Michel heeft akkoord over begroting: geen bijkomend tekort, geen bijkomende lasten

De regering heeft vannacht een akkoord over de begroting bereikt. Nieuwe taksen komen er niet. Daarmee rondt premier Michel een eerste kaap, op zoek naar grotere akkoorden. Want over drie dossiers zijn ze er nog niet uit. Het is zoeken hoe de N-VA over de streep getrokken kan worden voor de zware beroepen en het energiepact, en hoe CD&V eindelijk akkoord kan gaan in het Arco-dossier.

Het mocht geen minimalistische oefening worden, en dat is ook niet gebeurd. De regering heeft netjes de 1,4 miljard tekort die er was voor de begrotingscontrole dichtgereden. Zo zit de ploeg van Charles Michel weer op koers.

De cijfers waren niet goed: de regering moest op zoek naar tot 1,4 miljard euro extra, volgens het Monitoringscomité. Dat gat is nu dicht gereden, de begroting zit daarmee weer netjes op koers. En belangrijk symbolisch: er zijn geen bijkomende lasten nodig.

De premier Charles Michel (MR) kiest er deze keer ook voor om niet één groot Lenteakkoord te presenteren, maar eerder nu al het succesje van de begroting te vieren. Daarna komt dan het werk van een akkoord maken over nog drie hangende dossiers: Arco, de zware beroepen en het energiepact.

De focus van de begrotingscontrole was duidelijk: geen losse eindje, iedereen moet z'n werk doen. De afgelopen weken circuleerden allerlei scenario's die als 'te minimalistisch' over kwamen. Maar het cijfer van de 1,4 miljard te kort is dus weg.

Er waren wat gelukjes. De grootste meevaller zat in de taxshift: een deel van de kosten daarvan komt op rekening van de deelstaten, die zo 450 miljoen gaan moeten dragen. En de economische groei valt goed mee, beter dan het Monitoringscomité dat inschat. Dat is ook meteen 150 miljoen extra.

Daarnaast werd vooral gevraagd aan een aantal ministers om hun huiswerk goed te maken. Zo moet minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open Vld) nog extra inspanningen doen op vlak van de langdurig zieken en de invaliditeitsuitkeringen. En minister van Financiën Johan Van Overtveldt (N-VA) moet nog eens goed kijken naar de bankentaks en de crossborder boetes.

Nu het grote werk

Nu de begroting achter de rug is, verschuift de focus weer naar de andere grote knopen. Het moeilijkste dossier is misschien wel dat van Arco en Belfius. Want daarover zit er wel wat frustratie bij de coalitiepartners, ten opzichte van CD&V. Belfius moest op zich een positief verhaal worden voor de regering: een bank die met overheidsgeld gered werd, is zoveel jaar later een succes. Zodanig zelfs dat ze naar de beurs kan en de belastingbetaler er dus beter van wordt.

Maar in de plaats komt het negatieve verhaal van Arco, door de koppeling die CD&V maakt. Aan Arco zit geen goede kant: de Arco-spaarders zullen elke vorm van compensatie nooit genoeg vinden. Dankbaarheid van die kant kan je niet verwachten. En de andere beleggers, neem pakweg diegenen die ooit Fortis-aandelen hadden, zullen zich bedrogen voelen: waarom zij niet? Plus, in Franstalig België leeft dat dossier helemaal niet: voor de MR valt weinig eer te halen. Maar iedereen wil er nu wel van af: het is het moment om de zaak op te lossen, dat beseffen alle regeringspartners.

N-VA op de rem

Daarnaast zijn er nog de dossiers van de zware beroepen en het energiepact (en dus de uitstap uit kernenergie). Opvallend daarbij is dat een compromis niet zover af is, maar dat het de grootste regeringspartij N-VA is die in deze op de rem gaat staan.

Een zelfde scenario speelt zich daarbij af: binnen de kern is een akkoord al een paar keer dichtbij geweest, maar vanuit het partijhoofdkwartier van N-VA klinkt dan telkens een 'njet'. Het is duidelijk dat Bart De Wever (N-VA) heel beducht is voor de industriële belangen van de Antwerpse haven. Hij zit daarbij niet altijd op dezelfde lijn als z'n vicepremier Jan Jambon (N-VA), die binnen de regering een compromis moet maken.

Door de hele heisa rond de F-16'sen daarvoor ook het FAVV en het vleesschandaal, verschoof de focus in de Wetstraat helemaal. Maar de komende weken draaien de spots terug naar deze drie dossiers. De regering Michel heeft weinig keuze, wil ze nog iets maken van het laatste regeringsjaar.

Lees meer