Serie om dit weekend te bingewatchen: 'GLOW', de show vol sterke vrouwen die veel meer is dan wat hij op het eerste zicht lijkt

‘GLOW’ is door Netflix hernieuwd voor een derde seizoen en daar wordt in het algemeen enthousiaster op gereageerd dan op het zoveelste seizoen van ‘Orange Is The New Black’. We maken die vergelijking omdat beide shows verbonden worden met Jenji Kohan. Hoewel Kohan hier alleen maar executive producer is draagt de reeks wel duidelijk haar stempel. En waar ‘OITNB’ ooit een paradepaardje was, wordt ‘GLOW’ dat nu meer en meer. Onlangs werd de show nog genomineerd voor 6 Emmy’s.

Onder die Emmy’s zitten stevige nominaties. Zo is ‘GLOW’ genomineerd voor Beste Komische Reeks, is Betty Gilpin genomineerd voor haar rol als Debbie ‘Liberty Belle’ Eagan en wordt de algehele cast geroemd met een nominatie voor Casting in een Komische Reeks. Terecht, overigens. Wat ons betreft mogen ze al die prijzen komen afhalen op 17 september.

‘GLOW’ speelt zich af in de jaren tachtig. De serie is gebaseerd op een worstelcompetitie die echt bestaan heeft in het Los Angeles van tussen 1986 en 1990. Net zoals in ‘The Wrestler’ - de film van Darren Arronofsky uit 2008 alweer - wordt uit ‘GLOW’ duidelijk dat worstelen vooral acteren is. De reeks volgt een aantal vrouwen in hun professionele en persoonlijke leven, met Ruth Wilder (Alison Brie) als hoofdpersonage. Ruth is een worstelende (no pun intended), meestal werkloze actrice die haar ouders moet bellen om geld over te maken zodat ze eten kan kopen. Dus wanneer ze een telefoontje krijgt voor een auditie waarvoor als enige richtlijn wordt meegegeven dat ze op zoek zijn naar “onconventionele vrouwen”, dan gaat Ruth ook daar op af.

© Netflix

Wie vreest voor een worstelshow pur sang: dat is ‘GLOW’ niet. Deze show draait in de eerste plaats om de personages. In de eerste paar afleveringen wordt er gezocht naar alter ego’s, kostuums en attributen. Er wordt gezocht naar eigenaardigheden in ieders persoonlijkheid, naar stereotypen die kunnen worden uitvergroot. En zo krijgt ieders worstelkarakter vorm. Behalve dat van Ruth, die wat achterblijf en die niet goed in de groep licht omdat ze bekend staat als een echtbreekster (ze heeft met de man van haar beste vriendin geslapen) en een vreemde toneelnerd die zich te goed voelt voor het worstelen.

In het tweede seizoen wordt er wél meer geworsteld en zetten de dames alles op alles om hun televisieshow die is opgepikt door een lokale zender te laten schitteren. Er is zelfs één aflevering die volledig gewijd is aan het naspelen van een echt bestaande ‘GLOW’-show en dat is een halfuurtje televisie om in te kaderen.

Drie personages om te zien:

1. Ruth Wilder (Alison Brie)

Ruth Wilder is heel erg eenzaam. Ze gaat van auditie naar auditie, gaat telkens vol overgave voor de rol die in het vooruitschiet ligt, maar ze wordt nooit uitgekozen. Ze kan haar rekeningen amper (of niet) betalen en op een bepaald moment zegt ze dat haar laatste zes maaltijden bestonden aan ontbijtgranen. En nog geeft de creatieveling niet op, want na al dat lijden zal de glorie volgen.

Ironisch genoeg werd Alison Brie zelf eerst afgewezen voor de rol van Ruth Wilder. “I’ve never felt more like Ruth than when I was auditioning for this show”, zei ze daar zelf over. De casting directors waren op zoek naar iemand onbekend. Brie was gewoon te bekend voor deze rol, zo meenden zij. “Na elke auditie” – en het waren er vier – “zat ik in de auto te snikken zoals we Ruth zien doen wanneer zij terugkomt van een auditie, zo vertelt Brie nog aan Indiewire.

Maar ze is er dus geraakt en Brie is geweldig, want als geslaagde actrice eentje spelen die nog lang niet is waar ze wezen wil is moeilijker dan het misschien op het eerste zicht lijkt. Brie doet dat met dezelfde overgave en onschuld dan waarmee ze haar personage Annie neerzette in de sitcom ‘Community’, de rol die ons het eerst voor haar deed innemen.

2. Debbie Eagan (Betty Gilpin)

En dan is er ook nog Debbie Eagan. De beste vriendin van Ruth, tot ze erachter komt dat Ruth met haar man heeft geslapen. Ze is een uitgerangeerde soapactrice en nu dus een thuisblijvende moeder voor haar pasgeboren kleintje. Haar scènes zijn weinig ijdel. Zo loopt er melk uit haar borst tijdens het fitnessen en in een andere scène opent ze de deur voor Sam Sylvia net nadat haar kleintje in haar borst gebeten heeft.

