Hoe het dossier van de zware beroepen volledig mis loopt voor de regering

Minister van Pensioenen Daniel Bacquelaine (MR) heeft z'n hand overspeeld. Door plots met een lijst te komen, onderhandeld met twee vakbonden, over wie allemaal vroeger op pensioen mag omwille van een zogenaamd "zwaar beroep", komt hij lijnrecht tegenover een boze Open Vld en N-VA te staan. De regering is nu compleet verdeeld over die zware beroepen.

Je zal maar schooldirecteur zijn, of magistraat, of prof aan de universiteit. Of priester. Dan ben je net bij de weinigen in overheidsdienst die deze keer uit de boot vallen en geen zwaar beroep hebben, volgens de lijst die minister van Pensioenen Daniel Bacquelaine (MR) met de vakbonden bedisselde.

Met die lijst schoot Bacquelaine zichzelf geweldig in de voet. Want eerder dan een consensus te zoeken met z'n twee meer liberale regeringspartners, N-VA en Open Vld, ging de Franstalige liberaal op zoek naar een compromis met de vakbonden ACV en VSOA.

Die dansten van plezier, net zoals CD&V, toen ze eindelijk een lijst konden bekend maken. Daarop worden we bijzonder veel categorieën erkend als "zwaar beroep", en kunnen de betrokkenen dus sneller op pensioen. De communicatie was triomfantelijk: kijk eens wat we uit de brand sleepten, zo stelden de vakbonden, terwijl CD&V opriep "om het akkoord van minister en vakbonden te respecteren".

Het gaat om alle agenten en militairen, maar ook alle postbodes en zowat iedereen bij de NMBS, maar ook verplegers, zowat iedereen van het lesgevend personeel behalve de directeurs en proffen, maar ook zeeloodsen, douaniers, cipiers, boswachters en vuilnismannen. In totaal zou bijna de helft van al het overheidspersoneel een zwaar beroep hebben volgens de lijst.

"Dictaat van het syndicaat"

Alleen al de manier waarop de lijst naar buiten kwam, zonder dat Open Vld en N-VA op de hoogte waren, was genoeg om de boel te doen ontploffen. In de Kamer floten N-VA en Open Vld de minister van Pensioenen openlijk terug, nadat al heel de dag op radio en televisie Open Vld'er Vincent Van Quickenborne Bacquelaine en de vakbonden de wacht had aangezegd. "Dit is het dictaat van het syndicaat", zo stelde hij. N-VA'er Jan Spooren volgde vrij snel: ook voor N-VA was de lijst compleet onaanvaardbaar.

Wat Bacquelaine bezield heeft is niet meteen duidelijk, maar z'n plannen worden meer dan waarschijnlijk straks op het kernkabinet aan flarden geschoten. Want door meer dan de helft van de ambtenaren toch vervroegd op pensioen te laten gaan, wordt heel de pensioenshervorming ondermijnd, zo vinden N-VA en Open Vld. Bacquelaine beweert bij hoog en laag dat zijn lijst betaalbaar is, maar die uitleg slikken de rechtse Vlaamse partijen niet.

Verkiezingen komen eraan

Ook de timing is ongelukkig. In de privésector is nog geen akkoord. De regering zou graag beide, overheid en privé, in één keer aankondigen. Maar de gulheid in de overheidssector maakt het moeilijker om in de privésector tot een akkoord te komen. Want ook in de privésector werken er bijvoorbeeld buschauffeurs of verpleegsters. En de onderhandelingen tussen werkgevers en vakbonden liepen daar al bijzonder stroef: dat het akkoord bij de overheid er nu plots al is maakt het allemaal nog moeilijker.

Het zadelt de regering van Charles Michel (MR) voor een zoveelste keer op met een stevig intern conflict. Een aantal dossiers raken maar niet opgelost. Onder meer Arco en de beursgang van Belfius zitten muurvast, maar het pensioendossier wordt nu bij uitstek het symbool waarover de regering diep verdeeld is. De spanning neemt zo steeds meer toe, in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen in het najaar en dan nationale verkiezingen in het voorjaar van 2019.

Lees meer