De films van de week: 'n Hollywoodfilm met Aziatische cast ('Crazy Rich Asians') & een ontregelende thriller ('A Simple Favor')

Een film die niet zou uitkomen in ons land, maar na de vele online reacties toch een release krijgt ('Crazy Rich Asians') en een film met Anna Kendrick ('A Simple Favor') die in The Daily Show omschreven werd als "weird and deeply disturbing": we verwachtten wel iets van de releases van deze week. 

Crazy Rich Asians: de Aziatische versie van Love Actually, met dezelfde gebreken

Weinig films waar meer om te doen is geweest omdat ze niet uitgebracht zouden worden in de Belgische zalen dan Crazy Rich Asians. Het is de eerste Hollywoodfilm sinds 1993 die uit een volledig Aziatische cast bestaat. De Amerikaanse distributeur beschouwde de release van Crazy Rich Asians als een risico, maar de film werd er een gigantisch succes en bleef wekenlang bovenaan de Box Office hangen, boven een blockbuster als Mission: Impossible - Fallout.

Toch werd in eerste instantie door Warner Bros. besloten om de film in België niet uit te brengen. Er zouden te weinig mensen van Aziatische afkomst in België leven om van de film een succes te kunnen maken, en andere mensen gaan natuurlijk niet naar een film met een volledig Aziatische cast kijken, luidde de redenering. Meteen gingen er online veel stemmen van verontwaardiging op, want als zelfs de grootste hits van overzee hier niet meer in de bioscoopzalen raken, wat dan nog wel? En hoeven de distributeurs dan echt verwonderd te zijn dat niemand nog naar de zalen trekt, maar dat films gewoon gedownload worden?

Veel drama en een beslissing later werd Crazy Rich Asians alsnog in de Belgische zalen gebracht, één week later dan de release van de film oorspronkelijk gepland stond. De film kostte amper 30 miljoen en bracht 162,8 miljoen dollar op, alleen al in de Verenigde Staten en Canada en daarnaast waren ook de kritieken nog eens goed. Dan mag een mens al eens iets gaan verwachten. En dan kan je al eens achterblijven van een gevoel van teleurstelling.

De film draait rond de Amerikaanse docente economie Rachel Chu (Constance Wu) die na ruim een jaar relatie door haar Chinese vriend Nick Young (Henry Golding) wordt uitgenodigd om mee te gaan naar Singapore om mee naar een huwelijk van een vriend te gaan en meteen ook zijn familie te ontmoeten. Wat Rachel niet beseft is dat Nick deel uitmaakt van één van de rijkste en meest vooraanstaande families van Azië waarin ze zal moeten vechten voor haar plaats.

Crazy Rich Asians was teleurstellend gemiddeld. Iedereen die al eens een romantische komedie heeft gezien kan de plot van voren naar achteren voorspellen, we konden zelfs dialogen meelippen voor ze uitgesproken werden. Wat de Amerikaanse critici dan bezield heeft om de film zo de hemel in te prijzen? Angst, misschien? Het feit dat er nu eens een Aziatische film was die het goed deed?

Twee uur lang moesten we aan Love Actually denken, met dat verschil dat hier de culturclash nog om de hoek kwam piepen en het geheel overgoten werd door een kitscherige saus. Net als Love Actually bestaat Crazy Rich Asians uit een uitstekende ensemble cast die zonder meer degelijk werk aflevert, maar elk apart meer waard is dan allemaal samen.

Toch waren we soms gecharmeerd. Het lijkt ons bijna onmogelijk om niet gecharmeerd te raken door de 91-jarige Lisa Lu die de grootmoeder van Nick speelt, of door hoofdrolspeelster Constance Wu. En ja, we hebben ook wel eens sporadisch moeten lachen met Oliver (Nico Santos) of met Peik Lin, de rebelse vriendin die een nieuwe toprol betekent voor Awkwafina.

Maar nergens werd het iets méér, nergens werden we écht verrast. En net als bij Love Actually duurde de film te lang om niet vervelend te worden en werd het einde overgoten met net iets te veel suiker.

