Na Creature With The Atom Brain is er nu Crayon Sun, het nieuwe project van Aldo Struyf en zijn goeie vriend Big Dave

Drie jaar geleden is het ondertussen al dat Creature With The Atom Brain de afscheidsplaat ‘Night Of The Hunter’ uitbracht. Sindsdien was Aldo Struyf vooral in de buurt te vinden van zijn goeie vriend Mark Lanegan en bij Millionaire op het podium, maar tegelijkertijd broedde hij ook op iets geheel nieuw. Crayon Sun is er nu met een gelijknamige debuutplaat en daarvoor sloeg Struyf de handen in elkaar met nog iemand die op ‘Night Of The Hunter’ te horen was: Dave Reniers, of Big Dave voor de vrienden.

Aldo Struyf: Big Dave komt uit de blueswereld, waardoor Crayon Sun soms al te gemakkelijk wordt weggezet als een bluesproject. Ik kan er geen label op kleven. Ik heb thuis een uitgebreide platencollectie. Ik luister en koop mijn hele leven al muziek, ik heb ook in platenwinkels gewerkt. Ik heb dus ook al heel veel opgepikt. Crayon Sun is beïnvloed door alles waar ik naar luister. Dat is voornamelijk rockmuziek, maar sinds een jaar of tien ook wereldmuziek, Turkse muziek, funk en soul. Dat zit allemaal een beetje in Crayon Sun.

Dave Reniers: Mensen labelen graag. Het maakt het hen makkelijker. Ik kom uit de blueswereld, maar ik zing geen blues op deze plaat.

Aldo: Als ik het moet omschrijven is het een rockplaat. Maar ik noem het liever een hutsepot.

Dave: Ik heb al veel muziek leren kennen door Aldo. Zelfs namen als Nick Cave en Mark Lanegan, waar ik tot een paar jaar geleden nooit naar geluisterd had. Iedereen verwacht dat je die kent, maar er is zoveel muziek. Het houdt nooit op. Hij heeft me ook al andere dingen leren kennen die veel minder evident zijn.

Jij kan allicht ook honderd namen noemen waar ik nog nooit van gehoord heb.

Dave: Ik denk het wel, ja. (lacht) Ik ben me al heel mijn leven aan het verdiepen in de blues, een genre dat op zich al heel uitgebreid is.

Aldo: We moeten er ook voor oppassen dat wij – muzikanten en journalisten – onszelf niet als referentie gaan nemen. Stap een willekeurig café binnen en ik durf te wedden dat minstens de helft nog nooit van Mark Lanegan gehoord heeft. Laat staan dat we eens gaan vragen wie er van Little Walter gehoord heeft.

Ik denk dat wij – mensen die op één of andere manier in de muziekwereld zitten en die op de voet volgen - de invloed van de radio wel eens durven te onderschatten. Veel mensen horen alleen maar wat ze tijdens hun rit naar het werk aangereikt krijgen. En dan hoor je Mark Lanegan weinig of nooit en hetzelfde voor Nick Cave, Little Walter en Crayon Sun.

Aldo: Er is een ontzettende stroom aan muziek die nooit stopt. We merken dat het heel moeilijk is om aandacht te vragen. Mensen moeten natuurlijk wel iets kunnen ontdekken voor ze het kunnen waarderen. Mark Lanegan heeft eens een tweet gestuurd over Crayon Sun, zoiets heeft wel wat invloed. Maar je plaat naar voren schuiven is moeilijk.

Ik ben er echt van overtuigd dat Crayon Sun evenzeer op de radio past dan Triggerfinger, Bazart of Tamino daar passen. Waarom niet? Alleen gebeurt het niet meer echt dat de traditionele radiozenders zo breed denken. En daarom ben ik ook heel erg pro nieuwe technologie. De you may also like-functies etc. Zo leer je dingen kennen en dat kan op allerlei manieren.

