3 dagen ‘humanitaire wapenstilstand’ in Gaza: hoe lang houdt het deze keer stand?

3 dagen ‘humanitaire wapenstilstand’ in Gaza: hoe lang houdt het deze keer stand?

Israël en Palestina hebben afgesproken drie dagen lang de wapens te laten rusten om humanitaire redenen. Dat betekent dat beide partijen tijd krijgen de gewonden te behandelen, de doden te begraven en levensmiddelen en medicatie in te slaan. De enige vraag is: hoe lang houdt het deze keer stand? De vorige wapenstilstanden, humanitair of niet, waren immers geen groot succes. En is het dan toeval dat Israël met drie dagen voldoende heeft om alle Palestijnse tunnels onklaar te maken?

En dat pessimisme heeft wel degelijk grond. Twitterbronnen melden dat Israël tot twee minuten voor de wapenstilstand begon bleef schieten. Het gevolg is dat er nog 17 doden vielen, waaronder een volledig gezin in Kilani. 

Ook sinds de wapenstilstand van start is gegaan zijn er meldingen op dat Israël nog bommen zou gedropt hebben op Gaza. Die zijn echter nog niet bevestigd. 

Afgelopen nacht kondigde de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry en secretaris-generaal van de VN Ban Ki-Moon de wapenstilstand aan vanaf 8 uur plaatselijke tijd (7 uur in België). Straks gaan Israël en Hamas ook onderhandelen over een (zoveelste) permanent staakt-het-vuren, met Egypte als tussenpersoon. 

Hoeveel kans deze zoveelste wapenstilstand, deze zoveelste overeenkomst tot ‘permanent staakt-het-vuren’ heeft is onmogelijk te voorspellen. De lengte van de wapenstilstand is ongewoon lang (3 dagen in plaats van 24 uur) en dat zou reden zijn tot (zeer) voorzichtig optimisme. “Het is lang genoeg om echte onderhandelingen op te starten zonder de partijen te laten binden aan een staakt-het-vuren van onbepaalde duur.”

“Dit is het gevolg van een package deal waar Kerry al twee weken aan werkt. Beide partijen hebben het aanvaard en ze lijken dit te verkiezen boven een voortzetting van het conflict”, zegt Martin Indyk, tot voor kort speciale afgezant voor de Israëlisch-Palestijnse onderhandelingen aan de New York Times

Herhaalt de geschiedenis zichzelf?

Maar de geschiedenis leert ons dat de kans op slagen klein is. De meldingen van schendingen van de wapenstilstand, hoewel niet bevestigd, wijzen er alvast op dat de situatie gespannen blijft.

Het belooft ook niet veel goeds dat drie dagen net voldoende is voor Israël om de Palestijnse tunnels, die zowel dienen voor bevoorrading als grondoffensief, te vernietigen.

Israël zei vlakaf dat het de tunnels ging vernietigen ook tijdens een wapenstilstand, maar het lijkt voldoende voor Hamas om de bombardementen te hervatten. Beide partijen hebben dan ook ‘beloofd’ een aanval te zullen beantwoorden. Met andere woorden: deze wapenstilstand is op zijn zachtst gezegd broos. 

Wat niets nieuws is: de voorbije weken alleen al werden regelmatig wapenstilstanden afgekondigd, al was het zelden zo dat beide partijen akkoord gingen. Enkele uren later werd de wapenstilstand aan flarden geschoten door een van de beide partijen. 

De relaties tussen Israël en Palestina zijn (om het met een understatement te zeggen) slecht: ze vertrouwen elkaar niet, zitten vast in hun eigen gelijk en schuwen allebei de wapens niet. Israël houdt zich niet aan het verbod om nieuwe nederzettingen te bouwen, aan Palestijnse kant laat Hamas de raketten niet thuis. Al dan niet uitgelokt door Israël, sturen ze raketten af op Israël terwijl ze weten dat dat nutteloos is. Het rakettenschild van Israël houdt zo goed als alles tegen, een luxe die de Palestijnen niet hebben. Dat verklaart ook de kloof tussen het dodentol aan beide kanten: meer dan duizend doden (van wie een kwart kinderen) aan Palestijnse kant, enkele tientallen aan Israëlische kant.

Moeilijke positie voor de VS

De Verenigde Staten zitten ondertussen in een moeilijke positie. John Kerry doet zijn best om een akkoord rond te krijgen, maar eerder brak een poging tot een wapenstilstand van een week al af omdat Israël vond dat er te veel toegevingen waren gedaan aan de Palestijnen. Hij gaf niet op en pleegde naar schatting een 100-tal telefoontjes, zowel naar Israël, Hamas en Egypte. 

De VS, traditioneel bondgenoot van Israël en met een behoorlijke joodse bevolking, hebben moeite om hun positie te bepalen. Zo veroordeelden ze de Israëlische aanslag op een schooltje, maar tegelijk leveren ze wel nieuwe munitie aan Israël. 

Bron: The New York Times

Gesponsorde artikelen