De films van de week zijn een film met een megabudget (Ant-Man & The Wasp) en 'n Deens snoepje met een mini-budget (The Guilty)

De twintigste film in de Marvel Cinematic Universe is Ant-Man And The Wasp. Een typerende film voor de zomer: een blockbuster met een monsterbudget en een paar superhelden. De andere film die we deze week willen aanraden, is het totale omgekeerde: een klein snoepje uit Denemarken dat zich helemaal op één locatie afspeelt met een anti-held in de hoofdrol.

Ant-Man And The Wasp: een voorbeeld van het juiste evenwicht vinden

Ant-Man And The Wasp is het vervolg op Ant-Man van drie jaar geleden (jongens, wat vliegt de tijd!) en de eerste film uit het Marvel Cinematic Universe sinds het hoogst entertainende, maar ook lichtjes traumatiserende Avengers: Infinity War.We willen trouwens echt aanraden om nog eventjes te blijven zitten wanneer de aftiteling begint te rollen, want pas dan wordt er een bruggetje gemaakt naar Infinity War dat cruciaal zou kunnen zijn naar de toekomst toe.

Het is dus geen slechte tactiek geweest om die film - een film die hoogstwaarschijnlijk nog lang gaat blijven doorwerken in het Marvel Cinematic Universe - op te laten volgen door een film van de lichtere soort. Aan het begin van de film zit Scott Lang (Paul Rudd) zijn huisarrest uit. Hope (Evangeline Lily) en Hank Pym (Michael Douglas) heeft hij al enige tijd niet gehoord. Scott staat niet bepaald meer op goede voet met hen en ook zij zijn voortvluchtig.

© Marvel

Eén en ander komt in beweging wanneer Scott visioenen begint te krijgen over Janet Van Dyne (Michelle Pfeiffer), de moeder van Hope en de vrouw van Pym die al meer dan twintig jaar geleden in de subatomische sfeer kwam vast te zitten bij een heldendaad die duizenden mensen het leven heeft gered. En dus begint een zoektocht naar een manier om Janet te bereiken, maar moeten Ant-Man en The Wasp tegelijkertijd ook verhinderen dat andere geïnteresseerden de technologie stelen die Hank hiervoor zo nodig heeft.

De samenvatting van deze plot klinkt iets complexer dan de film eigenlijk is. De film neemt je vooral mee in een soort van lichtheid, een humoristische actietrip die voldoende ademruimte biedt tussen de actiescènes door.Zo zijn de scènes tussen vader (Scott) en zijn dochter Cassie (Abby Ryder Fortson) tegelijkertijd grappig en vertederend mooi.

Net als drie jaar geleden is Ant-Man het leukst en het meest origineel wanneer de makers beginnen spelen met de vergroting en verkleining van mensen dan wel voorwerpen. Wat Ant-Man op papier zo'n slecht idee maakte - een superheld die zich kan vergroten en verkleinen, geeeeeuw! - is in praktijk één van de leukste elementen van het gehele Marvel Cinematic Universe geworden.

Ant-Man And The Wasp is een voorbeeld van het juiste evenwicht vinden. Nergens wordt deze film zwaar op de hand. Tegelijkertijd wordt hij nergens te licht of zo ironisch dat het belachelijk wordt. Hoe het Ant-Man en The Wasp zal vergaan in de toekomst kunnen we momenteel onmogelijk zeggen. Dat we hopen op meer van dit soort geinige onzin, weten we wel zeker!

Score: 7/10
 

The Guilty/Den Skyldige: deze eerste keer zal ons nog even bijblijven

Het snoepje van de week komt uit Denemarken en is één van die low-budget films - zie ook Buried, Locke of het Belgische Pulsar met Matthias Schoenaerts - die zich door het gebrek aan budget gedwongen zien om met een minimum aan middelen een maximum aan resultaat te behalen.

In The Guilty bevinden we ons in de alarmcentrale van de politie van Kopenhagen en volgen we Asger Holm (Jakob Cedergren). Er hangt Asger een proces boven het hoofd en in afwachting van de afloop daarvan mag Asger de straat niet meer op en moet hij telefoondienst doen. Asger verveelt zich stierlijk, er lopen wat standaardtelefoontjes binnen die hij via de standaardprocedures afhandelt zonder daarbij overdreven vriendelijk te zijn. Maar dan loopt dat ene telefoontje binnen dat je je als politieman altijd zal blijven herinneren,dat ene telefoontje waarvoor je politieman geworden bent en waarmee jij het verschil kan maken.

Asger krijgt Iben (Jessica Dinnage) aan de lijn. Hij denkt eerst dat ze verkeerd verbonden en/of dronken is, maar krijgt dan toch door dat er meer aan de hand is en komt erachter dat ze ontvoerd wordt. Van dan af staat de rest van de film in het teken van deze ene zaak. The Guilty duurt maar 85 minuten, maar heeft ons wel klamme handjes bezorgd, heeft ons verrast, heeft ons luidop "oooooh" en "shit" doen roepen én heeft ons doen wenen.

Wat The Guilty zo interessant en spannend maakt komt direct voort uit de beperkte middelen. Elk nieuw telefoontje kan een telefoontje zijn op leven en dood en net als Asger moet de kijker het doet met zeer beperkte informatie. We weten op geen enkel moment meer dan hij zelf en denken dus met hem mee. Daarbij komt dat de camera Asger heel dicht op de huid zit en dat hij letterlijk geen bewegingsruimte heeft. Hij weet niet waar Iben is en hij kan haar alleen maar proberen helpen langs de telefoon.

Ook heel interessant is het personage van Asger. Op zich handelt hij als een goed mens: hij probeert de best mogelijke beslissing te nemen met de informatie die hij op een bepaald moment ter beschikking heeft. Maar als politieagent stapelt hij doorheen de film de ene professionele fout op de andere. Een agent van de alarmcentrale neemt een telefoontje aan, delegeert en vertrouwt op zijn collega's om de zaak naar behoren verder af te handelen. Zo werkt een politiemacht: de verschillende radertjes in een tandwiel zorgen samen voor een goede functionering. Maar zo handelt Asger niet. Hij vertrouwt niet op het systeem. Hij trekt de zaak naar zich toe, lapt procedures aan zijn laars en vormt daardoor een gevaar voor zichzelf en voor anderen.

The Guilty is zo'n film die je maar één keer voor de eerste keer kan zien. De tweede keer weet je al hoe één en ander in elkaar zit en ga je op andere dingen letten. Maar die eerste keer voel je de spanning, voel je het levensnoodzakelijke van elk telefoontje en voel je de druk van de tijd die ook Asger voelt. Wacht je te lang en onderneem je niets, dan kan het te laat zijn.

Je kan The Guilty dus maar één keer voor de eerste keer zien. Maar die eerste keer zal ons wel nog even bijblijven.

Score: 8/10
 

Lees meer