Premier zoekt Paasakkoord, maar moet vooral de N-VA lijmen

Een Lenteakkoord kwam te vroeg, dan maar een Paasakkoord, zo wil premier Charles Michel (MR). Nu de begroting relatief makkelijk bleek, wil de eerste minister graag een doorbraak over drie andere knooppunten: de zware beroepen, het energiepact en Belfius/Arco. Daar komt nu ook het dossier van de woonstbetreding bij, wat de pijn eventueel kan verzachten voor N-VA. 

Alles op één hoop gooien, en iedere coalitiepartner in bad trekken om een grote deal te maken. Dat is kort samengevat de methode-Michel, de manier waarop de premier graag werkt. Deze week probeert hij een Paasaakkoord te maken, dat dit weekend ergens een doorbraak moet meemaken.

De dossiers zijn gekend: er moet beslist worden welke zware beroepen in aanmerking komen om sneller op pensioen te gaan, eindelijk moet de beslissing vallen over het energiepact én Belfius moet naar de beurs gebracht, waarbij het Arco-dossier geregeld moet zijn.

En kijk, volgens De Tijd brengt de premier nu nog een dossier in het spel: dat van de woonstbetreding. Een explosieve discussie, want vooral de MR van premier Michel zelf morde, toen de regering een wettelijk kader wilde regelen om illegalen op te sporen bij mensen thuis. De eerste minister trok het dossier naar zich, maar het ligt nu al een tijdje op de plank in de Zestien.

Voor de N-VA zou het een doorbraak kunnen zijn, een symbolische overwinning voor Theo Francken (N-VA), de staatssecretaris voor Asiel en Migratie. En dat is nodig om pasmunt te leveren voor twee andere dossiers waarin de N-VA toch stevig op de rem gaat staan. Al is het maar de vraag hoeveel de woonstbetreding waard is voor de N-VA: de nieuwe regeling met onderzoeksrechters komt er eigenlijk op vraag van CD&V, waar men aandrong op een wettelijk kader, dat de zaak regelde in plaats van in een grijze zone te opereren. Het moest dus eigenlijk een versterking van de rechten van illegalen en mensen die onderdak geven zijn, niet het omgekeerde.

De koppeling van Kris

Hoe dan ook: zowel over de zware beroepen als over het energiepact (en dus de uitstap uit kernenergie) is de partij van Bart De Wever (N-VA) niet enthousiast. Binnen de kern is een akkoord al een paar keer dichtbij geweest, maar vanuit het partijhoofdkwartier van N-VA klinkt hardere taal. Het is dus zaak van De Wever over de streep te trekken, zodat vicepremier Jan Jambon dan een akkoord kan maken.

Het moeilijkste dossier is misschien wel dat van Arco en Belfius. Belfius moest op zich een positief verhaal worden voor de regering: een bank die met overheidsgeld gered werd, is zoveel jaar later een succes. Zodanig zelfs dat ze naar de beurs kan en de belastingbetaler er dus beter van wordt. Alleen gooide vicepremier Kris Peeters (CD&V) het communicatief over een heel andere boeg.

In de plaats is er nu het negatieve verhaal van Arco, door de koppeling die Peeters maakt in het dossier. Aan Arco zit geen goede kant: de Arco-spaarders zullen elke vorm van compensatie nooit genoeg vinden. Dankbaarheid van die kant kan je niet verwachten. En de andere beleggers, neem pakweg diegenen die ooit Fortis-aandelen hadden, zullen zich bedrogen voelen: waarom zij niet? Plus, in Franstalig België leeft dat dossier helemaal niet: voor de MR valt weinig eer te halen.

Lees meer