Zeilen in de Stille Oceaan en strijden op de Amerikaans-Mexicaanse grens: Sicario 2 en Adrift zijn de films van de week

Liefde is de grootste gemene deler tussen de films deze week. In Sicario: Day Of The Soldado wordt Alejandro geconfronteerd met zijn vaderinstinct, in Adrift vinden twee gekwetste zielen de veiligheid bij elkaar. Maar of ze nu écht de moeite zijn om voor naar de cinema te gaan...?

Sicario 2: Day Of The Soldado: Was een vervolg echt nodig?

Wie even googelt naar de reacties op Sicario: Day Of The Soldado, het vervolg op Sicario (Spaans voor ‘huurmoordenaar’) uit 2015, leest heel eenvormige reacties. De algemene teneur is: had Sicario wel een vervolg nodig? Wel, met eenzelfde gevoel kwamen wij de zaal uit.

Sicario heeft wel een update gekregen, want de Mexicaanse kartels houden zich nu niet langer (uitsluitend) bezig met drugs, maar smokkelen terroristen over de grens. In de indrukwekkende openingssequentie zien we iemand zich opblazen aan de grens en zien we een andere terrorist zichzelf opblazen in een doodgewone supermarkt in Kansas City. De boodschap is duidelijk: terrorisme kan altijd en overal toeslaan.

De regering wil een duidelijk signaal als antwoord geven en geeft het team van agent Matt Graver (Josh Brolin) en Alejandro (Benicio Del Toro) de opdracht om naar Mexico te trekken om daar een oorlog te ontlokken tussen twee kartels om hun aandacht af te leiden van de smokkel. De inzet: Isabel Reyes (Isabela Moner), de dochter van één van de kartelleiders.

Laten we meteen de conclusie weggeven: het tweede deel van Sicario is een oerdegelijke thriller., alleen net iets minder goed dan zijn voorganger. En laat de beste scènes van de film nu ook in het eerste kwartier van de film zitten. Een film die flauw en voorspelbaar eindigt, laat altijd een ietwat bittere nasmaak na. Scenarist Taylor Sheridan laat hier duidelijk verstaan dat ook een derde deel van Sicario zeker tot de mogelijkheden behoort.

Verder weinig nieuws onder de zon in Sicario: Day Of The Soldado, misschien met uitzondering van Iabele Moner die in Alejandro een vaderfiguur oproept. Zij heeft haar haar trouwens echt moeten afknippen voor deze film en heeft haar haren gedoneerd aan het goede doel. Daarmee is er toch nog enige vrouwelijke aanwezigheid, want Emily Blunt is niet teruggekeerd in haar rol als agent Macer. Niet haar eigen beslissing, wel die van regisseur Stefano Solima die in deze film geen moreel kompas meer wilde.

Hoewel we ons geen seconde verveeld hebben was Sicario: Day Of The Soldado wel duidelijk meer van hetzelfde, maar dan minder goed. Blijft de vraag over: was een vervolg echt nodig?

Score: 6/10

 

Adrift: Die soundtrack, jongens!

Ter land, ter zee en in de lucht. Als we aan die heilige drievuldigheid vasthouden, is de volgende film van regisseur Baltasar Kormákur een prent over een vliegtuigramp. In 2015 maakte hij Everest, een film over een groep mensen die de uitdaging met de hoogste berg ter wereld aangingen. Tot onze eigen verbazing deed die film ons van begin tot eind op het puntje van onze stoel zitten en noopte hij ons tot de vraag wat mensen als deze hun drijfveren waren? Waarom wil de mens altijd bewijzen dat hij sterker en machtiger is als de natuur terwijl we allemaal weten dat dat niet zo is.

In Adrift zijn het niet bepaald die drijfveren die meespelen. Shailene Woodley speelt Tami, een avonturierster die met haar rugzak van plek naar plek reist zonder te weten hoe lang ze ergens zal blijven of wat haar volgende bestemming zal zijn. In Haïti ontmoet ze Richard (Sam Claflin), een mede-avonturier en de twee worden verliefd.

Adrift vertelt het liefdesverhaal van de twee en heeft dat gewikkeld rond het overleven nadat hun boot in een orkaan terecht is gekomen. Nu, het overlevingsverhaal wordt nooit echt prangend en spannend omdat Tami duidelijk een plantrekker is. Ze weet nog water te vinden uit een reservoir, smult pindakaas, rookt sigaren en vangt als vegetariër - en ja, ze maakt er écht een punt van - zelfs behoorlijk vlot een vis.

We maken ons dus nooit écht zorgen over de overlevingskansen van Tami, wat maakt dat het opzet van de film ook nooit echt slaagt. Wel mooi om te zien is hoe Tami en Richard de liefde bij elkaar vinden. Later vernemen we dat het twee gekwetste zielen zijn. Tami's moeder kreeg haar op haar vijftiende, ze groeide op bij haar grootouders en mocht haar vader nooit zien. Richards moeder heeft zich verhangen op zijn zevende. Het is dat aspect, de twee gekwetste zielen die veiligheid vinden bij elkaar, dat we het mooiste vonden aan Adrift.

Dat en zijn soundtrack, natuurlijk. De hele film zaten we verwonderd te luisteren naar die pracht op de band. Was het Max Richter? Of was het de betreurde Jóhann Jóhannsson. Geen van beide, het bleek de Duitse componist Hauschka. De soundtrack van Adrift, het was die die maakte dat we na 96 minuten met een hart vol liefde de zaal weer uit kwamen wandelen.

Score: 6/10
 

Lees meer