Nieuw op Netflix deze week: 'The Society', nieuwe seizoenen van 'Lucifer' en 'The Mechanism' en een docu over Whitney Houston

Na een paar meer magere weken is er deze week weer heel wat te beleven. We maken de verrijzenis van 'Lucifer' mee als Netflix Original, maar er is ook het compleet nieuwe 'The Society' waarin tieners merken dat het toch niet zo makkelijk is om de baas te zijn, de eerste film die Amy Poehler regisseerde, het prachtige 'A Monster Calls' en een documentaire over Whitney Houston.

Series

Als kind was Kinderen Baas van Jommeke één van onze favoriete strips. Het prikkelt natuurlijk de fantasie: wat als er geen volwassenen zouden zijn? Wat als we dag in dag uit zouden kunnen doen wat we willen? Het klinkt mooi in theorie, maar nu we zelf volwassen zijn weten we dat het verdomd moeilijk zou zijn en een stuk minder leuk dan in onze fantasie. Een wereld zonder volwassenen, het is het uitgangspunt van de nieuwe reeks The Society dat een stadje onder de loep neemt waar plots de tieners baas zijn. Waar we toen niet bij nagedacht hadden is wel een feit: een samenleving moet georganiseerd worden. Wie gaat welke jobs uitoefenen? Hoe komen we tegenmoet aan voedselproductie? Aan gezondheidszorg?

 
Met The Society heeft Netflix weer een handige manier gevonden om zich specifiek op hun tienerpubliek te richten, maar deze keer is het uitgangspunt wel een heel interessant gedachtenexperiment. Een extra troef is de betrokkenheid van regisseur Marc Webb, de regisseur die tien jaar geleden een frisse wind door de romcom liet waaien met (500) Days Of Summer en later nog charmeerde met Gifted staat voor drie afleveringen achter de camera. In de cast vinden we dan weer onder andere Rachel Keller terug, waar we al een beetje verliefd op geworden zijn door haar rol van Syd in de FOX-reeks Legion.

Een samenleving zoals die van The Society zet de deur op een kier voor onze duivelse kant. En dan hebben we meteen het bruggetje naar de terugkeer van Lucifer gemaakt. Ongeveer een jaar geleden nam Netflix de reeks over nadat FOX deze had stopgezet na drie seizoenen en er noodkreten werden geuit via sociale media. Waar FOX opteerde voor lange seizoenen telt dit vierde seizoen van Lucifer maar tien afleveringen. Dat Netflix nog plannen heeft met Lucifer bewijst de introductie van twee nieuwe personages: Eve, de eerste vrouw op aarde die Lucifer nog kent uit zijn oude dagen, en Father Kinley wiens missie het is om de mensheid te beschermen.

Waar het wel definitief mee afgelopen is na drie seizoenen is met Easy, de reeks die in elke aflevering een nieuw verhaal start met als rode draad tussen de afleveringen een aantal jongeren uit Chicago die zich vragen stellen rond liefde, relaties en seks. Met zijn 25 minuten per aflevering is Easy heerlijke verstrooiing en bovendien hoeven de afleveringen geenszins in een bepaalde volgorde bekeken worden. Er zijn gastrollen voor onder andere Dave Franco en Orlando Bloom.

Een jaar geleden ongeveer arriveerde het eerste seizoen van O Mecanismo/The Mechanism uit Brazilië, een reeks die de corruptie in eigen land aanklaagde, De reeks zette het ontstaan van de anti-corruptiebeweging centraal, ooit begonnen als een politieonderzoek in een witwaszaak.

In Brazilië staat die bewuste zaak bekend als het Lava Jato-schandaal dat uiteindelijk zelfs presidenten nekte. O Mecanismo werd een groot succes dus kon een tweede seizoen niet uitblijven.

En uit Mexico verwelkomen we ten slotte El Recluso/The Inmate, een soort van Mexicaanse Prison Break over een oud-marinier die zich laat opsluiten met als doel het infiltreren in de bende die de dochter van een Amerikaanse rechter zou hebben ontvoerd. De serie is gebaseerd op een Argentijns origineel dat meer budget ter beschikking had om er iets van te maken, maar liefhebbers van thrillers - en meer specifiek gevangenisthrillers - zullen zeker aan hun trekken komen.

