2016, het jaar waarin we van onze iconen beroofd worden: Prince is op 57-jarige leeftijd overleden

2016, het jaar waarin we van onze iconen beroofd worden: Prince is op 57-jarige leeftijd overleden

Vorige week nog maakte het vliegtuig van Prince een noodlanding omdat de zanger zich niet goed voelde. Hij werd in het ziekenhuis opgenomen, maar al snel volgde het bericht dat de zanger thuis was en het goed maakte. Nu, nog geen week later, is het lichaam van het popicoon gevonden in Paisly Park, op zijn landgoed. “Dearly beloved, we are gathered here today to get through this thing called life” ofte: onze poging om de hoogtepunten van een leven samen te vatten.

2016 zal de geschiedenis ingaan als het jaar waarin we beroofd werden van onze allergrootste inconen. Na David Bowie is nu ook Prince onverwacht overleden en dat nadat hij, volgens zijn omgeving, de laatste paar weken met griep te kampen had. Wat er precies gebeurd is, is nog altijd niet duidelijk. We weten nog niet wat er gebeurd is of waaraan Prince bezweken is, maar zijn lichaam zou in een lift zijn teruggevonden. Ook zou hij de avond voor zijn dood gespot zijn in een apotheek.

Zijn laatste publieke optreden maakte Prince zaterdag tijdens een verrassingsfuif op zijn eigen landgoed. Hij wilde de geruchten van een zwakke gezondheid ontkrachten en nodigde zijn fans op Twitter uit voor een ‘dansfeest’. Toegangstickets kostten slechts 10 dollar en de fans kregen er een klein optreden van hun held voor in de plaats.

De aanslagen in Parijs hebben ons een laatste keer Prince ontnomen. Enkele dagen voor de aanslagen waren er berichten over een solotournee van Prince dieop 22 december ook halt zou houden in het Koninklijk Circus te Brussel. Die tournee zou Prince solo ondernemen, de titel van de tournee was dan ook “Piano and a microphone.” Na de aanslagen besloot Prince om de tournee uit te stellen tot een meer geschikt moment. 21 concerten uit die tournee werden ondertussen gespeeld, maar Prince was nog niet in Europa aanbeland. Eén dag voor zijn overlijden tweette hij nog een hint naar het verschijnen van een vinyl van die tournee.

Ondertussen stromen de eerst fans toe aan het landgoed van Prince om bloemen neer te leggen ter nagedachtenis van de popster.

De fun, de hits

Nogmaals, waar moeten we beginnen? Misschien bij Controversy, zijn eerste single die de tand des tijds heeft doorstaan? Of bij 1999, een nummer dat in ieders collectief geheugen zit gebeiteld, net als Purple Rain, I Would Die 4 U, Let’s Go Crazy, Little Red Corvette, Poplife, Kiss, Sign O’The Times, Diamonds And Pearls en The Most Beautiful Girl In The World?

Net als bij David Bowie kan je in het omvangrijke oeuvre van Prince wel bijna elk genre terugvinden. Als Prince een slow maakte, maakte hij een slow op het allerhoogste niveau, want geef toe: wie heeft er nog nooit gedanst op de tegelplakker Purple Rain? Als Prince een ode schreef aan een overleden vriend (Sometimes It Snows In April), dan deed hij dat op zo’n manier dat iedereen die het nummer in kwestie hoorde er de tranen van in de ogen kreeg.En als hij maatschappijkritisch was, dan was hij dat heel erg. Sign O’The Times, één van zijn allergrootste klassiekers gaat over het beeld van de zanger van de Verenigde Staten in 1986-1987. Het gaat over aids (“the big disease with a little name”), straatbendes, natuurrampen, armoede, drugs, Iran-Contra, Space Shuttle Challengerramp en de kernoorlog.

Dat zijn de hits, maar legendarisch waren de optredens. In de zaal liet Prince security postvatten, in burgerkledij. Vooraf werd vriendelijk gevraagd om de smartphone niet te gebruiken tijdens het concert. Geen filmpjes, geen foto’s, maar ook het sturen van een sms was uit den boze. En wanneer je betrapt werd, werd je er zonder pardon uit gezet. Het moest om de muziek draaien en alleen daar om.

Wanneer je naar een optreden van Prince ging, wist je perfect wanneer het zou starten, maar nooit wanneer het zou stoppen. In 2014 speelde Prince een concert in het Sportpaleis dat 36 nummers en vier bisrondes telde. Elke keer de lichten weer aangingen kon je denken “Zou het nu écht gedaan zijn of zou hij nog eens komen?” De zaallichten die aanfloepten waren immers geen zekerheid voor het einde van een concert. Een concert van Prince eindigde pas als hij er zélf genoeg van had.

De verrassingsshows

Dat concert in het Sportpaleis was trouwens niet de laatste keer dat Prince in België speelde. Op 30 mei 2014 speelde hij drie shows in de Botanique in Brussel. Drie shows op één dag in een piepklein zaaltje. Capaciteit: 400 mensen per show. Shows waar een grote waas van mysterie en vaagheid om hing. De concerten in de Botanique waren nergens officieel aangekondigd, maar waren het gevolg van een volkstoeloop na geruchten op het internet: dat was Prince ten voeten uit.

