Reynders aast opnieuw op internationale baan: secretaris-generaal van Raad van Europa

Vicepremier Didier Reynders (MR) wil nog steeds z'n exit uit de Belgische politiek maken. Verschillende regeringsbronnen bevestigen dat hij momenteel aast op een nieuwe topjob: die van secretaris-generaal van de Raad van Europa. Het hoeft niet te verbazen: de Franstalige liberaal is al veel langer bezig met persoonlijke carrièreplanning.

Als je de vraag stelt in de Wetstraat naar wat de plannen zijn van Didier Reynders (MR) krijg je steevast een meewarig of cynisch antwoord. Het varieert van "Didier heeft altijd plannen", over "welk rookgordijn heeft hij nu weer opgetrokken", tot "als jij het weet, mag je het me zeggen". Om maar te zeggen: Reynders heeft een behoorlijk stevige reputatie als player opgebouwd voor zichzelf, in de afgelopen 20 jaar in de Wetstraat.

Verschillende bronnen binnen de federale regering bevestigen nu dat hij nog steeds bezig is met de volgende stap in z'n carrière: een internationale topjob. En daarbij heeft hij volgens insiders z'n oog laten vallen op de functie van secretaris-generaal van de Raad van Europa. Dat is een internationale organisatie die niet verward mag worden met de Europese Unie. Met 47 leden zijn alle Europese landen (maar ook bijvoorbeeld Turkije, Rusland en Armenië) lid.

De organisatie focust op vooral op democratie en mensenrechten, maar heeft geen enkele echte politieke macht. Dat is niet verwonderlijk gezien iedereen lid is, ook pakweg de Russen, Turken, Wit-Russen, Moldaviërs en Macedoniërs: plekken waar democratie nu niet meteen hoogtij viert. Elk lid moet wel tegen folteren en tegen de doodstraf zijn.

Plots dook de secretaris-generaal op

De post van secretaris-generaal is best prestigieus, al is het nu niet meteen een job met gigantische impact. De huidige secretaris-generaal is Thorbjørn Jagland, de voormalige eerste minister en minister van van Buitenlandse Zaken van Noorwegen. Zijn tweede termijn loopt op z'n eind, al zit hij er op papier nog tot 2019. Maar bij dit soort organisaties is een relatief vroege diplomatieke campagne de juiste aanpak om verkozen te raken als baas.

Jagland was dan ook een opvallende gast bij de Belgische diplomatieke dagen eind 2017. Dat is het moment dat alle ambassadeurs en diplomatiek personeel naar Brussel komen om enkele dagen samen te vergaderen. "Het was helemaal niet duidelijk waarom die man daar plots opdook", zo is in diplomatieke kringen te horen. "Vandaag wordt dat iets duidelijker."

Eten bij Bruneau

Reynders speelde zichzelf de afgelopen maanden in de nationale pers weer flink in de kijker. Eerst lekte het feit dat hij gaan eten was bij Bruneau, in gezelschap van de N-VA-top. Bijzonder gênant voor Bart De Wever (N-VA) en Jan Jambon (N-VA), die aan tafel zaten. Want Reynders maakte doodleuk het gespreksonderwerp ook wereldkundig: vervroegde verkiezingen. Of het de N-VA was (volgens Reynders) of Reynders zelf (volgens de N-VA), die ermee af kwam, doet niet veel ter zake.

De schade in de relatie tussen de N-VA en premier Charles Michel (MR) was groot. Want de premier en Reynders zijn oude rivalen binnen de MR. En het is met de premier dat de N-VA zaken moet doen, niet met Reynders, zo redeneert de eerste minister zelf. Sommigen bronnen binnen de coalitie beweren daarbij dat het Reynders niet slecht zou uitkomen moest de regering vallen: dan heeft hij z'n handen vrij om volop voor een internationale functie te gaan.

En opeens gaat het opnieuw over Brussel

Opvallend is anderzijds dat Reynders zich de afgelopen weken profileerde in Brussel. Hij gaf scherpe commentaar op de PS enerzijds en begon plots ook overal te vertellen dat hij een coalitie met de N-VA wil. Tegelijk liet hij in de wandelgangen verstaan wel te denken aan de post van minister-president van Brussel. Opnieuw een zet waarbij verschillende partijgenoten en collega's zich afvragen wat hij nu weer in z'n schild voert. In 2014 was Reynders ook al eens 'kandidaat minister-president', zonder daarna nog enige interesse in Brussel te vertonden.

2014 was het jaar van de grote teleurstelling voor Reynders. In de zomer onderhandelde hij samen met z'n partijvoorzitter Charles Michel over een Zweedse coalitie. Maar op dat moment was hij er rotsvast van overtuigd dat Kris Peeters (CD&V) premier zou worden, net als overigens de betrokkene zelf. Maar Wouter Beke (CD&V) besliste anders, en verkoos de post van Europees Commissaris boven het premierschap voor z'n partij. Die cruciale nacht huilde Reynders z'n legendarische tranen, omdat hij naast een internationale carrière greep.

De minister van Buitenlandse Zaken heeft z'n ambitie allerminst opgeborgen: hij wil nog steeds een internationale exit. Dat zou dus die Raad van Europa zijn. Die houdt kantoor in Parijs en Brussel: geen onaantrekkelijke plek voor Reynders om zich te nestelen.

Lees meer