Voor Debbie is het worstelen een vlucht en een terugkeer naar het acteren. Haar man heeft haar bedrogen, maar ze blijft sterk overeind staand als vrouw en zet meteen haar man buiten. Wanneer die eist dat hij in zijn huis mag wonen (“ik betaal de hypotheek, de gas en het licht”) aarzelt ze geen moment en gaat ze met haar kind op hotel wonen.

Natuurlijk wordt de scheiding wél nog zwaarder voor Debbie, want zoals bedenkers Liz Flahive en Carly Mensch terecht zeggen in een interview met The Hollywood Reporter kennen we allemaal wel iemand die gescheiden is of in een scheidingsproces zit. En hoe normaal het ook geworden lijkt: een scheidingsproces is verschrikkelijk en levensveranderend voor degene die het moet doormaken. En dus ook voor Debbie.

3. Sam Sylvia (Marc Maron)

Marc Maron is het eerste personage dat je ‘GLOW’ helemaal intrekt. Hij is geweldig als Sam Sylvia, de uitgearrangeerde regisseur van “crappy vampire movies” (dixit Cherry) die al acht langspeelfilms heeft gemaakt waar hijzelf heel erg trots op is, maar waar niemand anders een touw aan kan vastknopen. Hij is degene die aan het roer staat van deze bonte bende vrouwen: een B-filmregisseur op retour die niet meer aan de bak komt en heeft toegezegd voor deze show omdat hij “een ander soort worstelshow” zou mogen maken, alleen lopen zijn ambities en die van de producer (Chris Lowell) niet bepaald gelijk.

Feit is dat Sam humeurig en cynisch is, maar ook heel erg eenzaam. Zo eenzaam dat hij zijn lat wel erg laag legt. “Ik ben eenzaam en mijn lul werkt”, zegt hij zelf. Hij zit op een punt in zijn leven waarop hij gehoopt had meer van zijn leven gemaakt te hebben. De teleurstelling dat hij niet staat waar hij had willen staan op zowel persoonlijk als professioneel vlak, sloopt hem. En dat verbergt hij achter een masker van cynische bijtende humor.

Waarom kijken?

Het fijne aan deze show is dat je ‘GLOW’ in de eerste plaats kan bekijken als entertainment. We kijken ook naar ‘The Goldbergs’, een sitcom die je mee terugneemt naar de jaren 80 en momenteel uitgezonden wordt op Comedy Central. Eenzelfde soort nostalgie zit er in ‘GLOW’: de kapsels, de kleding, de muziek: het ademt één en al nostalgie. Ook deze GLOW (Gorgeous Ladies of Wrestling) hebben echt bestaan.

Daarnaast heb je de camp-factor: er zijn de kostuums, de glitter zonder de glamour en de grote verscheidenheid aan personages. Net als in ‘Orange Is The New Black’ kan iedere kijker er zonder moeite zijn favoriet uitpikken. Dat is 'GLOW' dus allemaal. De show is grappig en snedig, maar is ook brandend actueel.

© Netflix

Geen grap, wel een aanklacht

Het knappe aan ‘GLOW’ is dat de reeks zich niet laat beperken tot een reeks over worstelende vrouwen. In de pilootaflevering zien we Alison Brie in de openingsscène auditie doen. Ze leest verkeerdelijk – en met opzet – de mannenrol die veel meer vlees heeft dan de vrouwenrol. Dit is geen grap, dit een aanklacht. En dat in een reeks vol sterke vrouwelijke personages.

Ja, vrouwen worden geobjectiveerd in ‘GLOW’. Ze worden in strakke pakjes gestoken, de vrouwen met de mooiste borsten worden in de strakste pakjes gestopt en er wordt al eens een opmerking gemaakt over een achterwerk. Net op die manier toont ‘GLOW’ aan hoe niet oké het is om op die manier naar vrouwen te kijken. Net zoals de opmerking die in één van de eerste afleveringen valt over “een regisseur die een opmerking maakt over je te dikke kont, maar er wél naar grijpt.” Hallo, #MeToo. Andere thema's - zoals ras en gender - worden doorheen het tweede seizoen ook aangehaald.

Dat is ‘GLOW’ ten voeten uit. Je vraagt je de hele tijd af of je anno 2018 wel naar een show mag kijken waarin vrouwen geobjectiveerd worden en stereotypen worden uitgebuit, maar tegelijkertijd is er momenteel geen enkele show die meer en sterkere vrouwelijke personages heeft dan ‘GLOW’. Dat dubbele gevoel hoort bij de show, net zoals hij én ironisch én komisch is, maar ook heel erg ernstig te nemen is.

 

We zijn er stevig over aan het denken om ook 'GLOW' een plaats te geven in onze lijst met de 50 beste series die volgens ons op Netflix te vinden zijn. Hier kan je kijken welke 50 series er nu een plaats in hebben.

De eerste twee seizoenen van 'GLOW' zijn nu op Netflix te bekijken.

Lees meer