Wij spraken met Whispering Sons vlak voor de release van hun nieuwe plaat 'Image': verhuis naar Brussel, new wave en airplay

Postpunk-revelatie Whispering Sons won in 2016 Humo's Rock Rally. Op 19 oktober brengen ze hun debuutplaat 'Image' uit. Daarna volgt een korte tour met optredens in het buitenland. Wij spraken hen vlak voor de release.

Whispering Sons brengen morgen hun debuutplaat 'Image' uit. Wij spraken zangeres Fenne en gitarist Kobe in het hoofdkwartier van het platenlabel PIAS, een nieuwe, Brusselse concertzaal met platenwinkel. De band geeft er vanavond een showcase.

'Image' komt morgen uit. Waar mogen we ons aan verwachten?

Fenne: Het is een typische Whispering Sons-plaat, maar dan meer gelaagd en uitgebreid dan wat we eerder gedaan hebben.

Kobe: We hebben 'Image' altijd beschreven als Whispering Sons 2.0. Toen onze EP ('Endless Party' (2015), red.) een paar jaar geleden uitkwam, was dat een snapshot van dat moment. Dat waren de enige nummers die we toen hadden. Over deze plaat hebben we meer nagedacht, onze sound meer uitgediept. Er zitten meer lagen in. Het is dus niet echt een volledige nieuwe start voor de groep, maar wel een volgende stap. Het geluid is wat volwassener geworden.

Kobe: De drums klinken bijvoorbeeld heel verschillend. Die zijn akoestisch opgenomen. Daarvoor werkten we altijd met drumsamples en -computers. Hierdoor zal het een stuk anders klinken dan de EP. We hebben ook voor het eerst met producers, met Micha Volders (Meteor Musik, El Guapo Stuntteam, red.) en Bert Vliegen (Teen Creeps, Sophia, red.). Zij zijn toffe, toegankelijke mensen. Het was fijn om met hen samen te werken.

Straks geven jullie hier een showcase. Hoe zal jullie dag er morgen uitzien?

Kobe: Ik moet morgen naar de tandarts. Haha. We spelen morgen een show op een festival in Rotterdam. Overmorgen is de releaseshow in de Ancienne Belgique. Dat gaat heel spannend worden. We gaan de shows van vandaag en morgen zo goed mogelijk spelen om ons voor te bereiden. Op de show van zaterdag ligt de meeste druk. Dat wordt ons eerste uitverkochte optreden.

Nieuwe single en airplay

Alone, de eerste single van 'Image' is al even uit. Hoe zijn de reacties tot nu toe?

Fenne: We krijgen redelijk wat airplay. Leuk dat het opgepikt wordt. De reacties zijn best positief.

Kobe: Voor ons is het eigenlijk een verrassing dat Alone op de radio gedraaid wordt. Tussen de EP en 'Image' hebben we een aantal singles uitgebracht ('Performance'/'Strange Identities' en 'White Noise', red.) en die werden niet opgepikt. Met de release van deze plaat gebeurt dat wel. De reden is misschien wel dat die singles op een kleiner label uitgebracht zijn.

Is het moeilijk voor een band met jullie sound om optredens en airplay op de kop te tikken?

Fenne: Voor de radio zeker wel. Zij selecteren echt op basis van songwriting. De radio bereikt heel veel mensen en daarom moet de muziek voor veel mensen toegankelijk zijn. Maar qua shows speelt dat niet echt een rol.

Kobe: Wij hebben al heel veel shows gespeeld, een stuk of 150. Je kan ook een naam maken zonder op de radio gedraaid te worden natuurlijk. We hebben het optredencircuit gebruikt om meer optredens vast te krijgen. Dat is het pad dat we de laatste jaren bewandeld hebben.

Meer dan '80s revival

Hoe ontstaat een song bij jullie?

Fenne: Kobe komt meestal met een idee op de proppen en dan werken we dat tijdens de repetities uit. Achteraf neem ik het nummer mee naar huis en schrijf ik er teksten en zangmelodieën op. Zodra alles dan samenkomt, merken we of een lied werkt, of we er verder mee willen gaan of we het schrappen.

Kobe: Het is ook heel belangrijk om een lied live af te toetsen, te zien hoe het publiek erop reageert. Het is ook belangrijk voor ons dat we op het podium emotie in een song kunnen steken.

Wie zijn jullie belangrijke invloeden?