Jammer, want een echt goeie romantische komedie maken is een kunst en een echt goeie romantische komedie is dus een zeldzaam kunstwerk dat we meteen stevig aan ons hart zouden drukken. Dit is 'm helaas niet, maar we blijven mild omwille van de goeie bedoelingen en omdat Awkwafina ons zo heeft kunnen charmeren.

Score: 5/10
 

A Simple Favor: Blijft lang leuk, maar stapelt naar het einde toe te veel plottwists te snel op elkaar

Bridesmaids, Spy en de geflopte Ghostbusters: als we de cv van regisseur Paul Feig bekijken zouden we liegen als we zeggen dat we vooraf veel hadden verwacht van A Simple Favor. En hoewel Anna Kendrick charmeert is ze vooral heel erg goed in het spelen van Anna Kendrick. Ze loopt dus te acteren met een beperkt register, willen we zeggen, dat ze weliswaar in haar voordeel heeft weten om te buigen.

Tot de reacties kwamen na de release van de film. Dit was echt wel iets anders dan het andere werk van Feig. Dit was veel meer zwarte komedie als het nog een komedie te noemen was. En ook voor Kendrick was het nieuw verkend terrein. En dus wordt een mens toch weer benieuwd.

A Simple Favor draait rond Stephanie (Anna Kendrick), een schijnbaar perfecte moeder die altijd enthousiast is en betrokken is bij alle schoolse activiteiten. Ze raakt bevriend met één van de andere moeders, Emily, (Blake Lively) die na een aantal weken plots verdwijnt.

In eerste instantie wordt er nogal gemakzuchtig op de verdwijning van Emily gereageerd ("ze doet dat wel vaker"), maar wanneer er geen schot in de zaak komt, gaat Stephanie op onderzoek uit en gebruikt haar vlog voor huis- en keukentips zowel als afleiding als als hulpmiddel. Het is ook fijn om tijdens de vlogs de berichten die onder de video op het scherm verschijnen in de gaten te houden.

De twee moeders zijn perfect gecast. Zowel in karakter, kledingstijl als opvoedingsstijl zijn Stephanie en Emily elkaars tegenpolen. De ene zegt voor het minste "sorry", de ander verontschuldigt zich nooit. De ene heeft de reflex om er een "oopsy" achteraan te gooien als ze gevloekt heeft, de ander vloekt als een ketter. En dan is er nog de kledingstijl: Emily kleedt zich sexy en grensverleggend, Stephanie soms zo tuttig dat dat een komisch element op zich wordt.

De vriendschap tussen die twee contrasten is nog het meest boeiende aspect uit A Simple Favor. Emily doet zich stoer voor, maar is in wezen heel erg eenzaam. Ze is blij dat iemand eens met haar bevriend wil zijn. Stephanie daarentegen is sterker dan ze op het eerste zicht lijkt, ze heeft haar man en broer al verloren in een auto-ongeluk en gaat gebukt onder een schuldgevoel. Ze lijkt hypercorrect, maar durft af en toe ook al eens de grenzen opzoeken van het welvoeglijke. En durft die grenzen ook al eens te overschrijden.

Anna Kendrick mag eigenlijk een uitvergrote versie van zichzelf spelen. De versie die we van televisie en film kennen. Ze wordt door Emily uitgelachen om haar preutsheid en correctheid, maar die is , alleszins deels, maar schijn. Wie dieper graaft stoot op een sterke vrouw met een sterke wil en diepe gronden.

We vonden A Simple Favor lang leuk en zijn ook lang benieuwd gebleven naar wat er nu precies met Emily gebaseerd was. Hoe zat dat precies op dat Bijbelkamp? Is die Sean (Henry Golding) echt zo'n goedzak? En hoe zit dat met die verzekering?

Alleen worden naar het einde toe net iets te veel plottwists te snel na elkaar op elkaar gestapeld wat de geloofwaardigheid van de film geheel doet kelderen.

Score: 6/10

 

Lees meer