Dave: Ik kan hier dadelijk een nummer horen. Ik kan het even door Shazam halen en een paar uur later weet ik alles over die mens en kan ik al die zijn muziek horen als ik dat wil. Dat is toch geweldig? Vroeger gaven we cassettes aan elkaar door of we gingen platen bij elkaar thuis luisteren. We hadden ook geen geld om stapels platen te kopen. Er moest goed nagedacht worden over wat je wilde kopen. Je wilde niet iets kopen dat dan niet goed bleek, als een trui die je koopt en daarna nooit meer draagt. Dat is zonde.

Aldo: Ik ging van mijn 18e tot mijn 30e regelmatig naar Londen. Portobello Road. Daar was één winkel die vol lag met platen die je hier niet kon krijgen. Maar je hebt mensen nodig die je die wereld in trekken door je dingen aan te reiken. Dat kunnen vrienden zijn, een vader of een broer, een magazine of journalist of misschien wel iemand die in een platenwinkel werkt. Zulke mensen zijn zo belangrijk.

Rouwproces

Aldo, jij hebt de songs geschreven met de stem van Dave in het achterhoofd lazen we in het persbericht. Ben jij dan ook de initiatiefnemer geweest om met Dave te gaan samenwerken?

Aldo: De muziek is bij mij begonnen, ja. Na die samenwerking voor Creature With The Atom Brain hebben we elkaar beter leren kennen hebben we veel tijd samen doorgebracht en hebben we elkaar muziek leren kennen. En aangezien ik niet graag zing zocht ik een zanger voor de muziek die ik aan het maken was. Dave kwam eens bij mij thuis, zong eens een nummertje in en naarmate je verder vordert begin je dan terwijl je schrijft te denken “Oh ja, als Dave hier zo zou zingen…”. Zo is het gegaan. Ik ben niet begonnen met op pakweg 17 januari 2017 nummers te schrijven op maat van de stem van Dave.

De teksten hebben jullie samen geschreven. Dat lijkt me nog veel moeilijker dan samen muziek maken. Omdat je ineens zinnen moet gaan schrijven. Het ergens over gaan hebben.

Dave: Dat ging behoorlijk vlot, we zijn daar niet echt gebotst.

Aldo: We zaten ook in dezelfde situatie. Na een relatie waren we allebei alleen komen te staan. En daar begin je dan nummers over te schrijven. Als Dave nu net getrouwd zou zijn en op een roze wolk zou leven dan zou het allicht een stuk minder makkelijk zijn geweest, maar nu zaten we wel heel erg op dezelfde golflengte.

Dave: Het was vaak zo dat Aldo een tekst had geschreven en ik maar een paar woordjes wilde veranderen. Of dat ik een tekst had geschreven en Aldo er iets bij gooide. Dat ging heel vlot allemaal. Omdat we hetzelfde voelden. Het enige verschil is dat Aldo meer in metaforen geschreven heeft dan ik. Er zijn nummers die redelijk rechttoe rechtaan zijn en teksten die metaforisch zijn, dat is het verschil tussen ons.

Niks kan een mens zo onderuit halen als de liefde, bij het einde ervan of het gebrek eraan. En toch grijpen we er altijd naar terug. Niemand kan zonder, want ook diegene die dat probeert zal niet gelukkig worden.

Dave: Helemaal mee eens. Het is voor iedereen zo. Ik ken ook weinig muziek die niet over de liefde gaat, dat is niet toevallig. Waarom schrijft een mens over de liefde? Goh ja, over wat anders? Iedereen kent het, iedereen weet wat het is.

Aldo: Het is ook goed om de dingen van je af te schrijven, denk ik. Een relatiebreuk is een rouwproces. En erover schrijven zorgt ervoor dat het allemaal wat minder blijft hangen. Ook Wayfaring Stranger, de cover die op de plaat staat: het is een oud nummer van begin 19e eeuw. Het is eeuwenoud en toch geheel eigentijds. Het gaat over de dood, maar ook over liefde.

Dave: Maar ook over de strijd die het leven is. Elke dag moet je er toch weer aan beginnen zonder te weten wat die dag zal brengen.

