Wildgroei aan migrantenpartijen: Be.One, D-SA, het VMC, de MRP en De Spiegel (maar gaat er ééntje scoren?)

Gemeenteraadsverkiezingen: dat wil zeggen dat er in de grote steden ook altijd een bont allegaartje meedoet, naast de grote partijen. Opvallend daarbij: de nieuwe Belgen doen volop mee, met eigen partijen. In Antwerpen en Gent duiken allerlei namen op, die niet meteen een belletje doen rinkelen. Van de radicale partij ISLAM is geen sprake ondertussen. 

Veel woorden, weinig daden: dat lijkt een beetje het beeld bij wat er politiek beweegt onder de nieuwe Belgen. Met veel poeha haalde Redouane Ahrouch, kopstuk van de Islam-partij in mei nog eens het nieuws: hij zou in Vlaanderen in de grote steden overal lijsten indienen. De man, gemeenteraadslid in Anderlecht, wil met zijn partij overal de sharia invoeren. Tijdens een debat op De Afspraak weigerde hij Zuhal Demir (N-VA) aan te kijken. De ex-buschauffeur van de MIVB wil gescheiden openbaar vervoer voor mannen en vrouwen.

Her en der kwam de oproep om de partij te verbieden. Dat blijkt nu niet nodig: hij heeft gewoon niet eens lijsten in Antwerpen en Gent, de plekken waar het meeste stemmen van nieuwe Belgen, met name de Turkse en Marrokkaanse gemeenschappen, te rapen vallen.

In die grote steden vind je straks opnieuw de traditie van een paar 'kolderpartijen', lijsten die enkel meedoen voor de grap of/en wat aandacht. Zoals BDW, de lijst van imitator Geert Beullens, die doet alsof hij Bart De Wever is in Antwerpen. Of de eenmanspartij United States of Europe van Jan Lippens. En lijst Pokémon of 'Piss-off', die pleiten voor meer toiletten voor vrouwen, in Gent. Daarnaast zijn er een paar die pleiten voor meer burgerparticipatie: De Burgerlijst in Antwerpen, Gentse Burgers en DUW.Gent in de Arteveldestad.

Het schisma tussen Koç en Abou Jahjah

Maar het meest interessante fenomeen is een wildgroei aan nieuwe partijtjes, geënt op het multiculturele, en vaak met een appeal naar de nieuwe Belgen, die grote delen van de kiezers vormen in Antwerpen en Gent. In Antwerpen zijn er twee, in Gent liefst vier.

Twee mannen speelden zich daarbij dit jaar in de kijker, met opnieuw stoere beloften dat ze een nieuwe politieke beweging op de kaart gingen zetten: Dyab Abou Jahjah en Ahmet Koç. Koç had ooit een mandaat bij de sp.a, maar die partij gooide hem buiten. Beiden wilden eerst samen een nieuwe partij lanceren, maar uiteindelijk richtte Abou Jahjah mee Be.One op, terwijl Koç met het VCM (Vlaams Multicultureel Collectief) van start ging.

Maar beide bewegingen zijn geen massapartij geworden, zoveel is ondertussen wel duidelijk. Be.One is weliswaar vertegenwoordigd in zowel Antwerpen als Gent, maar de partij van Abou Jahjah, die ooit ook de Arabisch-Europese Liga leidde, heeft verder op niet erg veel plekken een lijst. In Limburg wel in onder meer Zutendaal, maar niet in andere gemeenten met veel migranten.

'Bear Grills van Antwaarpe'

Bovendien lijkt in Antwerpen een ander blok nieuwkomers sterker voor de dag te komen: het Democratisch-Solidair Appèl (D-SA). Ook zij hebben vooral thema's die focussen op diversiteit en participatie, maar hebben een pak personeel die ooit politiek actief was bij de socialisten of groenen. Bovendien hebben ze een bekende naam, Rachid Abourig, als lijstduwer. Hij staat bekend als de 'Bear Grills van Antwaarpe'. Op sociale media zijn ze in elk geval erg actief.

In Gent is er naast Be.One, dat daar getrokken wordt door Meryem Kaçar (ex-Groen), de nieuwe partij van Koç, het VCM. De Limburger is immers naar de Arteveldestad getrokken en komt daar met een project. In z'n thuisbasis Beringen, waar hij schepen was, is er geen lijst van het VCM. Dat is overigens nergens in Limburg het geval, zo schrijft Het Belang van Limburg. Het lijkt er dus op dat Koç z'n initiatief wel erg lokaal zal blijven, in Gent dus.

Tussen Koç en Kaçar liep het overigens al grondig fout. Koç beschuldigde Kaçar ervan dat zij van in het begin het voorzitterschap van de nieuwe partij claimde. "Ik vind dat er eerst over inhoud gesproken moet worden, vooraleer het over postjes en structuren mag gaan", zo stelde hij daarover.

Maar Kaçar sprak dat ferm tegen. "We willen net af van die klassieke organisatie", zei ze. "Met eventueel meerdere voorzitters. Maar dat wilde Ahmet Koç niet."

Een Erdogan-kloon in Gent: de MRP

Bovendien is er in Gent nog wel meer concurrentie. Want er is ook de Multiculturele Rechtpartij (MRP) van de Turkse Gentenaar Murat Koylu. Die kiest in z'n symboliek en slogans een exacte kopie van alles waar de Turkse sterke man Erdogan voor staat: de 'rabia' is zijn symbool, de vier opgeheven vingers die ook Erdogan vaak gebruikt.

Bovendien poseert Koylu op Facebook geregeld met de groet van de extreemrechtse Grijze Wolven, in het westen beter bekend als de Devil Horns. Volgens Koylu moeten we daar niets achter zoeken. "Ik heb gewoon veel vrienden die met Erdogan en met de Grijze Wolven sympathiseren", zegt hij. "De rabia is bovendien niet van Erdogan alleen, het staat symbool voor de eenheid van de moslims." Toch laat het weinig twijfel in welke vijver Koylu vist.

"Het beste van alle partijen"

Daarnaast is er nog een minipartijtje, De Spiegel. Dat is van een dierenarts uit het Gentse, Reza Moqadam. De partij lijkt zowat voor alles en niets te staan: "Solidariteit, gelijke kansen en liefde", daar staat de partij voor zegt Moqadam. Hij heeft naar eigen zeggen "het beste van alle andere partijen genomen", want "alle partijen zijn goed".

Lees meer