Hoogste dosis microplastics ter wereld in rivier in Noord-Engeland en dat heeft grote gevolgen

Nergens in de wereld kunnen in de waterlopen grotere volumes microplastics worden aangetroffen dan in de Tame, een rivier in de buurt van Manchester. Dat blijkt uit een studie van onderzoekers aan de University of Manchester.

Onderzoekers stelden vast dat verscheidene waterwegen in het noordwesten van Engeland uitzonderlijke hoge concentraties microplastics bevatten. Het gaat over hoeveelheden die zelfs niet in grote verstedelijkte gebieden zoals Hongkong of Zuid-Korea kunnen worden aangetroffen.

De onderzoekers beklemtonen dat microplastics uit rivieren en stromen in stedelijke gebieden een belangrijke bron van vervuiling van de oceanen zijn. Er moet volgens de onderzoekers dan ook op een strengere wetgeving worden aangestuurd.

Bijzonder toxisch

De Britse wetenschappers merken op dat het microplastic voor ecosystemen, waaronder de maritieme biotopen, bijzonder toxisch is. Vooral na overstromingen kunnen deze microvezels, zowel afkomstig van industriële als huishoudelijke bronnen, het maritieme leven bedreigen.

Bij bodemonderzoek bleek dat in de Tame tot 517.000 plastic deeltjes per vierkante meter konden worden aangetroffen. “Na ernstige overstromingen bleek echter dat de contaminatie gevoelig was afgebouwd,” zeggen de onderzoekers nog. “Vastgesteld werd dat het wegtrekkende water na een overstroming tot 70 procent van de aanwezige microplastics met zich meenam. Die vervuiling komt echter uiteindelijk in de oceaan terecht.”

Aanvoerkanalen voor oceanen

"De aanwezigheid van microplastics in de oceanen heeft de jongste tijd veel aandacht gekregen", zegt onderzoeksleider Jamie Woodward, professor geografie aan de University of Manchester. "Tot op dit ogenblik is wetenschappelijk echter weinig geweten over de belangrijkste bronnen van deze vervuiling en de manier waarop de pollutie naar de oceanen wordt getransporteerd."

"Uit het onderzoek blijkt dat de rivieren vaak cruciale aanvoerkanalen vormen. Indien men succesvolle acties tegen de contaminatie van de oceanen met microplastics wil opzetten, zal men dan ook moeten proberen te verhinderen dat deze vervuiling in de rivieren terecht kan komen.”

"Ook moet het gebruik van allerlei vormen van plastic moeten worden bestreden", merkt de onderzoeker op. "Bovendien moet gestreefd worden naar de verbetering van het afvalwaterbeheer."

"Waar mens komt, zal je plastic vinden"

Onder meer plastic zakken die in de huishoudens worden gebruikt en in de natuur slechts heel langzaam kunnen worden afgebroken, vormen volgens de onderzoekers een belangrijke bron van contaminatie. Ook vismateriaal, dat pas over een periode van honderden jaren kan worden afgebroken, blijkt een groot probleem. De onderzoekers waarschuwen ook dat de vervuiling alle types van het oceaanleven - van plankton tot zeehonden en haaien - bedreigen.

Tijdens het onderzoek moest worden vastgesteld dat microplastics overal in de waterhuishouding moeten worden aangetroffen. “Zelfs in bronnen op de top van heuvels, konden sporen van plastic worden teruggevonden,” aldus professor Woodward. “Overal waar de mens zich ophoudt, zal men ook plastic vinden.”

6,4 miljoen ton microplastic

Er wordt tevens op gewezen dat alleen al een vest in polyester per wasbeurt 1.900 vezels in het afvalwater deponeert. Geraamd wordt dat bij de overstromingen van drie jaar geleden door de bekkens van de rivieren Mersey en Irwell ongeveer 43 miljard deeltjes microplastic in de Ierse Zee zijn terecht gekomen.

Jaarlijks zou wereldwijd ongeveer 6,4 miljoen ton microplastic in de oceanen worden gedeponeerd. Daarvan zou ongeveer 90 procent afkomstig zijn van het vasteland. De rest zou het gevolg zijn van maritieme activiteiten, zoals de scheepvaart of oliewinning. Een consument van zeevruchten zou jaarlijks eveneens 11.000 deeltjes in zijn lichaam opslaan.

Lees meer