Kobe: De sound van de band is een jaar of vijf geleden ontstaan. Toen luisterde ik veel naar bands uit de jaren '80 zoals The Cure, Siouxsie and the Banshees, The Chameleons, … Al die typische groepen van toen. De echte new wave eigenlijk. Maar tijdens die vijf jaar ben ik veel minder naar die muziek gaan luisteren en zitten er veel meer andere elementen in onze muziek. We luisteren nu ook naar jongere bands die met het genre bezig zijn zoals bijvoorbeeld The Soft Moon. Zij lieten ons zien dat je met die sound ook vandaag de dag nog iets vernieuwend kan doen. Door er andere elementen in te steken, hou je het fris.

Fenne: Ik ben natuurlijk vooral bezig met op het podium staan. Ik kijk vooral op naar artiesten zoals de zangeres van Savages. Zij weet het publiek aan te spreken en mee te slepen.

Durven jullie met zo’n uitgesproken sound een genre plakken op wat jullie doen?

Kobe: Wij noemen het postpunk. Dat is een vrij algemene term, maar dat is oké. Elke band heeft natuurlijk een bepaalde sound.

Leuven beu

Jullie zijn ook naar Brussel verhuisd. Waarom?

Fenne: Ik ben naar Brussel verhuisd omdat ik nog van plan was om verder te studeren. De rest is na hun studies naar hier gekomen omdat ze Leuven beu waren.

Kobe: Het was ofwel terug naar Limburg ofwel richting Brussel. De keuze was rap gemaakt. Leuven was geen optie maar. Je wordt het studentenleven daar na een tijd beu. Op muzikaal vlak gebeurt er daar ook weinig. Je hebt Het Depot, Het Stuk en misschien het Rock Café of de Libertad. Toen we als band pas in Leuven zaten en shows zochten, konden we eigenlijk bijna nergens terecht. De sfeer in Brussel is totaal anders. Alles is hier vrijer.

Verantwoordelijk touren

Jullie hebben al redelijk wat getourd. Wat is het verste optreden dat jullie al gespeeld hebben?

Kobe: Het verste was Athene. Dat was echt tof. Het was onze laatste show van de tour op de 35ste dag. Een prachtig eindpunt was dat.

Zijn jullie braaf op tour?

Fenne: We zijn vrij plichtbewust. We willen altijd de volgende dag nog in staat zijn om een fatsoenlijke show te geven.

Kobe: In het begin regelden we onze tours zelf. Dan moet je echt wel je verantwoordelijkheid nemen, ook als iemand het eens wil laten hangen. We zijn met vijf, zie je.

Jullie muziek is best emotioneel en zwaarmoedig. Wat doe je voor een show? Springen jullie zomaar op het podium of hebben jullie op voorhand tijd nodig om in een mindset te geraken?

Fenne: Die mindset komt er zodra de eerste noot gespeeld is. Dan wordt meteen de toon gezet.

Is het moeilijk om met vijf mensen te functioneren als groep?

Kobe: Het wordt steeds moeilijker als je met meer bent. Alleen al om te repeteren en samen te komen. Maar het is wel leuk om met zo’n grote groep te zijn. Je hebt veel aan elkaar.

Wishlist

Stel dat je carte blanche hebt en je mag met een artiest, dood of levend, samenwerken. Voor wie zouden jullie kiezen?

Fenne: Zeg jij maar, Kobe.

Kobe: Om het cliché te houden: doe maar Brian Eno en David Bowie samen in hun Berlijnperiode.

Fenne: Daar kan ik mee leven.

Kobe: En Iggy Pop mag ook nog even langskomen.

Toekomstplannen

Wat zijn jullie plannen na de release?

Fenne: We zijn van plan om te focussen op de plaat en vooral veel te spelen. We zullen wel zien. Het wordt afwachten of de plaat nieuwe deuren zal openen.

Kobe: We gaan vooral heel veel shows spelen. We werken ook allemaal nog het moet te combineren blijven.

Whispering Sons speelt de komende weken onder andere in Spanje, Portugal, Duitsland, Nederland, Frankrijk, Tsjechië en Italië.

Enkele Belgische shows:

  • 20 oktober: AB Club, Brussel
  • 24 oktober: De Kreun, Kortrijk
  • 1 december: Sinner’s Day, Limburghal, Genk
  • 8 december: Kuub, Turnhout
  • 14 december: De Centrale, Gent

Lees meer