Waarom 'Solo: A Star Wars Story' de belangrijkste 'Star Wars' is tot nu toe

Vanaf vandaag kan je naar Solo: A Star Wars story gaan kijken, een soort prequel en origin story waarin we meer te weten komen over Han Solo. Er zijn zonder twijfel genoeg redenen waarom Star Wars-fans van het eerste uur deze prent onnodig en leeg zullen vinden. Maar Solo is geen slechte film en is voor Disney ontzettend belangrijk. 

Vandaag komt Solo: A Star Wars Story in de zalen en de reviews zijn eigenlijk niet heel slecht. Dat is ook te verwachten, Solo mengt een goede dosis nostalgie met een origins-story van één van de belangrijkste personages uit the galaxy, dat van Han Solo. En de film doet dat eigenlijk best goed.

Oké, plotgewijs moet je van Solo: A Star Wars Story niet veel verwachten. ’t Is een typische verhaal van bluf, dubbele bluf, Chewbacca en veel smokkelen. Maar alle ingrediënten voor een goede actiefilm zijn wél aanwezig in Solo. Een persoonlijke motivatie waarbij Solo steeds blinder wordt voor de waarheid dient als vage rode draad, samen met een rags-to-riches verhaal en een grote boze vijand die verslagen moet worden: het zit er allemaal in.

Geweldige actiefilm

De sterkte van Solo zit ‘m er dan ook in dat de film zichzelf niet geweldig serieus neemt. Natuurlijk zijn we als Star Wars-fans aan het investeren in nog een zij-episode, maar Solo staat eigenlijk los van de Star Wars-saga zelf. Dat geeft de makers extra vrijheid en dus krijgen we veel fluff: leuke extraatjes, veel humor en opgeblazen actiescènes.

 

Die laatste zijn de moeite waard: neem het van ons aan en ga in de cinema kijken. Zonder teveel weg te geven: Solo staat op z’n sterkst als een bepaald ruimteschip de meest onwaarschijnlijke toeren uithaalt in deep space. Met special effects die er goed genoeg uitzien voor een publiek uit deze eeuw, maar toch genoeg nostalgie oproepen (die muziek!) om de Star Wars-fan eventjes kippenvel te bezorgen, zijn wij eigenlijk wel blij.

Geen Harrison Ford

Gelukkig is dat niet het enige goede punt aan Solo: A Star Wars Story. Het is een goede actiefilm, maar hij is ook grappig. Gelukkig zet Alden Ehrenreich een goede Han Solo neer, die wel lijkt op Harrison Ford, maar hem niet probeert te zijn. Dat komt de film alleen maar ten goede: je krijgt nooit het gevoel dat je naar een faux kopie van het origineel zit te kijken, Ehrenreich wordt vrij gemakkelijk zelf Han Solo, wat een goede casting.

Ook in de cast: The Hunger Games en Cheers-alumnus Woody Harrelson, die wat ons betreft in elke film ooit mag zitten. Harrelson speelt de laatste jaren veel incarnaties van hetzelfde idee: de halfdronken veteraan die eigenlijk alleen maar overleeft, maar hij schijnt er zich mee te amuseren en wij dus ook.

Lang leve Donald Glover

De echte glansrollen zijn echter weggelegd voor Donald Glover (Lando Calrissian) en zijn droid (L3). Die laatste is een prachtige uitvinding (in een lange reeks beter-dan-de-mensen-droids in Star Wars) die feministische revolutionaire ideeën spuit en direct de kroon krijgt voor meest hilarische, total-loss gaande persoonlijkheid in de film. L3 vormt een duo met Lando Calrissian, de smokkelaar en eigenaar van de Millennium Falcon.

 

Glover is geboren voor deze rol: flamboyant, arrogant, sensueel, grappig, clever en snel: dat er al snel geruchten circuleerden over een spin-off met Calrissian, is niet vreemd. Glover brengt eigenlijk best veel geloofwaardigheid naar een over-the-top personage. Geloof ons: wij waren bijna vergeten dat de Mother of Dragons herself, (Emilia Clarke, die wel ok staat te acteren), in de film zat, maar Calrissian is er eentje voor in de geschiedenisboeken.

Solo: A Star Wars Story wordt dus vooral gered door de acteurs en de algemene Star Wars-feel. De plot is vrij dun, maar wij zijn graag gaan kijken. Een doorgewinterde Star Wars-fan zal misschien lichtjes teleurgesteld naar huis gaan, dus waarom is deze film dan zo belangrijk?

Newbies missen niets

De tweede spin-off van Star Wars zal inderdaad niet iedereen kunnen bekoren. Als recensent die elke Star Wars-film heeft gezien, maar niet obsessief heeft herbekeken, hadden we door dat er enkele referenties volledig aan ons voorbij gingen. Die zijn extra leuk voor de die-hards, maar slaan ons niet zo in het gezicht dat we iets essentieels aan het missen zijn.

En laat dat net de bedoeling zijn. Want voor alle duidelijkheid: de Star Wars revival is in eerste instantie gemaakt omdat er vraag naar was, van een fanbase die altijd naar meer zal snakken. Maar het is ook de job van Disney om ervoor te zorgen dat ook mensen die géén zin hebben om naar A New Hope (uiteindelijk ook al veertig jaar oud) te kijken voor ze de cinema inrollen, kunnen genieten van de nieuwe films.

Disney wint, iedereen wint

Daarmee bereikt Disney dus ook haar doel: Solo: A Star Wars Story is een leuke film. Qua plot kan het zeker beter en strakker, maar de acteerprestaties zijn solide, de space-races zijn geweldig om naar te kijken en we hebben ons jaarlijkse shot Star Wars gehad. Genoeg om de brug naar de volgende film te slaan, om wat nieuwe fans aan te trekken en voldoende contextloos om ook je vrienden te overtuigen om mee te gaan.

Alles over Star Wars? Kijk hier!

Toch nog even Episode I-VIII bekijken ter voorbereiding? Wij begrijpen dat.

Lees meer