Films

Geef ons de kernwoorden "wijn" en "film" en we denken aan Sideways, de schitterende film van Alexander Payne uit 2005 over twee vrienden die nog wijntripje door Californië maken voor één van hen in het huwelijksbootje stapt. Op eenzelfde sfeertje hopen we bij Wine Country. Dat is de nieuwste film van en met Amy Poehler, de actrice uit Parks And Recreation die hiermee haar debuut als regisseur van een langspeelfilm die niet bestempeld wordt als tv-film. Uiteraard is het een komische film geworden. De plot draait rond het vieren van de vijftigste verjaardag van Rebecca, waarvoor Abby (de rol van Amy Poehler zelf) een vriendenuitje naar Napa heeft georganiseerd.

 

Maar na een paar glaasjes wijn maakt het gelach en geroddel plaats voor onzekerheden en beginnen de vrouwen vraagtekens te plaatsen bij hun vriendschap en hun toekomst.

Van die andere Amy, Amy Schumer, is deze week ook Trainwreck (2015) toegevoegd aan Netflix, de film van Judd Apatow waarin Amy Schumer monogamie als een onrealistisch ideaal ziet en een losbandig leven leidt met veel drank en drugs.

Onze grootste filmtip van de week is er eentje van een paar jaar geleden: A Monster Calls is de verfilming van het boekje Zeven Minuten Na Middernacht en beschrijft het verdriet en de pijn van een jongen die afscheid moet nemen van zijn moeder. Dan krijgt Conor plots op een nacht, om zeven minuten na middernacht, bezoek van een monster, maar het is al snel duidelijk dat het een vriendelijk monster is dat hem wil helpen.

Het monster vertelt Conor drie verhalen die hem duidelijk moeten maken dat in het leven niet altijd alles gaat zoals je zelf zou willen. Het monstert leert Conor door zijn verhalen dat niemand alleen maar goed of slecht is, dat in een hoofd en in een hart vaak tegenstrijdige gevoelens huizen en dat wat je doet het belangrijkste is in een mensenleven. Zo geeft hij Conor dat duwtje in de rug om niet weg te lopen van de situatie en probeert hij hem te laten inzien dat wie verdrietig is de steun van anderen nodig heeft.

 

Het boekje waarop de film gebaseerd is telt twee auteursnamen. Siobhan Dowd is een Brits-Ierse jeugdauteur. Zij bedacht het idee voor het verhaal en de personages, toen ze zelf ernstig ziek werd. In 2007 is ze gestorven aan borstkanker, voor het boek afgewerkt was. Patrick Ness, een goede vriend, werkte na haar dood het boek verder uit op zijn manier. Zijn uiteindelijke bedoeling was om het boek te maken zoals zij het gewild zou hebben met uiteindelijk ook een prachtige verfilming als gevolg.

En dan hebben we nog twee internationale films te tippen, te beginnen met Dry Martina, een komisch drama uit Chili over een zangeres (Martina) die erg populair was in het Argentinië van de late jaren negentig. Vandaag is ze frigide en heeft ze complete afstand genomen van de liefde, tot ze de nieuwe vriend van een gekke fan ontmoet - een fan die zich haar zus noemt - en Martina vastbesloten is om haar libido terug te vinden. Deze film werd voor verschillende prijzen genomineerd op filmfestivals in Argentinië en Chili.

Nog beter deed de Franse film Shéhérazade het, die vorig jaar genomineerd werd voor prijzen op het filmfestival van Cannes en zelfs enkele Césars (de belangrijkste Franse filmprijzen) mee huiswaarts kon nemen. De hoofdacteur en hoofdactrice wonnen beide de prijs voor Meest Veelbelovend Talent en regisseur Jean-Bernard Marlin won de prijs voor Beste Debuutfilm. Daarnaast werden er nog prijzen binnengehaald op de filmfestivals in Seville en Zürich.

