Waarbij ze dus, zoals de naam al doet vermoeden, maar één soort voedsel mocht eten. In haar geval was dat komkommer. Smullen!

Plastische chirurgie

Maar een slanke lijn is niet alles voor een K-popster. Het is ook belangrijk om aan alle schoonheidsidealen te voldoen. En daar komt vaak plastische chirurgie bij kijken.

Neuscorrecties, ooglifts, borstvergrotingen, ... Het zijn maar enkele van de chirurgische ingrepen die vele aspirerende K-popsterren moeten ondergaan. Deze operaties hebben als doel om een zo Westers mogelijk uiterlijk te bekomen.

Het gebruik van plastische chirurgie bij K-popsterren is tegenwoordig zo sterk ingeburgerd dat de meisjesgroep SixBomb zelfs gewoon een nummer heeft uitgebracht over hun plastische ingrepen, waarbij ze voor- en na-foto's gebruiken om aan te tonen hoe sterk ze veranderd zijn.

Wurgcontracten

Waarom stappen deze jongeren niet uit deze slopende trainingen, zou je kunnen denken. Wel, naast het feit dat ze het gewoon echt willen maken en dromen van een leven als superster, staan ze ook onder een zwaar contract. Waardoor ze tot 10 jaar lang vasthangen aan hun agentschap.

Dit liep al meermaals fout waardoor verschillende K-popsterren hun agentschappen voor de rechter sleepten. Zo was er Han Geng van de K-popgroep Super Junior. In 2009 sleepte hij zijn agentschap S.M. Entertainment voor de rechter. Het agentschap had hem dingen laten doen tegen zijn zin en hem verboden om op ziekteverlof te gaan terwijl hij kampte met nierproblemen.

Datzelfde jaar rolde er nog een klacht tegen het agentschap binnen, deze keer van ex-leden van de groep TVXQ, zij klaagden het agentschap aan vanwege een ongelijke verdeling van de winst terwijl ze moesten functioneren op vier uur slaap per nacht.

Regulering

Door deze zaken is er in Zuid-Korea een regulering ontstaan om deze wanpraktijken tegen te gaan. Zo wordt de maximale duur van een contract nu beperkt tot 7 jaar. Verder wordt er gesteld dat er voldaan moet worden aan de basisrechten op het vlak van rust en slaap, waarbij er uitzonderingen gemaakt kunnen worden voor bepaalde projecten. De werkuren dienen beperkt te worden tot 35 uur per week voor kinderen jonger dan 15, jongeren tussen de 15 en de 18 jaar mogen maximum 40 uur per week werken.

Minderjarigen mogen verder niet werken tussen 10 uur 's avonds en 6 uur 's ochtends, tenzij hun ouders daar toestemming voor geven. Tot slot bevat de regulering ook een bepaling die stelt dat het verboden is om minderjarigen in sexy outfits te laten opdraven op een podium.

Het is dus duidelijk dat er in de nieuwe regelgeving nog heel wat achterpoortjes te vinden zijn om K-popsterren alsnog uit te buiten. Bovendien staan er nog steeds monsterboetes op het beëindigen van een contract, waardoor veel aspirerende K-popsterren gedwongen worden om bij hun agentschap te blijven, ook al worden hun basisrechten niet nagekomen.

Zelfmoord

Eind vorig jaar kwam er tragisch nieuws uit de K-popwereld. Kim Jong-hyun, een 27-jarige K-popster bij de groep SHINee, pleegde toen zelfmoord.

Het feit dat een jonge succesvolle artiest zich van het leven beroofde zorgde voor veel vragen, zeker ook omtrent de K-popcultuur. Uit een brief die na het overlijden van Kim Jong-hyun gevonden werd, werd duidelijk dat de popster kampte met een ernstige depressie ten gevolge van de stresserende levensstijl die hij vanaf jonge leeftijd had.

Toen hij met z'n depressie om hulp vroeg, werden zijn depressieve gedachten van de tafel geveegd als een "stem in zijn hoofd", waardoor hij niet de hulp kreeg die hij nodig had. Waarschijnlijk zodat hij kon blijven optreden.

Copycatgedrag

Na het overlijden van Jong-hyun werd gevreesd voor copycatgedrag bij fans, omdat de zanger razend populair was op het moment van zijn overlijden. Op zijn begrafenis waren meer dan 10.000 fans aanwezig.

K-pop is een muziekgenre dat ook bij ons waarschijnlijk steeds populairder zal worden, maar het heeft dus zeker en vast een duister kantje. Hoe vrolijk de muziek ook klinkt.

Lees meer