 

Enkele jaren geleden kreeg dat nummer ineens wat bekendheid n Vlaanderen omdat het gebruikt werd op de soundtrack van The Broken Circle Breakdown. Dat gegeven had jullie ook kunnen tegenhouden om een versie van het nummer op te nemen.

Aldo: Het is al duizenden keren gecoverd en omdat het in Vlaanderen zo bekend is vond ik het een uitdaging om te laten zien dat het ook op een andere manier kan. Onze versie is een andere versie dan de meeste versies van dat nummer. Een jazzmuzikant, een countryzanger, Nick Cave en Kenji Minogue zouden allen hetzelfde nummer kunnen coveren. En het zou telkens anders klinken.

Het is sowieso het meest atypische nummer op de plaat.

Aldo: Klopt. Het was ook het nummer dat eraf had kunnen vallen. Ik ben vooral degene geweest die het erop wilde omdat ik het een hele mooie versie vind.

Samenwerking

Werken jullie anders wanneer jullie samenwerken in vergelijking met wanneer jullie apart werken?

Aldo: Voor mij is het een vergemakkelijking geweest. Ik vind het moeilijk om te zingen. Ik zal pas bijna tevreden zijn na mijn 30e poging. En Dave komt binnen en die zingt al meteen zoals ik op mijn 25e poging zou zingen. Het ging veel vlotter om er mooie zang op te krijgen.

Dave: Ik ben gewoon mijn ding komen doen. Ik heb alles ingezongen bij hem thuis. Natuurlijk is het anders dan anders. Ik ben meer gewend om on the spot dingen te zingen zoals het er in de jazz en blues vaak aan toe gaat. Dat was nu anders.

Ook opvallend: soms komt de gitaar op het voorplan, maar in het algemeen lijkt de plaat me basgedreven.

Aldo: Klopt. De basis van de muziek bestaat vaak uit een drumsampeltje met daarover een baslijn. Ik was blij dat ik de bas kon spelen. Daar is de rest rond gebouwd. Je bent de eerste die dat opmerkt, trouwens.

© Hugo Van Beveren

Jullie show in Het Bos komt eraan. Om live te spelen hebben jullie extra muzikanten aangetrokken (Tomas De Smet, Dave Hubrechts & Antoni Foscez) waardoor het toch weer anders zal klinken dan op plaat. Aan het repeteren?

(lachen)

Oké… Waarom lachen jullie?

Aldo: We zijn al aan het repeteren. Het is écht niet makkelijk om die plaat live te spelen.

Dave: Er is inderdaad nog veel werk aan de winkel. Er zit een enorme gelaagdheid in die muziek. We moeten technisch ook nog een paar dingen proberen oplossen. Soms is het dat kleine geluidje dat het verschil maakt en die geluidjes missen we nog. We hebben bijvoorbeeld geen blazerssectie en we willen ook niet dat er een tape meeloopt.

Aldo: Maar we hebben een aantal schitterende muzikanten die echt hun best aan het doen zijn. We zouden er iets helemaal anders van kunnen maken, maar we willen echt proberen om de plaat zo goed mogelijk na te spelen. Van voor naar achter. En dat is echt niet makkelijk.

Wat zijn de toekomstplannen voor Crayon Sun? Denken jullie al luidop na over een tweede album?

Aldo: Voor mij is het heel duidelijk: er komt een vervolg. Ik zou er nu al aan willen beginnen, maar we zullen eerst zorgen dat we deze plaat live kunnen brengen. (lacht)

Op woensdag 28 november stelt Crayon Sun hun debuutplaat 'Crayon Sun' voor in Het Bos in Antwerpen. Die show is ondertussen uitverkocht. Wie Crayon Sun nog aan het werk kan zien kan dat op 22 december in De Zwerver in Leffinge, op 30 december in Paradiso Amsterdam met Millionaire, op 23 januari 2019 in de Vooruit in Gent en op 25 januari in de Muziekodroom te Hasselt.

Lees meer