No shame: ex-PS-topvrouw Pascale Peraïta eist 280.000 euro van de daklozen-vzw Samusocial

Het Samusocial-schandaal krijgt een bijzonder bitter einde. Want één van de hoofdrolspelers in de hele zaak, Pascale Peraïta, kreeg jarenlang onterecht zitpenningen uit de kas van de daklozenorganisatie. Maar nu keert het gevallen PS-kopstuk zich tegen diezelfde vzw, om nog liefst 280.000 euro schadevergoeding te eisen. Het zal het imago van de PS niet echt helpen.

Pascale Peraïta is een opvallende verschijning. Altijd aan de zijde van de voormalige burgermeester van Brussel Yvan Mayeur (PS), was ze soms meer 'de baas' dan Mayeur zelf. Ze was schepen in het college bij Mayeur, maar was vooral de spil in de zaak van Samusocial, de vzw in Brussel die daklozen moest helpen.

Maar de vzw hielp vooral haar bestuurders en de directrice, Peraïta zelf. Toen bleek dat zij en de andere leden van de raad van bestuur voor duizenden euro's zitpenningen hadden gekregen voor zogenaamde spookvergaderingen waarbij ze nooit opdaagden of nog beter, dure dinertjes op restaurant, werd Peraïta ontslagen. Ze wilde daarna terugkeren op die functie, maar dat lukte niet. Het personeel was zo woest, dat ze staakten tegen de terugkeer van de ex-PS-topvrouw.

Nu stapt ze naar de arbeidsrechtbank om alsnog haar gelijk te krijgen. Ze dagvaardt de vzw van de daklozen, maar ook het Brussels gewest, via de gemeenschappelijke gemeenschapscommissie. Het was vanuit dat orgaan dat de Brusselse politiek uiteindelijk haar ontslag zou geforceerd zijn, zo beweert Peraïta in haar dagvaarding.

En uiteraard is er een flinke compensatie nodig, Peraïta wil boter bij de vis. Ze eist maar liefst 280.000 euro, een som die de opzegging van een contract dat zestien jaar liep moet compenseren. De som kan natuurlijk ook als pasmunt gezien worden: een onderzoekscommissie van het Brussels parlement kwam tot de conclusie dat Peraïta, Mayeur en co als raad van bestuur van de vzw samen liefst 110.000 euro aan zitpenningen moeten terugbetalen. Een tegenclaim is dan geen slecht idee.

Vreselijke beerput van Samusocial ging open

Het hele verhaal van Samusocial was de ultieme nachtmerrie voor de PS. Want de rode kameraden kwamen daaruit als ordinaire poenpakkers, op kap van de daklozen. Peraïta werd wel uit de partij gezet, maar de zaak blijft kleven aan de socialisten.

De cultuur bij de vzw was door en door ziek. Een interne mail bewees dat de voorzitter van de vzw, Michel Degueldre, eiste van de persverantwoordelijke dat die een "diepgaand onderzoek" zou voeren naar "het leven, de studies, de gewoontes, overtuigingen, vrienden en familie" van "twee vedetten-journalisten van de RTBF en Le Vif, en van dat parlementslid van Ecolo". De twee brachten het schandaal uit.

Diezelfde Degueldre was een van de bestuurders die zichzelf samen met Mayeur en Peraita persoonlijk verrijkte door schijnvergaderingen te organiseren, en de zitpenningen op te strijken. Die top van Samusocial hield een 'seminarie' van een aantal dagen in een luxeville in De Haan. Biljartzalen, een sauna, een zwembad en de zee op een steenworp. Dat was het 'bedrijfsuitje' van de top van Samusocial, dat twee tot drie dagen duurde in 2015, in vijfsterrenvilla La Potinière in De Haan. Prijskaartje: tussen de 2.000 en 3.000 euro alleen al voor het verblijf.

Tegelijk ging tot één derde van alle meetings van de top gewoon door op restaurant. Dat blijkt uit de onkosten van de vzw, die in de boekhouding te zien zijn. Dat verklaarde de financiële directeur van de vzw, Aurélien Doffigny.

Voedsel staat te bederven, terwijl het bij de daklozen moet komen

Maar ook de interne werking van Samusocial liep zwaar mank. Zo bleek uit een inspectieverslag van het Belgische Interventie- en Restitutiebureau (BIRB) dat voedsel gewoon stond de bederven in de loodsen van de vzw. Het verslag meldde "ernstige problemen bij Samusocial", er is "geen enkele vorm van inventaris."

De verdeling van het eten loopt dus fout, het komt niet tot bij de daklozen. Ook de Voedselbank zet uiteindelijk de samenwerking met Samusocial stop. De 200 tot 300 kilo droge voeding die maandelijks klaar stond, werd door de mensen van Samusociaal vaak doodleuk niet opgehaald, zelfs niet na telefoontjes. De Voedselbank weigerde uiteindelijk nog om samen met werken met de Brusselse vzw.

Mayeur moest uiteindelijk roemloos opstappen. Z'n rechterhand Peraïta moest in z'n spoor ook ophoepelen. Maar zij komt nu dus terug, met een nieuwe eis om geld.

Lees meer