Dansen, reizen en culturen ontdekken: waarom je volgens Ish moet kijken naar 'Dance Around The World'

Dansen, reizen, culturen ontdekken, ... als je daar één programma van maakt, dan is Ish Aït Hamou de geknipte persoon. Samen met Jan Kooijman, die je net zoals Ish nog kent uit 'So You Think You Can Dance', reist hij in het nieuwe programma 'Dance Around The World' de wereld rond om nieuwe dansen te leren kennen. Vanavond trekken ze voor hun eerste reis naar Peru.

"Voor ons is dansen iets heel recreatief, maar voor sommige mensen betekent het meer dan dat. In de landen waar we geweest zijn, merk je telkens hoe zwaar het weegt omdat het altijd te maken heeft met identiteit." Ish Aït Hamou en Jan Kooijman wilden in zeven landen naar de oorsprong van de dans gaan. Peru, Jordanië, Oekraïne, Colombia, Ierland, Thailand en Zuid-Afrika. Al deze landen hebben een dans die voor de lokale bevolking een diepere betekenis heeft.

3.000 meter hoog

"In heel veel landen is de dans ontstaan als een soort verzet tegen een indringer. In Peru dansen ze bijvoorbeeld heel vaak voor een kerk om duidelijk te maken dat ze hun eigen cultuur hebben. De Spanjaarden kwamen met een heel andere ideologie naar hun land en dat botste", legt Ish uit. De eerste aflevering vanavond wordt er meteen eentje met veel humor, emoties en fysieke inspanningen. Er was namelijk een bijkomend probleem voor Ish en Jan: dansen op 3.000 meter hoogte in de Andes is niet hetzelfde als dansen in een zaal. "Je moet je inbeelden dat je een zware inspanning doet en volledig buiten adem bent. Wel, dat gevoel hadden we vanaf het begin", zegt Ish lachend.

Bedoeling is dat ze op het einde van elke aflevering deelnemen aan zo'n lokale dans. In Peru doen ze dat op een plein, maar traditioneel worden de mensen aangetrokken door eerst al dansend door de straten te trekken. Dat was heel zwaar voor Ish en Jan. "Hun cultuur sterft steeds meer uit, waardoor er ook minder mensen in geïnteresseerd zijn. We moesten dus door de straten blijven dansen om mensen aan te trekken. Maar zo ben je al een half uur bezig en dan moest het nog beginnen. Dat was voor ons ook het tragische aan die dans, het besef dat zoiets moois binnen dit en een paar jaar misschien verdwenen is."

Tijdens de voorbereiding op de dans maken Ish en Jan iets heel bijzonders mee. Ze moeten een aantal cactussen op hun hoofd en armen vastprikken. Tot zijn grote verbazing wordt Ish er emotioneel van. Ook nu kan hij nog altijd niet uitleggen wat daar precies gebeurde. "Ik was niet droevig, ik was niet gelukkig, ik was aan niks aan het denken, het was een leegte. Je hoort de muziek, je bent bezig met die cactussen, en je ziet de grootsheid van de natuur, want die bergen zijn prachtig. En dan huil je zonder reden. Een natuurlijke reactie van je lichaam, maar het was heel raar."

Conflicten

De meeste landen op de lijst hebben wel ergens iets met een conflict te maken, maar sommige zijn nog steeds gevaarlijk. In Oekraïne verbleven Ish en Jan aan de kant waar geen oorlog woedt, maar ze hoorden natuurlijk wel verhalen van de bewoners. Op die manier kreeg hun dans opnieuw een diepere betekenis. In Colombia moesten ze begeleid worden door een hele escorte. Ze wilden de buurt bezoeken van de jongeman die hen de dans zou aanleren. "Op die plaats was het veilig, maar even verderop was er een brug over het water en daar was het heel gevaarlijk."

"We waren ook van plan om bij hem te blijven slapen, maar toen werd ons gezegd dat het beter was om weg te gaan. In de buurt waren er al geruchten dat er 's nachts mensen wilden komen. We waren er immers met een cameraploeg geweest." Ook de jongeman bij wie ze wilden slapen, werd onrustig. Al viel het gevoel van onveiligheid volgens Ish op dat ene moment na goed mee. "Op de meeste plekken waren de mensen heel warm, heel leuk. Er was ook altijd feest, want muziek heeft er een speciale plek."

Mooiste moment

Wanneer we Ish naar het mooiste moment vragen, hoeft hij niet lang na te denken. "Dat was in Jordanië, en normaal ga je het ook in beeld zien. Na het dansen op een feest gaan we naar de persoon die ons heeft verwelkomd. Zijn gezichtsuitdrukking was fantastisch. Hij was zo oprecht gelukkig, en zo trots op zijn dans, op het idee dat twee mensen uit Europa zijn gekomen om zijn dans te leren. Toen ik zijn gezicht zag, dacht ik van 'wow'. Het was alsof alles ons raakte op dat moment. Onbetaalbaar!"

In totaal hebben de opnames ongeveer een jaar geduurd. Dat komt ook doordat ze hun reizen drie maanden moesten stil leggen door een kwetsuur die Jan Kooijman in Thailand heeft opgelopen. "Gelukkig is het pas de voorlaatste dag in Thailand gebeurd, en de laatste dans heeft hij nog kunnen doen met heel wat dingen rond zijn been."

Tweede seizoen?

Ziet Ish dit avontuur nog een tweede keer zitten? "Ze mogen me zeker om een tweede seizoen vragen, wij zullen ook zelf vragende partij zijn. Maar het zal afhangen van hoe kijkers op het programma reageren. Ik hoop dat mensen zullen kijken, omdat we er veel tijd en liefde hebben ingestoken. Maar ik hoop dat ze meer doen dan dat en het een kans geven. Kijk naar de eerste of de tweede aflevering, en als het dan niets voor jou is, dan bedank ik je om het te proberen en om er tijd aan te geven. Ik geloof echt dat iedereen er wel iets in zal kunnen terugvinden."

En naar waar zou een eventueel volgend seizoen naartoe kunnen gaan? "Polynesië en omstreken zou ik heel graag eens zien. Ik ben ook heel benieuwd naar Japan. Ik ben enorme fan van de Japanse popcultuur, tekenfilms en verhalen. Maar IJsland zou ik ook wel willen zien. Of Alaska, maar dan de inheemse bevolking. Of ook de inheemse bevolking van Amerika, de indianen. Zij zijn het slachtoffer van één van de grootste misdaden. Wat hebben zij allemaal meegemaakt? En hoe leven zij nu in één van de grootste naties? Wat betekent dans nu nog voor hen?"

En Marokko, het land waar de roots van de ouders van Ish liggen? "Als ik me niet vergis is er in het zuiden van Marokko een bijendans. Ik weet ook niet of mijn beschrijving helemaal correct is, maar je hebt een rij mannen en een rij vrouwen die dansen tegenover elkaar. Als je een bepaalde chemie voelt tijdens het dansen, dan worden ze partners. En zo doen bijen dat ook, dus vandaar de bijendans. Het zou geweldig zijn om terug naar mijn roots te gaan en daar dieper te graven."

Zelf is Ish intussen ook een bezige bij, want hij geeft voorstellingen (op 16 november in de Stadsschouwburg Antwerpen, en op 23 november in Capitole Gent), schrijft aan een nieuw boek dat in november moet verschijnen, en hij gaat deze zomer ook een kortfilm draaien. Maar vanavond eerst Dance Around The World.

Lees meer