Shéhérazade vertelt het verhaal van een zeventienjarige jongen die vrijkomt uit de gevangenis waar hij terecht gekomen is door pooierschap, afgewezen wordt door zijn moeder en dan maar wat in de straten van Marseille rondhangt. Waar hij de mysterieuze Shéhérazade ontmoet, een jonge prostitué. Aanrader!

Docu & Reality

Heel diverse titels bij de documentaires en realityreeksen deze week, al steekt de muziek er toch weer bovenuit. Een nieuwe maand dus een nieuwe ReMastered en deze week heeft die de titel Lion's Share meegekregen en worden we bijna anderhalf uur onderhouden door de schrijvers van de klassieker The Lion Sleeps Tonight. Copyrightgewijs is alles destijds immers niet helemaal eerlijk gegaan en dat zou er best weleens mee te maken kunnen hebben dat de bedenker van de melodie een arme Zuid-Afrikaanse componist was. Boeiend materiaal!

Voor de fans van de popmuziek uit de jaren 80 is er dan weer Whitney over - uiteraard - Whitney Houston. Het eerste halfuur van die documentaire is verbazend oninteressant. In die mate dat we dachten dat het één van die totaal onkritische documentaires zou gaan worden waarin alleen maar benadrukt wordt hoe briljant en uitzonderlijk het onderwerp van de film wel niet was. Dat gebeurt dus ook in Whitney.

Maar dan na een halfuur verandert de documentaire van toon en verschuift de aandacht naar John Russell Houston, Whitneys vader, de persoon langs wie alle grote beslissingen rond Whitney en haar carrière moesten passeren. En daarmee werden niet Whitneys belangen voorop geplaatst, maar wel die van de bankrekening.

We passeren langs haar beste vriendin, haar broers die tegenover de camera zaten op te scheppen hoeveel drugs ze wel niet namen en langs Bobby Brown. En zo naar het tragische drugsverleden van Whitney zelf.

 

Uiteindelijk lijkt regisseur Macdonald vooral een verklaring te willen voor een zo beloftevol, maar zo ontspoord leven en wordt zangeres en nicht Dee Dee Warwick van misbruik beschuldigd. Alleen is Dee Dee Warwick sinds 2008 overleden en heeft ze dus niet meer de kans om zich te verdedigen.

Whitneys moeder en tante hebben zich na de wereldpremière van Whitney in Cannes afgekeerd van de film. Zangeres Dionne Warwick - nicht van Whitney, zus van Dee Dee - heeft het in de nasleep van de beschuldigingen opgenomen voor haar overleden zus. Dionne spreekt van "leugens" en het probleem met dit soort discussies is dat niet na te gaan valt wie van de twee tegenstrijdige partijen gelijk heeft. Dat degene in de documentaire met een megafoon spreken, laat dan ook een nogal wrang gevoel achter.

Tot slot viel ons oog ook nog op Jailbirds, een soort van Orange Is The New Black in het echt. Jailbirds is een realityreeks die zich afspeelt in het vrouwelijke gedeelte van een gevangenis in Sacramento, Sacramente County. We zien de strijd om de macht, maar we zien ook de vriendschap en de bekommernis om elkaar.

En als de gevangenen uiteindelijk vrij zouden komen moeten ze op zoek naar een plaats om te wonen. In Tiny House Nation reizen presentator John Weisbarth en expert Zach Giffin door de Verenigde Staten om gezinnen te helpen om hen voor te bereiden op de mini-levensstijl en het helpen van het bouwen van milieuvriendelijke minihuizen.

Tiny House Nation loopt al sinds 2014 en heeft momenteel al 84 afleveringen, maar wij moeten het doen met de eerste negen. Toch is de reeks nog geenszins gedateerd, want het wordt een levensstijl waar in de toekomst meer en meer naartoe bewogen zal worden. Een beetje inspiratie is altijd welkom.

Toch nog op zoek naar iets anders? Kijk dan hier eens ter inspiratie naar de volgens ons 50 beste reeksen die op Netflix te vinden zijn.

Lees meer