Tot op het laatste moment was het die dag niet zeker om hoeveel concerten het ging. Het eerste optreden startte ook nog eens anderhalf uur later dan verwacht. Ook de dag voordien stond er al een lange rij aan de Botanique na geruchten dat het popicoon er concerten zou spelen. Dat hij dat de dag nadien nog eens voor elkaar kreeg, zegt alles over zijn live-reputatie en de toewijding van zijn fans.

Tickets voor die show waren nergens op voorhand te verkrijgen, maar konden enkel ter plaatse gekocht worden en met cash geld betaald worden. Van het geld dat die shows met zich meebrachten hield Prince traditiegetrouw niets. Dat waren extraatjes voor zijn muzikanten.

Ook in 2010 flikte Prince het twee keer. De nacht na zijn optreden op Werchter Boutique speelde hij een show in Viage, Brussel. Kenmerkend voor die shows was dat ze onaangekondigd waren en dat er alles kon en alles mocht. Er werden covers gespeeld, er werd gejamd met de band en fans die de beentjes wilden strekken op het podium naast hun idool kregen daar eenvoudigweg de kans toe.

Net voor zijn optreden in het Sportpaleis in november 2010 speelde hij nog zo een show en dat was een LANGE. Serge Simonart – dé Serge Simonart – schreef over die show: “Eerlijk? Tijdens dat laatste halfuur dacht ik: ‘Mag ik nu naar huis?’ Niet omdat het slecht was, maar omdat Prince zijn publiek éérst weet uit te putten en niet omgekeerd – ook een kunst! Na afloop was het zondagochtend, tien over zes.”

Dat was Prince.

De platen & het geloof

Het zijn er veel, de platen van Prince. Toen we gingen tellen kwamen we uit bij 33 studioalbums en zes internetalbums. Want dat was ook Prince: hij scheet platen en bracht ze gewoon uit wanneer en langs waar hij wilde. In 2014 bracht hij twee platen uit. In 2015 deed hij dat opnieuw. Gewoon omdat hij daar zin in had. En die platen waren niet allemaal even goed, maar er was telkens wel goesting op te horen en vlagen van genialiteit.

Prince had wel vaker grillen. Zo ging hij de jazz opzoeken op The Rainbow Children (2001), een van zijn beste platen uit zijn latere periode. De inspiratie voor die plaat kwam uit zijn geloof. Prince was een aanhanger van Jehova’s getuigen, een religie die hij was gaan opzoeken na de dood van zijn zoontje in 1996. Die overleed amper een week na zijn geboorte aan de gevolgen van het syndroom van Pfeiffer, een zeldzame schedelafwijking.

Kenmerkend voor Prince was dat hij ook zijn geloof erg serieus nam, maar zich bovenal niet beter voelde dan een ander. Zo werd er meermaals gesignaleerd dat Prince zelf van deur tot deur ging als Jehova getuige. Daarbij werd hij steevast omschreven als “zeer beleefd.”

Een ander gevolg was dat Prince in zijn songteksten niet meer vloekte en ook minder of minder expliciet over seks ging zingen. Een nummer als Darling Nikki, met duidelijke referenties naar masturbatie, was dus lange tijd uit den boze en werd tussen 2001 en 2011 amper nog live gebracht. Sexy M.F. werd sinds 1998 nog maar één keer live gespeeld.

Geen kluizenaar

Prince was geen kluizenaar en is dat nooit geweest. Hij heeft altijd graag en veel met andere artiesten gewerkt. Het lijstje artiesten waarmee hij gewerkt heeft, is lang. Zo was Prince de oprichter van groepen als Vanity 6 en diens opvolger Apollonia 6, nam hij Wendy en Lisa onder zijn hoede als lid van zijn begeleidingsband The Revolution en werden onder meer de saxofoniste Candy Dulfer, maar ook Sheila E. die een hit scoorde met A Love Bizzarre bekender door samen te werken met Prince.

Recent koos hij weer voor een nieuwe begeleidingsband, 3rdEyeGirl. Zo’n nieuwe groep gaf hij dan ook alle ruimte om te kunnen schitteren. Op vijf nummers op hun plaat Plectrumelectrum (2014) zingt Prince niet. Recent nam hij Lianne La Havas onder zijn hoede. Dat wilde concreet zeggen dat Prince haar bij hem thuis uitnodigde en dan met de zangeres in kwestie in de studio kroop en aan nummers werkte. En in dit geval wil dat ook zeggen dat hij haar Lost & Found een aantal keer live op het podium bracht tijdens één van zijn eigen shows.

Zijn liefde voor muziek is dus groot en legendarisch, maar wij willen afsluiten met zijn gevoel voor humor. Eén aflevering van New Girl (seizoen 3) heeft de titel Prince en daarin speelt de échte Prince ook mee. Samen brengen ze daar het nummer Fallinlove2nite. Hier het fragmentje waarin Jess en Nick Prince ontmoeten en daarmee ook ons slotakkoord.

Gesponsorde artikelen